Osmanlıca Sözlük Lügat Ş Harfi

Ş Harfi

ŞESAR (Şâsır) Geyik buzağısı (Müe: Şesara)
ŞESASA şiddet * Yaramazlık * Sığır üstüne yük vurmak * Kuru ve sert yer * Acele
ŞESEL Yoğunluk
ŞESEN Huşunet, haşinlik
ŞESİB Yay
ŞESİS Sütü gitmiş hayvan
ŞESS (C: şisâs) Boya otu
ŞEST f Balık oltası * Okçuların parmaklarına taktıkları yüksük
ŞESU´ Uzak * Ayakkabısının tasması parçalanmış olan
ŞESUS (C: Şesâyıs) Sütü az olan deve
ŞEŞ f Altı 6
ŞEŞ-CİHET f Altı yön, altı cihet (Bak: Cihat-ı sitte)
ŞEŞ-EBRAR Altı aded hayır sahibi ki, bunlar: Hz Ebubekir, Hz Ömer, Hz Osman, Hz Ali, Hz Hasan, Hz Hüseyin´dir (Radıyallahu anhüm)
ŞEŞHANE f Namlusunda 6 yivi bulunan tüfek veya top
ŞEŞ-PA f Altı ayaklı
ŞEŞ-PER f Altı kanat * Eski savaş âletlerinden 6 dilimli bir topuz
ŞEŞÜM Altıncı, sâdis
ŞET´ Açlıktan veya hastalıktan dolayı acı duymak
ŞETAME Çirkin yüzlü ve yaramaz sözlü olmak
ŞETARET
ŞETARET Şenlik Şatır ve şuh olmak * Yarım olmak * Göz ucuyla bakmak * Hafiflik (Ağırbaşlılığın zıddı)
ŞETAT Dağılmak, perakende ve dağılmış olmak
ŞETAT Hadden aşırı olmak * Hakdan uzak * Zulüm, cevr, yalan, kizb, saçma
ŞETEN (C: Eştân) Sağlam bükülmüş uzun urgan * Uzak olmak * Sağlam yapmak
ŞETER Gözün kapaklarının devrik olması * Bir kale adı
ŞETET Perişaniyet, dağınıklık, teşettüt
ŞETEVİYY Kışa mensup, kış ile ilgili * Kış evi * Kış kaftanı, kışlık elbise * Kış yağmuru
ŞETİBE Uzununa kesilmiş olan sahtiyan parçası
ŞETİM Küfredilmiş sövülmüş kimse * Kerih ve kabih olan, çirkin
ŞETİME Sövme, sövüş, sövüp sayma
ŞETİT(E) Dağılmak, müteferrik olmak Çeşitli
ŞETM Sövmek, azarlamak, küfretmek
ŞETM-İ GALİZ Edepsizce sövme
ŞETN Dokumak Çulhalık
ŞETT Dağınık olmak, târumar etmek, dağıtmak Başka başka olmak
ŞETTA Çeşitli, başka başka, ayrı ayrı Çok ve müteferrik olan
ŞETTAM (şetm den) Çok küfreden
ŞETTE (ŞETÂT) Perâkende olmak, dağılmak
ŞETUN Irak, uzak, baid
ŞETUT Büyük hörgüçlü dişi deve
ŞETUTÎ Büyük hörgüçlü deve
ŞETVA Mısır´da bir köy
ŞETVE Kış olmak * Soğuk olmak * Kıtlık olmak
ŞEUB Ölüm, mevt
ŞE´V Geçmek, takaddüm eylemek * Son, nihayet * Devenin yuları * Zembil * Kuyudan kazıp toprak çıkarmak Kuyudan çıkan toprak * Kaygan
ŞEV f Gece Leyl
ŞEVA Kolay * Vücut organları (El, ayak gibi) * Malın kötüsü
ŞEVAGİL (Şagile C) Uğraşmalar, meşguliyetler
ŞEVAHIK (şahika C) Yüksek tepeler, şahikalar
ŞEVAHİD (Şâhid C) Şahitler, şehadet edenler
ŞEVAHİN (Şahin C) Şahinler, doğan kuşları
ŞEVAİ´ (Şâyi´ C) Yayılmış bulunanlar Şâyi olanlar
