Karamsar İki Şiir!

**bbk** · 08-03-2007

KARAMSAR
Duvarlar bir ejderha sanki ,üzerime geliyor
Daraliyor odam git gide nefesim tükeniyor
Bir koyu yalnizlik kokusu sariyor yatagimi
Ellerim üsüyor,tenim üsüyorkalbim üsüyor

Açip penceremi baksam diyorum sokaga
Bir agaç ,Bir bina önümü kesiyor
Çirpiniyorum bu karanliklarda
Ne kimseler duyuyor sesimi,ne görüyor

Içimde yazamadigim,yasayamadigim asklarim
Bir siir misali aklimda dolasiyor
Korkuyorum her mevsim böyle çaresiz kalbim
Bir solgun yaprak gibi savruluyor

Aglamak bir çocuktan farksiz ,tesellisiz gözyaslarim
Perdeler dünyaya kapanmis rengarenk hayallerle sakli
Yasamak denen direnis metanetsiz kaldi
Agla gözlerim agla sevgi duvarlarin ardinda kaldi

Ertugrul Bayam

Karamsar

kardeşim yaşamaksa ölüm dediğin
bu ıssız hayat al senin olsun
celladı olduysam masum sevginin
asil gözlü yokluk içime dolsun

bir yudum aşk kalsa da gönül tasında
tüm renkler solsa da ölüm yasında
çığlıklar da olsa düş molasında
en gerçek varlık sessizlik olsun

bilinmezler boğar benliği her an
günler güne bölünmez ve durur zaman
is yüklü karanlıksa karşımda duran
kirlenmiş ışıklar gönlümde solsun

kardeşim sen de git yalnızlık bir hediye
gözlerim ıslaksa da dönme sakın geriye
ayrılırken sorarsan son isteğin ne diye
yalnızlar mezarlığında bir yerim olsun

08-03-2007	#1
bbk	Karamsar İki Şiir! KARAMSAR Duvarlar bir ejderha sanki ,üzerime geliyor Daraliyor odam git gide nefesim tükeniyor Bir koyu yalnizlik kokusu sariyor yatagimi Ellerim üsüyor,tenim üsüyorkalbim üsüyor Açip penceremi baksam diyorum sokaga Bir agaç ,Bir bina önümü kesiyor Çirpiniyorum bu karanliklarda Ne kimseler duyuyor sesimi,ne görüyor Içimde yazamadigim,yasayamadigim asklarim Bir siir misali aklimda dolasiyor Korkuyorum her mevsim böyle çaresiz kalbim Bir solgun yaprak gibi savruluyor Aglamak bir çocuktan farksiz ,tesellisiz gözyaslarim Perdeler dünyaya kapanmis rengarenk hayallerle sakli Yasamak denen direnis metanetsiz kaldi Agla gözlerim agla sevgi duvarlarin ardinda kaldi Ertugrul Bayam Karamsar kardeşim yaşamaksa ölüm dediğin bu ıssız hayat al senin olsun celladı olduysam masum sevginin asil gözlü yokluk içime dolsun bir yudum aşk kalsa da gönül tasında tüm renkler solsa da ölüm yasında çığlıklar da olsa düş molasında en gerçek varlık sessizlik olsun bilinmezler boğar benliği her an günler güne bölünmez ve durur zaman is yüklü karanlıksa karşımda duran kirlenmiş ışıklar gönlümde solsun kardeşim sen de git yalnızlık bir hediye gözlerim ıslaksa da dönme sakın geriye ayrılırken sorarsan son isteğin ne diye yalnızlar mezarlığında bir yerim olsun __________________ Kimler geldi kimler! Neler istediler neler Sonra bırakıp dünyayı gittiler Sen hiç gitmiycek gibisin değilmi? O gidenlerde senin gibiydiler;