Fizilal-İl Kuran Tefsiri - Yasin Suresi Tefsiri ( Seyyid Kutub )

**Prof. Dr. Sinsi** · 11-04-2012

69- Biz Muhammed'e şiir öğretmedik, zaten ona gerekmezdi

Bu bir öğüt ve apaçık Kur'an'dır

70- Diri olanları uyarsın ve inkâr edenlere de azab hak olsun

Vahy konusu surenin başında geçmişti: "Yasin" "Hikmetli Kur'an'a andolsun" "Sen elbette gönderilmiş peygamberlerdensin" "Dosdoğru bir yol üzerinde" "Bu Kur'an üstün ve çok merhametli Allah tarafından indirilmiştir

" "O Kitap sana, ataları uyarılmamış, bu yüzden kentlileri de gaflet içinde kalmış bir toplumu uyarman için indirilmiştir

" (Yasin Suresi, 1-6)

Şimdi ise surenin başındaki ayetlerin benzeri olan bu ayetler gelmektedir

Kureyşli müşriklerin bir kısımının peygamberi şair ve getirmiş olduğu Kur'an'ı "Şiir" diye nitelemelerine karşılık vermektedir

Oysa Kureyş'in büyükleri için, durumun hiç de öyle olmadığı ve Muhammed'in getirdiği mesajın onların dillerinde alışık olduklarından başka bir şey olduğu aşikârdı

Oysa Kur'an ile şiiri birbirinden ayırd edemeyecek kadar gafil değillerdi

Ancak bu yaptıkları bu yeni dine ve onu getirene karşı halkın arasında açmış oldukları propaganda savaşından başka bir şey değildi

Onlar, bu mücadelerinde ki, propagandası belki halk Kur'an'ı şiirle birbirine karıştırabilirler diye Kur'an'ın etkileyici, edebi üslubuna dayanmakta idi

Yüce Allah burada, Resulullaha şiir öğrettiği iddiasını reddetmektedir

O öğretmediğine göre, kim öğretebilir şiiri ona? Hiç kimse Allah'ın kendisine öğrettiğinden başka bir şey bilemez

Sonrada yüce Allah "Zaten ona gerekmezdi" diyerek ona şiirin yakışmadığını ifade ediyor

Şiirin kendine özgü, peygamberlikten ayrı bir yolu vardır

Şiir duygusal bir tepkidir

Ve bu tepkiyi ifade etmektir

Tepki ise şekil değiştirir, durumdan duruma değişebilir, peygamberlik ise sabit, değişmez bir yol, sırat-ı müstakim üzere bir çizgidir

Peygamberlik, yüce Allah'ın şu varlık alemine hakim olan değişmez kanunlarına uyar

Bu yol, şiirin bir hal üzere kalmayan yenilenip duran iç tepkilerine göre değişmesi gibi gelip geçici duygulara göre değişmez

Peygamberlik, sürekli yüce Allah ile irtibat, onun vahyini direkt olarak almak ve hayatı Allah'a yöneltmek için sürekli bir gayrettir

Oysa şiirin -en yüksek mertebesinde bilen- insanın anlayışı yetenekleri ile sınırlı olan düşünceleri ve insan olması sebebiyle nisbi güzellik ve olgunluğa yönelik özlemleridir

Şiir bu, en yüksek mertebesinden daha aşağı basamaklara düşünce artık duygusal tepkiler ve iç güdülerden öteye gidemez

Bu tepkiler öylesine alçalır ki, artık bir vücut çığlığı ve kanın kaynaması şeklini alır

Peygamberlik ile şiirin niteliği temelde birbirinden farklıdır, Bu şiir en yüksek mertebesinde yeryüzünden yükselen özlemler iken peygamberlik özünde gökten inen bir hidayettir

"Bu bir öğüt ve apaçık Kur'an'dır

" Zikir ve Kur'an

Bunlar aynı şeyin iki niteliğidir

Kur'an görev açısından "Zikir" dir

Okunması bakımından "Kur'an"dır

O yüce Allah'ı zikirdir

Kalb bununla meşgul olur

O, aynı zamanda okunan ve insanın dilinin kendisi ile meşgul olduğu Kur'an'dır

Belli bir görevi yerine getirmek için indirilmiştir O

"Diri olanları uyarsın ve inkâr edenlere de azab sözü hak olsun

"

Kur'an'ın ifadesi, küfürü "hayat"ın karşısına koymakta ve onun ölüm olarak değerlendirmekte ve kalbin iman etmeye yetenekli olmasını "hayat" kabul etmektedir

Ve Kutsal ifadeler, bu Kur'an'ın görevini, peygambere indirilerek kendilerinde "Hayat" olanları uyarmak ve uyarını da yarar sağlaması olarak açıklamaktadır

Kâfirlere gelince, uyarıcının sesini duymayan "ölü"lerdir

Onlar, açısından Kur'an'ın görevi azabı hak ettiklerini tescil etmekten ibarettir

Çünkü yüce Allah, peygamberlik mesajı kendisine ulaşıp da sonra o kişi delile rağmen küfre girip bu küfrü için elinde geçerli bir gerekçe ya da delil olmaksızın helak olmayı hak etmedikçe hiçbir kimseye azab etmez

İşte insanları, bu Kur'an karşısında iki zümre olduklarını böylece öğrenmiş olmaktadırlar

Bir grup çağrıya uymakta, onlar "diri"dirler, bir grup uymamakta, onlar ise "ölü"dürler

Bu iki grup cezayı ve azabı hak ettiklerini öğrenmiş oluyorlar

Bu bölümün ikinci kesitinde Allah'ın birliği ilkesi, insanların özlemleri ve yaratıcının onlar şükretmediği halde onlara verdiği nimetler açısından ele alınmaktadır

