Mersin Genel Tanitimi

**Prof. Dr. Sinsi** · 11-04-2012

Çamlıyayla

Tarihi Namrun kalesi eteklerinde kurulmuş bir yayla yerleşimidir Toros dağlarının ormanla örtülü yamaçları, pitoresk özelliğini koruyan yayla evleri, bol güneşi, yeşil ortamı, serin havası ile çok sayıda doğal güzellikleri bünyesinde barındırır Çamlıyayla, özellikle sıcak yaz aylarında ovada yaşayan kent halkının dinlendikleri sakin ve huzurlu bir ortamdır
Tarihçe
İlçeye adını veren Namrun Kalesi, Haçlıların bu bölgeye geldikleri devirlerde ve Selçuklular zamanından başlayarak uzun süre Ermenilerin elinde kalmıştır Bu dönemde Namrun Senyörü olarak tanınan Oşinin burada hüküm sürdüğüne dair bilgiler vardır Oşin 1081 tarihinde askerleriyle birlikte Bizans imparatoru Alaksiosun kumandanı durumundayken bölge Selçuklulara ve daha sonra diğer Müslüman devletlere geçmiştir
1845 den sonra başlayan Osmanlı-Memluk savaşları sırasında Namrunu Ali Paşa ele geçirmiştir Çamlıyayla Mersinin Tarsus ilçesine bağlı Namrun adı altında bir beldeyken 3644 sayılı kanunla Tarsus ilçesinden ayrılarak, 27081991 tarihinde ilçe olmuştur
Coğrafi Yapı
İlçe merkezinin yerleşim alanı 634 hektar, yüzölçümü 811 km²dir Denizden yüksekliği şehir merkezinde 1100 metredir İlçe kuzeyden Ulukışla–Niğde, doğu ve güneyden Tarsus, kuzeybatıdan Ereğli-Konya, batıdan ise Mersin il merkeziyle çevrili olup, Torosların zirvesine yakın yayla iklimine sahip bir yerleşim birimidir
Yerleşim alanlarının içine kadar ormanla kaplı olan Torosların ağaç sınırının üstündeki haşin çıplak tepelerine kadar uzanmakta olan Çamlıyayla ilçesi, bir tarafından Cehennemdere, bir tarafından Kadıncık Vadisi ile eşine az rastlanan doğal güzelliklere sahiptir
Çamlıyayla sınırları içerisinde yer alan ormanlarda çam, karaçam, kızılçam, fıstık çamı, ardıç, dişbudak, selvi, meşe türleri, çınar, akasya ve defne ağacı bulunmaktadır Ayrıca aromatik bitki örtüsünde sıklamen, sahlep, kekik, nane ve defne yetişmektedir Koruma altına alınan ve 95 m çevresi bulunan 1000 yaşlarındaki Anıt Ardıç (Ana Ardıç) ile Cocakderedeki 670 yaşlarında olan Koçsedir (Kocakatran ) görülmeye değer anıtsal ağaçlardandır
Nüfus
2000 Genel Nüfus Sayımı sonuçlarına göre ilçe nüfusu, 18 bin 964dür Bu nüfusun 8 bin 806sı ilçe merkezinde, 4 bin 894ü Sebil Kasabasında, 5264ü de köyde yaşamaktadır Yayla özelliği nedeniyle ilçe merkezi, kasaba ve köylerdeki nüfusu yaz aylarında 100 bine yaklaşmaktadır
İdari Yapı
1991 yılında ilçe olan Çamlıyaylanın 2 belediye ve 10 köyü bulunmaktadır
SOSYAL YAPI
İlçe merkezi, kasaba ve köylerde sosyal yaşantı, yayla sezonu dışında genellikle durgundur Köylerde ve Sebil Kasabasında çiftçilik (meyve ve sebze üretimi) ve orman ürünleri üretimi dışında önemli bir uğraş alanı yoktur İlçe merkezinde ise iş ve çalışma hayatı erkeklerde esnaflık, bayanlarda ise iğne oyacılığı ve pekmez bandırması yapımı olarak şekillenmiştir İlçe merkezi, kasaba ve köylerin tümünde elektrik, posta-telefon, radyo ve TV hizmetleri mevcuttur Kanalizasyon kısmen bulunmaktadır İlçede deniz, hava ve demiryolu ulaşımı bulunmamaktadır
Eğitim
İlçede 6 ilköğretim okulu, 1 lise mevcuttur Okullarda toplan 79 öğretmen, 1571 öğrenciye eğitim ve öğretim vermektedir
Merkez kasaba ve civar köylerdeki okullarda toplam 1521 öğrenci taşımalı eğitimle taşınmaktadır İlçede okuryazarlık oranı % 99dur
Sağlık
İlçede Merkez Sağlık Ocağı, Sebil Sağlık Ocağı ve Sarıkavak Köyü Sağlık Ocağı bulunmaktadır

