İsimler Sözlüğü

MEDİNE: (Ar) Ka - Arabistan'da bir şehir Hz Peygamberin kabrinin bulunduğu şehir Hacıların Mekke'den sonra ziyaret ettikleri şehir
MEFAHİR: (Ar) - İftihar edilecek, övünülecek şeyler Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
MEFHAR: (Ar) Er - Övünme Övünmeye sebeb olan, güvenmeyi gerektiren Mefhar-i kainat: Muhammed (sas)
MEFHARET: (Ar) Ka - İftihar duyma, övünme
MEFKURE: (Ar) Ka - Ülkü, ideal
MEFRUZ: (Ar) Er - Farz olunmuş, varsayılmış
MEFRUZA: (Ar) Ka - (bkz Mefruz)
MEFTUH: (Ar) Er 1 Açılmış, açık 2 Ele geçirilmiş
MEFTUHA: (Ar) Ka - (bkz Meftah)
MEFTUN: (Ar) Er 1 Fitneye düşmüş, sihirlenmiş 2 Gönül vermiş, tutkun vurgun Hayran olmuş, şaşmış
MEFTUNE: (Ar) Ka - (bkz Meftun)
MEHDİ: (Ar) Er 1 Kendisine rehberlik edilen Allah tarafından hidayet verilmiş olan - Doğru yolu tutan 2 Şiilere göre 12 imamın sonu
MEHDİYE: (Ar) Ka - (bkz Mehdi)
MEHİB: (Ar) Er 1 Heybetli, azametli, korkunç (mehub) 2 Arslan (Esed, gazanfer, haydar, şir)
MEHİR: (Fars) Ka - Ay
MEHLİKA: (Fars) Ka - Ay yüzlü güzel
MEHMET: (Tür) Er - Muhammed isminin türkçesi (bkz Muhammed)
MEHPARE: (Fars) Ka - Ay parçası, çok güzel
MEHRE: (Tür) Ka - Hind okyanusu sahili ile Hadramut arasında bir ülke
MEHRU: (Fars) Ka - Ay yüzlü güzel
MEHTAP: (Fars) Ka 1 Ay aydınlığı, ay ışığı Dolunay 2 Alay, eğlence, zevklenme - Türk dil kuralı açısından "b/p" olarak kullanılır
MEHVEŞ: (Fars) Ka - Ay gibi, ay yüzlü, güzel
MEKİN: (Ar) Er 1 Temekkün eden, oturan yerleşen 2 Vakarlı, temkinli, vakar, iktidar sahibi Hz Peygamber (sas)'in isimlerinden
MEKİNE: (Ar) Ka - (bkz Mekin) 1 İktidar ve onur sahibi 2 Yer tutup oturan, yerleşmiş
MEKNUN: (Ar) Er - Saklı, gizli, iyice korunmuş
MEKNUNE: (Ar) Ka - (bkz Meknun)
MEKNUZ: (Ar) Er - Gömülü Hazineye konulmuş, saklanmış
MEKNUZE: (Ar) Ka - (bkz Meknuz)
MEKREMET: (Ar) Er - Kerem, cömertlik Saygı, ağırlama
MEKŞUFE: (Ar) Ka - Açılmış, açık Bilinmez değil, keşfolunmuş
MELÂ: (Ar) Ka 1 Doluluk 2 Topluluk 3 Ova
MELAHAT: (Ar) Ka - Güzellik, yüz güzelliği
MELDÂ: (Ar) Ka - Genç, körpe ve nazik
MELEK: (Ar) Ka 1 Allah'ın nur*dan yarattığı varlıklar Allah'ın emirlerine tam itaat eden varlıklar 2 Ha*lim, selim güzel huylu kimse
MELEKNAZ: (afi) Ka - (bkz Melek)
MELEKNUR: (Ar) Ka - (bkz Melek)
MELEKPER: (afi) Ka - Melek kanatlı
MELEKRU: (afi) Ka - Melek yüzlü
MELEKSİMA: (afi) Ka - Melek şimali
MELHUZ: (Ar) Er - Umulur, bek*lenir
MELHUZA: (Ar) Ka - (bkz Mel*huz)
MELİH: (Ar) Er - Melahat sahibi, güzel, şirin, sevimli
MELİHA: (Ar) Ka - (bkz Melih)