ŞEVAİB (Şâibe C) Kusurlar, lekeler, noksanlar, ayıplar * Şüpheler $* Eserler, izler, nişânlar
ŞEVAİR (Şâire C) Kadın şâirler
ŞEVAKİL (Şâkile C) Tarikler, yollar Mezhebler, tarikatlar, meslekler Şâkileler
ŞEVAMİH (Şâmiha C) Yüksek yerler, tepeler, yüksekler
ŞEVAMİL (Şâmile C) Şâmil olanlar, içine alanlar, çevreliyenler
ŞEVAR Ev esvabı, elbise, libas * Heyet
ŞEVARIK (Şârıka C) Nurlar, aydınlıklar Parlaklıklar
ŞEVARİ´ (Şâri´ C) Büyük yollar, caddeler
ŞEVARİB (Şârib C) Bıyıklar
ŞEVARİD (Şâride C) Dağılmış, dağınık şeyler
ŞEVAT (C: şivâ) Baş derisi
ŞEVATÎ (Şâti C) Kenarlar, kıyılar
ŞEVAYİB (Şayibe C) Şâyibeler, noksanlıklar, ayıplar
ŞEVAZ (ŞÜVÂZ) Tütünsüz ateş
ŞEVAZÎ Dağların dik tepeleri
ŞEVAZZ (şâzze C) Müstesnalar Kaide hârici olanlar
ŞEVB Karıştırmak * İçilecek olan şeye katılıp karıştırılan şey
ŞEVBEC Oklava
ŞEVE Göz değmesi, nazar değmesi
ŞEVEH (şevh) Kara olmak ve çirkinlik (Bak: şâhet-il vücuh)
ŞEVES Gururdan dolayı göz ucuyla bakma
ŞEVH Kara ve çirkin olmak
ŞEVHA Avurtları ve burun delikleri geniş olan çirkin yüzlü kadın
ŞEVHA Yay yapımında kullanılan ağaç
ŞEVHEB (C: şevahib) Kirpi
ŞEVHER f Erkek eş, koca, zevc
ŞEVK Diken * Birinin hiddet ve şevketi görünmek * Ekin
ŞEVK Çok istek, şiddetli arzu * Neş´e *Bir şeyi bir yere şeye sağlamca bağlama * Memnun Şâduman (Bak: Himmet, Şavk)
ŞEVK-İ TENZİLÎ Kur´an-ı Kerim´in ilk önceki mânâsıyla Sahabelere verdiği sevgi ve iştiyak Kur´an-ı Kerim´in tenzil mertebesindeki mânâsının verdiği şevk İlâhî bir makamdan inmenin verdiği şevk
ŞEVK-ÂLUD f şevkli, neşeli, sevinçli, keyifli
ŞEVK-ÂVER f Neşe veren, neşe getiren, şevklendiren
ŞEVK-BAHŞ f şevk veren, şevklendiren * Meşhur bir çeşit lâle
ŞEVK-EFZÂ f şevklendiren, neşe artıran
ŞEVKERAN Baldıran otu
ŞEVKET Kudret ve kuvvetten doğma haşmet Padişaha mahsus heybet ve saltanat * Diken Diken batmak
ŞEVKETLÛ Tar: Padişahlar hakkında kullanılmış bir tâbir olup, azamet ve heybet sahibi mânalarına gelir
ŞEVKÎ Neşe ve şevk ile alâkalı
ŞEVKİSTAN f Dikenlik
ŞEVK U İŞTİYAK Şevk ve arzu Şevk ve iştiyak
ŞEVNİR Çörek otu
ŞEVR Davarı baharda otlamağa bırakmak * Kovandan bal almak * Satılığa çıkarmak
ŞEVSA Karın içinde olan yel
ŞEVŞAT Tez yürüyüşlü dişi deve
ŞEVŞEB Karınca
ŞEVTAB El silecek bez El bezi
ŞEVVAL Arabi aylardan onuncusu Ramazandan sonraya geldiği için ilk üç günü mübarek Ramazan bayramıdır
ŞEVZAK şahin kuşu
ŞEVZEB Uzun, tavil
ŞEVZENİK Şahin kuşu