Doğal Güzellikler
2000 m'den sonra ormanların bittiği yerlerde görülmeye değer irili ufaklı 10 krater gölden özellikle Çini Göl kenarında dağcılar için kamp yapmaya uygun alanlar bulunmaktadır Çamlıyayla ilçesi ile Toros dağları arasında yer alan 10 km uzaklıkta Masat, 20 km uzaklıkta Çatak, 30 km uzaklıkta Saydiya ve Saybaşı mevkileri Aralık-Hazİran ayları arasında karlı olup, buralarda kayak yapılabilir Yörükler, yaz mevsiminde burayı yayla olarak kullanmaktadırlar İlçeye 15 km uzaklıkta Papazın bahçesi olarak bilinen bahçe mesiresi; asırlık çam ağaçları altında, alabalık ve piliç yenilen güzel doğal bir ortamdır
Turizm potansiyeli

İlçede, yaz aylarında yayla turizmine yönelik hareketlenmeler görülür

Çevre il ve ilçelerden gelen yerli ve yabancı turistler ile yayla evlerine göç eden vatandaşlar, yaz aylarını burada geçirmektedirler

Yazı ilçede geçiren vatandaşların inşa ettirdikleri yayla evleri geleneksel Türk evlerinin güzel birer örneğidir

Bunların büyük bir kısmı kış aylarında kapalıdır, yerli halkın oturduğu evlerse yaz-kış kullanılmaktadır

Cehennemdere-Cocakdere yaban keçisi koruma ve üretme sahası olarak ayrılmıştır Çamlıyaylada bir de Yaban Keçisi Üretme İstasyonu kurulmuştur Cehennemdere avlağı, 1989 yılından itibaren yerli ve yabancı av turizmine de açılmıştır Yörede yaban domuzu, tavşan, keklik ve yırtıcı kuşlardan kartal bulunmaktadır Ayrıca Cehennemdere Irmağı boyunca da alabalık avlanmaktadır
Tarihi Eserler
Namrun Kalesi : İlçe merkezinin kuzeyindeki Namrun Kalesi 1045 yılında savunma kalesi olarak yapılmış, MS 15 yüzyılda Ulaş Beyliğine bağlanmıştır Kale, 1488 yılında Osmanlı Veziri Davut Paşa tarafından ele geçirilerek onarılmıştır 500 yıl işgal edilemeyen Çamlıyayla, Kurtuluş Savaşında Çukurovanın savunmasında halkın sığındığı mekan olmuştur
Sinap Kalesi : Çamlıyaylanın kuzeyinde bulunan kale, Orta Çağda konak yeri olarak kullanılmış, İpek Yolu üzerinde kervansaray görevini üstlenmiştir
EKONOMİK YAPI
İlçe ekonomisi, genellikle tarım ve hayvancılığa dayalıdır

Ayrıca orman ürünleri üretimine destek olan Sebil Kasabasında Orman Kooperatifi, Tarım Kredi Kooperatifi ve Sarıkavak Köyünde de Tarım Kredi Kooperatifi bulunmaktadır

59 bin 351 dekar tarım arazisi ile 143 bin 90 dekar tarım dışı arazi vardır

Yaklaşık 17 bin 675 dekar arazide hububat ve baklagil üretimi, 2 bin 805 dekar arazide sebze üretimi, 10 bin 153 dekar arazi üzerinde de bağcılık ve toplu meyvecilik yapılmakta, 12 bin 462 dekar arazi de nadasa bırakılmaktadır

İlçenin belli bölgelerinde sofralık üzüm bağları vardır

Gerek iklim ve gerekse arazi koşulları, bağcılığı uygun ürün konumuna getirmiştir

Hayvancılığı gelişmiş olan ilçede, 31 bin dolayında arı kovanı mevcut olup, arıcılığın önemli bir yeri vardır

İlçede zengin orman kaynakları vardır toplam orman alanı 38 bin 53 hektar olup, orman sınırları içinde 22 bin 212 hektar normal koru ormanı, 13 bin 743 hektar bozuk koru ormanı mevcuttur Yüzölçümünün %519u ormanlık alandır