MELİK: (Ar) Er 1 Padişah, hakan, hükümdar 2 Mal sahibi 3 Allah'ın isimlerinden, (bkz Abdülmelik) Melikşah: Sultan Sencer'in babası olan büyük Selçuklu hükümdarı
MELİKANBER: (Ar) Er - Kudret*li, nüfuzlu, Habeş köle Melik ve anber isimlerinden birleşik isim
MELİKE: (Ar) Ka - Kadın hüküm*dar Hükümdar karısı
MELİKSERVER: (Ar) Er - Doğu Sultanı hükümdar
MELODİ: (Yun) Ka - Nağme, ahenk, ezgi
MELTEM: (Tür) Ka - Yazın düzenli olarak karadan denize doğru esen rüzgar
MEMDUD: (Ar) Er - Uzatılan
MEMDUDE: (Ar) Ka - (bkz Memdud)
MEMDUH: (Ar) Er Övülmüş, övü*lecek
MEMDUHA: (Ar) Ka - (bkz Memduh)
MEMNUN: (Ar) Er 1 Minnet altın*da bulunan 2 Sevinmiş, sevinçli Ra*zı hoşnut, (bkz Dilşad)
MEMNUNE: (Ar) Ka - (bkz Mem*nun) Sevinmiş, sevinçli
MEMUN: (Ar) Er - Emin bulunan, korkusuz, tehlikesiz, sağlam, (bkz Emin)
MENAF: (Ar) Er 1 Dağın sivri te*pesi 2 Cahiliye döneminde Arapla*rın putu - İsim olarak kullanılmaz
MENDERES: (Yun) Er - Akarsu yataklarının dolanbaçlı kısmı Ege bölgesindeki 3 akarsudan birisinin adı
MENEKŞE: (Fars) Ka - Menekşe*gillerden birçok çeşitleri bulunan ko*yu mor çiçek açan süs bitkisi Koyu mor renk
MENGÜ: (Tür) - Ebedi ölümsüz, bengi Mengü suyu: Ab-ı hayat Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
MENGÜALP: (Tür) Er - Ölümsüz, güçlü, kuvvetli, yiğit
MENGÜBAY: (Tür) Er - Varlıklı kimse
MENGÜBERT: (Tür) Er - Allah verdi
MENGÜCEK: (Tür) Er - Erzincan, Kemah, Divriği ve Şebinkarahisar'ı içine alan bölgeyi fethederek XII yy'ın ilk yansına kadar elinde tutan Türk sülalesi
MENGÜÇ: (Tür) Er - Yaşlı
MENGÜER: (Tür) Er - (bkz Mengü)
MENGÜTAY: (Tür) Er - (bkz Mengüer)
MENNAN: (Ar) Er - Çok ihsan eden, verici, ihsanı bol - Abd takısı alarak kullanılır Allah'ın isimlerinden (bkz Abdülmennan)
MENSUR: (Ar) Er - Saçılmış, dağılmış Ölçüsüz, uyaksız, manzum olmayan söz
MENSURE: (Ar) Ka - (bkz Mensur)
MENŞUR: (Ar) Er - Neşrolunmuş, dağıtılmış, yayılmış
MENSURE: (Ar) Ka - (bkz Menşur)
MENZUR: (Ar) Er - Adanmış, vadedilmiş Adak olarak belirtilmiş
MENZURE: (Ar) Ka - (bkz Menzur)
MERAFİ: (Ar) 1 Dağın sivri tepesi 2 İslam'dan evvel Arapların putu -İsim olarak kullanılmaz
MERAHÂN: (Ar) Er 1 Ferah, sevinç 2 Zayıf olma hali
MERAL: (Tür) Ka - (bkz Maral)
MERAM: (Ar) Ka - Arzu istek İçten tasarlanan niyet
MERCAN: (Ar) Selenterelerin mercanlar sınıfından olup kayalık yerlerde koloni meydana getirerek yaşayan, iskeleti kalkerli kırmızı renkli deniz hayvanı - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
