|
Prof. Dr. Sinsi
|
Fizilal-İl Kuran Tefsiri - Lokman Suresi Tefsiri ( Seyyid Kutub )
29- Görmedin mi Allah, geceyi gündüzün içine; gündüzü gecenin içine sokuyor Güneş ve ayı emrine boyun eğdirmiştir Her biri belirli bir süreye kadar hareket eder Allah yaptıklarınızdan haberdardır
30- Bu, Allah'ın hak olmasından ve O'ndan başka taptıklarının batıl olmasındandır Doğrusu Allah yücedir, büyüktür
Böyledir, çünkü Allah haktır, O'ndan başka yalvardıkları batıldır Gerçekten yüce ve büyük olan yalnız Allah'dır
Gecenin gündüze gündüzün geceye girişi ve onların mevsimlerin değişimi ile uzanıp kısalmalarının oluşturduğu görünüm, gerçekten ilginç bir görünümdür Fakat uzun birliktelik ve yinelenmeden ötürü insanların çoğu bu olguya karşı duyarlılığını yitirdiğinden, duyarlı bir düzenle yinelenen, bir kere olsun sarsılmayan, işlevinden geri kalmayan bu ilginçliği algılamıyorlar Yorulmayan, hedefinden şaşmayan, işlevinde gevşeklik göstermeyen bu dönüşün dengesini de asla kaybetmemektedir Bu sistemin oluşması ve korunmasını sağlayabilecek sadece Allah'dır Bu gerçeğin kavranması, yorulmayan, hedefinden şaşmayan, işlevinde gevşeklik göstermeyen bu dönüşümün gözlenmesinden öte bir şey gerektirmemektedir
Bu dönüşümün, güneş, ay ve hareketleriyle olan bağlantısı açıktır Güneş ve ay baş eğdirilmesi geceden, gündüz ve bunların uzayıp kısalmalarının ilginçliğinden daha etkin bir ilginçlik sergiler Her şeye gücü yetiren, işinde mahir olandan başkası bu baş eğdirmeye güç yetiremez O aynı zamanda güneş ve ayın yolculuklarının ne kadar olacağını da bilmekte ve belirlemektedir Gecenin gündüze ve gündüzün geceye sokulmalarının ve güneşle aya baş eğdirmenin gerçeği -ki bunlar açık iki evrensel gerçektirler- ile birlikte onların benzeri bir gerçek daha yer alıyor ayette: "Allah yaptıklarınızdan haberdardır" Varlığa ilişkin gerçekler yanında, duyularla ulaşamayacak gerçeklerden olan bu gerçeği işte böyle açıklığa kavuşuyor Varlığa ilişkin gerçeklerin benzeri ve onlarla güçlü biçimde bağlantılı bir gerçek
Bu üç gerçeğin ardından, tüm gerçeklerin dayandığı en büyük gerçeği gündeme getiriyor Tüm gerçeklerin dayandığı ilk gerçek Bu gezinin işlediği ve ne olduğuna açıklık getirmek için şu kanıtı verdiği gerçek
"Bu, Allah'ın hak olmasından ve O'ndan başka taptıklarının batıl olmasındandır Doğrusu Allah yücedir, büyüktür"
Bu; duyarlı, uyumlu, sürekli değişmez bir evrensel düzen Bu düzen, Allah'ın hak, O'nun dışında çağırdıklarının batıl olduğundan ötürü yaşıyor Her gerçeğin dayandığı ve bu varlığın üzerinde oturduğu, bu en büyük gerçek yaşıyor, öyle ise, gerçek olan Allah'ın varolduğudur O olumsuzluklardan uzak olup, bu evreni O yaratmakta, O korumakta, O programlamakta ve evren için dilediği biçimde uyum, denge, bütünlük ve sürekliliği o sağlamaktadır
"Bu Allah'ın hak olmasından ve O'ndan başka taptıklarının batıl olmasındandır" O'nun dışında her şey dönüşür-değişir, O'nun dışında her şey azalır çoğalır, O'nun dışında her şey güçlülük, zayıflık, gelişme, çöküntü, ilerleme, gerileme gösterir Varken yok olurlar Değişmez, başkalaşmaz, dönüşmez, zail olmaz, ebedi, sürekli olan -olumsuzluklardan beri olan- yalnız O'dur
Sonra, Allah'ın "Bu Allah'ın hak olmasından ve O'ndan başka taptıklarının batıl olmasındandır" sözünden insanda özellikli bir etki kalıyor O'nu sözler dile getiremiyor, sahip olduğum beşeri anlatım O'na güç yetiremiyor O'nu kalp özümlüyor, vicdan şifreli bir yolla alıyor, insan yapısı tümüyle algılıyor, fakat dil yetersiz kalıyor! Şu cümlede de aynı durumla karşılaşıyoruz: "Doğrusu Allah yücedir, büyüktür" Yani O'nun dışında ne yüce' var ne de büyük' Görüyorsun, ilginç Kur'anî anlatım önünde, yapının tümüyle sarsılmasına açıklık getiren bir şey söyleyebiliyor muyum? Bu gibi yüce gerçeklere ilişkin her insanî anlatımın onları eksilttiğini onlara bir şey eklemediğini ve yalnız Kur'anî anlatımın -olduğu gibi- eşsiz ilham veren anlatım olduğunu algılıyorum!
Ayetlerin akışı konuyu, bu evrensel sahneyi ve ardından gelen o vicdani değiniyi, insanlığın tanışık olduğu başka bir sahne ile sürdürüyor Allah'ın vergisi sayesinde denizde yüzen gemilerin oluşturduğu sahne Bu sahnede insanları, gurur ve güçten yoksun olarak denizin korkutuculuğu ve tehlikeleriyle yüzyüze geldikleri andaki fıtratlarının mantığı ile karşı karşıya getiriyor:
|