11-04-2012	#7
Prof. Dr. Sinsi	Mersin Genel Tanitimi Çamlıyayla Tarihi Namrun kalesi eteklerinde kurulmuş bir yayla yerleşimidir Toros dağlarının ormanla örtülü yamaçları, pitoresk özelliğini koruyan yayla evleri, bol güneşi, yeşil ortamı, serin havası ile çok sayıda doğal güzellikleri bünyesinde barındırır Çamlıyayla, özellikle sıcak yaz aylarında ovada yaşayan kent halkının dinlendikleri sakin ve huzurlu bir ortamdır Tarihçe İlçeye adını veren Namrun Kalesi, Haçlıların bu bölgeye geldikleri devirlerde ve Selçuklular zamanından başlayarak uzun süre Ermenilerin elinde kalmıştır Bu dönemde Namrun Senyörü olarak tanınan Oşinin burada hüküm sürdüğüne dair bilgiler vardır Oşin 1081 tarihinde askerleriyle birlikte Bizans imparatoru Alaksiosun kumandanı durumundayken bölge Selçuklulara ve daha sonra diğer Müslüman devletlere geçmiştir 1845 den sonra başlayan Osmanlı-Memluk savaşları sırasında Namrunu Ali Paşa ele geçirmiştir Çamlıyayla Mersinin Tarsus ilçesine bağlı Namrun adı altında bir beldeyken 3644 sayılı kanunla Tarsus ilçesinden ayrılarak, 27081991 tarihinde ilçe olmuştur Coğrafi Yapı İlçe merkezinin yerleşim alanı 634 hektar, yüzölçümü 811 km²dir Denizden yüksekliği şehir merkezinde 1100 metredir İlçe kuzeyden Ulukışla–Niğde, doğu ve güneyden Tarsus, kuzeybatıdan Ereğli-Konya, batıdan ise Mersin il merkeziyle çevrili olup, Torosların zirvesine yakın yayla iklimine sahip bir yerleşim birimidir Yerleşim alanlarının içine kadar ormanla kaplı olan Torosların ağaç sınırının üstündeki haşin çıplak tepelerine kadar uzanmakta olan Çamlıyayla ilçesi, bir tarafından Cehennemdere, bir tarafından Kadıncık Vadisi ile eşine az rastlanan doğal güzelliklere sahiptir Çamlıyayla sınırları içerisinde yer alan ormanlarda çam, karaçam, kızılçam, fıstık çamı, ardıç, dişbudak, selvi, meşe türleri, çınar, akasya ve defne ağacı bulunmaktadır Ayrıca aromatik bitki örtüsünde sıklamen, sahlep, kekik, nane ve defne yetişmektedir Koruma altına alınan ve 95 m çevresi bulunan 1000 yaşlarındaki Anıt Ardıç (Ana Ardıç) ile Cocakderedeki 670 yaşlarında olan Koçsedir (Kocakatran ) görülmeye değer anıtsal ağaçlardandır Nüfus 2000 Genel Nüfus Sayımı sonuçlarına göre ilçe nüfusu, 18 bin 964dür Bu nüfusun 8 bin 806sı ilçe merkezinde, 4 bin 894ü Sebil Kasabasında, 5264ü de köyde yaşamaktadır Yayla özelliği nedeniyle ilçe merkezi, kasaba ve köylerdeki nüfusu yaz aylarında 100 bine yaklaşmaktadır İdari Yapı 1991 yılında ilçe olan Çamlıyaylanın 2 belediye ve 10 köyü bulunmaktadır SOSYAL YAPI İlçe merkezi, kasaba ve köylerde sosyal yaşantı, yayla sezonu dışında genellikle durgundur Köylerde ve Sebil Kasabasında çiftçilik (meyve ve sebze üretimi) ve orman ürünleri üretimi dışında önemli bir uğraş alanı yoktur İlçe merkezinde ise iş ve çalışma hayatı erkeklerde esnaflık, bayanlarda ise iğne oyacılığı ve pekmez bandırması yapımı olarak şekillenmiştir İlçe merkezi, kasaba ve köylerin tümünde elektrik, posta-telefon, radyo ve TV hizmetleri mevcuttur Kanalizasyon kısmen bulunmaktadır İlçede deniz, hava ve demiryolu ulaşımı bulunmamaktadır Eğitim İlçede 6 ilköğretim okulu, 1 lise mevcuttur Okullarda toplan 79 öğretmen, 1571 öğrenciye eğitim ve öğretim vermektedir Merkez