11-04-2012	#14
Prof. Dr. Sinsi	Fizilal-İl Kuran Tefsiri - Yasin Suresi Tefsiri ( Seyyid Kutub ) 69- Biz Muhammed'e şiir öğretmedik, zaten ona gerekmezdi Bu bir öğüt ve apaçık Kur'an'dır 70- Diri olanları uyarsın ve inkâr edenlere de azab hak olsun Vahy konusu surenin başında geçmişti: "Yasin" "Hikmetli Kur'an'a andolsun" "Sen elbette gönderilmiş peygamberlerdensin" "Dosdoğru bir yol üzerinde" "Bu Kur'an üstün ve çok merhametli Allah tarafından indirilmiştir" "O Kitap sana, ataları uyarılmamış, bu yüzden kentlileri de gaflet içinde kalmış bir toplumu uyarman için indirilmiştir" (Yasin Suresi, 1-6) Şimdi ise surenin başındaki ayetlerin benzeri olan bu ayetler gelmektedir Kureyşli müşriklerin bir kısımının peygamberi şair ve getirmiş olduğu Kur'an'ı "Şiir" diye nitelemelerine karşılık vermektedir Oysa Kureyş'in büyükleri için, durumun hiç de öyle olmadığı ve Muhammed'in getirdiği mesajın onların dillerinde alışık olduklarından başka bir şey olduğu aşikârdı Oysa Kur'an ile şiiri birbirinden ayırd edemeyecek kadar gafil değillerdi Ancak bu yaptıkları bu yeni dine ve onu getirene karşı halkın arasında açmış oldukları propaganda savaşından başka bir şey değildi Onlar, bu mücadelerinde ki, propagandası belki halk Kur'an'ı şiirle birbirine karıştırabilirler diye Kur'an'ın etkileyici, edebi üslubuna dayanmakta idi Yüce Allah burada, Resulullaha şiir öğrettiği iddiasını reddetmektedir O öğretmediğine göre, kim öğretebilir şiiri ona? Hiç kimse Allah'ın kendisine öğrettiğinden başka bir şey bilemez Sonrada yüce Allah "Zaten ona gerekmezdi" diyerek ona şiirin yakışmadığını ifade ediyor Şiirin kendine özgü, peygamberlikten ayrı bir yolu vardır Şiir duygusal bir tepkidir Ve bu tepkiyi ifade etmektir Tepki ise şekil değiştirir, durumdan duruma değişebilir, peygamberlik ise sabit, değişmez bir yol, sırat-ı müstakim üzere bir çizgidir Peygamberlik, yüce Allah'ın şu varlık alemine hakim olan değişmez kanunlarına uyar Bu yol, şiirin bir hal üzere kalmayan yenilenip duran iç tepkilerine göre değişmesi gibi gelip geçici duygulara göre değişmez Peygamberlik, sürekli yüce Allah ile irtibat, onun vahyini direkt olarak almak ve hayatı Allah'a yöneltmek için sürekli bir gayrettir Oysa şiirin -en yüksek mertebesinde bilen- insanın anlayışı yetenekleri ile sınırlı olan düşünceleri ve insan olması sebebiyle nisbi güzellik ve olgunluğa yönelik özlemleridir Şiir bu, en yüksek mertebesinden daha aşağı basamaklara düşünce artık duygusal tepkiler ve iç güdülerden öteye gidemez Bu tepkiler öylesine alçalır ki, artık bir vücut çığlığı ve kanın kaynaması şeklini alır Peygamberlik ile şiirin niteliği temelde birbirinden farklıdır, Bu şiir en yüksek mertebesinde yeryüzünden yükselen özlemler iken peygamberlik özünde gökten inen bir hidayettir "Bu bir öğüt ve apaçık Kur'an'dır" Zikir ve Kur'an Bunlar aynı şeyin iki niteliğidir Kur'an görev açısından "Zikir" dir Okunması bakımından "Kur'an"dır O yüce Allah'ı zikirdir Kalb bununla meşgul olur O, aynı zamanda okunan ve insanın dilinin kendisi ile meşgul olduğu Kur'an'dır Belli bir görevi yerine getirmek için indirilmiştir O "Diri olanları uyarsın ve inkâr edenlere de azab sözü hak olsun" Kur'an'ın ifadesi, küfürü "hayat"ın karşısına koymakta ve onun ölüm olarak değerlendirmekte ve kalbin iman etmeye yetenekli olmasını "hayat" kabul etmektedir Ve Kutsal ifadeler, bu Kur'an'ın görevini, peygambere indirilerek kendilerinde "Hayat" olanları uyarmak ve uyarını da yarar sağlaması olarak açıklamaktadır Kâfirlere gelince, uyarıcının sesini duymayan "ölü"lerdir Onlar, açısından Kur'an'ın görevi azabı hak ettiklerini tescil etmekten ibarettir Çünkü yüce Allah, peygamberlik mesajı kendisine ulaşıp da sonra o kişi delile rağmen küfre girip bu küfrü için elinde geçerli bir gerekçe ya da delil olmaksızın helak olmayı hak etmedikçe hiçbir kimseye azab etmez İşte insanları, bu Kur'an karşısında iki zümre olduklarını böylece öğrenmiş olmaktadırlar Bir grup çağrıya uymakta, onlar "diri"dirler, bir grup uymamakta, onlar ise "ölü"dürler Bu iki grup cezayı ve azabı hak ettiklerini öğrenmiş oluyorlar Bu bölümün ikinci kesitinde Allah'ın birliği ilkesi, insanların özlemleri ve yaratıcının onlar şükretmediği halde onlara verdiği nimetler açısından ele alınmaktadır