MERD: (Fars) Er 1 Adam, insan 2 Özü sözü doğru kabadayı, yiğit -Türk dil kurallarına göre "d/t" değişmesiyle kullanılır
MERDAN: (Fars) Er - Mertler, insanlar, erkekler, yiğitler
MERDİ: (Fars) Er - Mertlik, erlik Cesaret, yüreklilik İnsanlık
MERDÜM: (Fars) 1 İnsan, adam 2 Gözbebeği - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
MEREVİŞ: (Tür) Ka - Terementi ağacının tohumu
MERĞUB: (Ar) Er 1 İstenilen, sevilen 2 Herkes tarafından sevilip aranılan
MERĞUBE: (Ar) Ka - (bkz Mergup)
MERİÇ: (Tür) - Balkan yarımadasının güneydoğu kesiminden geçen akarsu - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
MERİH: (Ar) Er - Dünya'dan sonra güneşe en yakın olan gezegen
MERKÜR: (Fran) Er - Güneşe en yakın gezegen
MERSA: (Ar) Ka - Liman
MERT: (Fars) Er 1 Özü, sözü doğru yiğit 2 Erkek insan
MERTEL: (fti) Er - (bkz Mert)
MERTER: (fti) Er - (bkz Mert)
MERTKAL: (fti) Er - Her zaman doğru kal
MERTKAN: (fti) Er - Mert soydan gelen
MERTOL: (fti) Er - Her zaman sözünün eri ol
MERVAN: (Ar) Er - Emevi sülalesinin Mervan kolu
MERVE: (Ar) Ka - Mekke'de bir dağın adı olup hacılar, Merve ile Safa arasında Sa'y ederler yani 7 defa gidip gelirler
MERYEM: (İbr) Ka - 1 Abid İbadete düşkün insan 2 Hz İsa'nın annesi
MERZAT: (Ar) Er - Rıza, hoşnutluk
MERZUK: (Ar) Er - Rızıklandırılmış, rızık verilmiş
MERZUKA: (Ar) Ka - (bkz Merzuk)
MESERRET: (Ar) Ka - Sevinçler Şenlik, sevinç
MESİH: (Ar) Er 1 Üzerine yağ sürülmüş 2 Mesholunmuş, başka bir şekle girmiş olan 3 Acaip, tuhaf 4 Ölmek - Mesih: Hz İsa'nın elini sürdüğü hastaların derhal iyileşmesi dolayısıyla kendisine isim olarak verilmiştir
MESRUR: (Ar) - Sevinçli, memnun, sevinmiş meramına ermiş - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
MESRURE: (Ar) Ka - (bkz Mesrur)
MESUD: (Ar) Er - Saadetli, bahtlı, bahtiyar, kutlu - Türk dil kurallarına göre "d/t" olarak kullanılır
MESUDE: (Ar) Ka - (bkz Mesud)
MEŞHED: (Ar) Er - Bir adamın şehit olduğu veya bir şehidin gömüldüğü yer İran'da ziyaretgah olan meşhur şehir Hz Peygamber (sas)'in isimlerinden
MEŞHUR: (Ar) Er - Ünlü, argın, tanınmış
MEŞHURE: (Ar) Ka - (bkz Meşhur)
MEŞKUR: (Ar) Er - Beğenilmiş, övülmüş Teşekkür edilmeye değer olan
MEŞKURE: (Ar) Ka - (bkz Meşkur)
METE: (Tür) Er - Büyük Türk-Hun İmparatoru (MÖ 209-174)
METEHAN: (Tür) Er - (bkz Mete)
METHİYE: (Ar) Ka - Birini övmek maksadıyla yazılmış eser, kaide
METİN: (Ar) Er 1 Metanetli, sağlam, dayanıklı 2 Özü, sözü doğru, sebatkar, itimat edilir Hz Peygamber (sas)'in isimlerinden
METİNER: (Tür) Er - (bkz Metin)
MEVA: (Ar) Ka - Sığınılacak yer, yurt, mesken