Şiir Sözlüğü S

Şiir Sözlüğü S

Sadr:
Bir beyitte birinci mısranın ilk parçası ile nesirde cümlenin ilk parçası

Sagu:
Eskiden Orta Asya'da düzenlenen cenaze törenlerinde söylenen ağıt

Saki:
Su veren, su dağıtan kişi Divan edebiyatında içki meclisinde şarap sunan kimse anlamında kullanılmıştır

Sakiname:
Konusu şarapla ilgili olan kasidelere verilen ad

Saliye :
Divan edebiyatımızda yeni yılı kutlamak için yazılan şiirler Bu şiirlerde daima girilen yılın tarihini tespit eden bir beyit de bulunur

Sarma kafiye:
Dört mısralık bendlerle kurulan nazım şekli Her dörtlükte birinci ile dördüncü, ikinci ile üçüncü mısralar kendi aralarında kafiyelidir Kafiye şeması şöyledir: Abba, cddc, effe

Satirik şiir :
Eleştirici bir anlatımı olan şiirlerdir Bir kişi, olay, durum, iğneleyici sözlerle, alaylı ifadelerle eleştirilir Bunlarda didaktik özellikler de görüldüğünden, didaktik şiir içinde de incelenebilir Ancak açık bir eleştiri olduğundan ayrı bir sınıfa alınması daha doğru olur Bu tür şiirlere Divan edebiyatında hiciv, Halk edebiyatında taşlama, yeni edebiyatımızda ise yergi verilir

Satranç :
Saz şairleri tarafından aruzun müfteilün müfteilün müfteilün kalıbıyla ve musammat gazel şeklinde yazılan şiirler

Sebk-i hindi :
Divan edebiyatında kullanılan bir üslup Terim, "Hint tarzı, Hint üslûbu" anlamına gelir Türk edebiyatına XVII İran şairlerinin etkisiyle girdi Bu nedenle sebk-i İsfahâni diye de bilinir İran edebiyatına ise Hindistandan geçmiştir

Seçki:
Edebiyat yapıtlarında seçilen parçaları içeren yapıt

Sehl-i Münteni:
Çok kolay yaratilmiş gibi görünen ancak benzeri yapilmaya kalkişildiginda güçlügü anlaşilan üstün nitelikli manzum söz

Selh :
Başkasina ait bir şiirin anlamini alip kelimelerini degiştirerek yeniden yazmak

Selis :
Halk şiiri nazim şekli Aruzun feilâtün feilâtün feilâtün feilün kalıbıyla gazel şeklinde yazılır Murabba, muhammes, müseddes şeklinde yazılmış selislere de rastlanır

Semai:
Hece ölçüsüyle ya da aruzun özel bir kalıbıyla yazılan şiir

Semantik :
Kelimelerin anlamlarını araştıran bilim

Serbest nazım :
Bend, vezin ve kafiye kurallarına bağlı olmayan nazım şekli Bendlerin, mısraların ve hecelerin sayıları belli düzene bağlı değildir Şair isterse kafiyeli yazar Bendleri sınırlayabilir veya sınırlamaz

Sone:
Klasik Avrupa edebiyatında, ilk iki bendi dörtlük, son iki bendi üçlük olmak üzre 14 dizeden oluşan bir şiir biçimi

Surname:
Sünnet düğünleri, evlenmeler gibi büyük törenleri konu alan ve Divan edebiyatında oluşturulan uzun ya da kısa oylumlu şiirlere verilen ad