kasaba ve civar köylerdeki okullarda toplam 1521 öğrenci taşımalı eğitimle taşınmaktadır İlçede okuryazarlık oranı % 99dur Sağlık İlçede Merkez Sağlık Ocağı, Sebil Sağlık Ocağı ve Sarıkavak Köyü Sağlık Ocağı bulunmaktadır Doğal Güzellikler 2000 m'den sonra ormanların bittiği yerlerde görülmeye değer irili ufaklı 10 krater gölden özellikle Çini Göl kenarında dağcılar için kamp yapmaya uygun alanlar bulunmaktadır Çamlıyayla ilçesi ile Toros dağları arasında yer alan 10 km uzaklıkta Masat, 20 km uzaklıkta Çatak, 30 km uzaklıkta Saydiya ve Saybaşı mevkileri Aralık-Hazİran ayları arasında karlı olup, buralarda kayak yapılabilir Yörükler, yaz mevsiminde burayı yayla olarak kullanmaktadırlar İlçeye 15 km uzaklıkta Papazın bahçesi olarak bilinen bahçe mesiresi; asırlık çam ağaçları altında, alabalık ve piliç yenilen güzel doğal bir ortamdır Turizm potansiyeli İlçede, yaz aylarında yayla turizmine yönelik hareketlenmeler görülür Çevre il ve ilçelerden gelen yerli ve yabancı turistler ile yayla evlerine göç eden vatandaşlar, yaz aylarını burada geçirmektedirlerYazı ilçede geçiren vatandaşların inşa ettirdikleri yayla evleri geleneksel Türk evlerinin güzel birer örneğidir Bunların büyük bir kısmı kış aylarında kapalıdır, yerli halkın oturduğu evlerse yaz-kış kullanılmaktadır Cehennemdere-Cocakdere yaban keçisi koruma ve üretme sahası olarak ayrılmıştır Çamlıyaylada bir de Yaban Keçisi Üretme İstasyonu kurulmuştur Cehennemdere avlağı, 1989 yılından itibaren yerli ve yabancı av turizmine de açılmıştır Yörede yaban domuzu, tavşan, keklik ve yırtıcı kuşlardan kartal bulunmaktadır Ayrıca Cehennemdere Irmağı boyunca da alabalık avlanmaktadır Tarihi Eserler Namrun Kalesi : İlçe merkezinin kuzeyindeki Namrun Kalesi 1045 yılında savunma kalesi olarak yapılmış, MS 15 yüzyılda Ulaş Beyliğine bağlanmıştır Kale, 1488 yılında Osmanlı Veziri Davut Paşa tarafından ele geçirilerek onarılmıştır 500 yıl işgal edilemeyen Çamlıyayla, Kurtuluş Savaşında Çukurovanın savunmasında halkın sığındığı mekan olmuştur Sinap Kalesi : Çamlıyaylanın kuzeyinde bulunan kale, Orta Çağda konak yeri olarak kullanılmış, İpek Yolu üzerinde kervansaray görevini üstlenmiştir EKONOMİK YAPI İlçe ekonomisi, genellikle tarım ve hayvancılığa dayalıdır Ayrıca orman ürünleri üretimine destek olan Sebil Kasabasında Orman Kooperatifi, Tarım Kredi Kooperatifi ve Sarıkavak Köyünde de Tarım Kredi Kooperatifi bulunmaktadır 59 bin 351 dekar tarım arazisi ile 143 bin 90 dekar tarım dışı arazi vardır Yaklaşık 17 bin 675 dekar arazide hububat ve baklagil üretimi, 2 bin 805 dekar arazide sebze üretimi, 10 bin 153 dekar arazi üzerinde de bağcılık ve toplu meyvecilik yapılmakta, 12 bin 462 dekar arazi de nadasa bırakılmaktadır İlçenin belli bölgelerinde sofralık üzüm bağları vardır Gerek iklim ve gerekse arazi koşulları, bağcılığı uygun ürün konumuna getirmiştir Hayvancılığı gelişmiş olan ilçede, 31 bin dolayında arı kovanı mevcut olup, arıcılığın önemli bir yeri vardır İlçede zengin orman kaynakları vardır toplam orman alanı 38 bin 53 hektar olup, orman sınırları içinde 22 bin 212 hektar normal koru ormanı, 13 bin 743 hektar bozuk koru ormanı mevcuttur Yüzölçümünün %519u ormanlık alandır