|
Prof. Dr. Sinsi
|
Amma Da Aldanmışız. 13 Kişilik Komedi Oyun
ONBAŞI — Müfettiş geldi galiba?
MÜFETTİŞ — (Dışardan) Yem mi?Heybede var ya…Haydi oğlum…
DERVİŞ AĞA — Dananın kuyyuğu kopacak
MÜFETTİŞ — (Girerek) Ağalar,selâmaleyküm
HEPSİ — (Kalkarak) Ve aleyküm selâmBuyrun
MÜFETTİŞ — Ha şöyle oturayımÇok yoruldumBittim vallâhi
MUHTAR — Öyledir at üstünde yorulur insan
ALİ AĞA — E,efendime söyliyeyim,hoş geldiniz
MÜFETTİŞ — Hoş bulduk,efendim
ONBAŞI — Ne diyecektim?Ha,hoş geldin beyefendi
MÜFETTİŞ — Hoş bulduk,hoş bulduk
MUHTAR — Hoş geldin,müfettiş bey
MÜFETTİŞ — Hoş bulduk,hoş bulduk,muhtar
HOCA — E,müfettiş bey,baklava hakkı için hoş geldin
MÜFETTİŞ — Hoş bulduk,hoca efendi
DERVİŞ AĞA — Hoş geldiniz,sefalay getiydiniz
MÜFETTİŞ — Hoş bulduk…(Terini siler) Of,of…
KAHVECİ — (Yanaşır) Efendi,hoş geldin,çaydan,kahveden?
MÜFETTİŞ — Hoş bulduk
KAHVECİ — (Ağzından kapar) Hoş geldin,hoş geldin…
MÜFETTİŞ — (Sinirli) Hoş bulduk!Hoş
KAHVECİ — Hoş geldin,çay mı,kahve mi?
MÜFETTİŞ — Haydi,kahve olsun
KAHVECİ — (Sorar) Çay?Şekeri yanda mı,içinde mi?
MÜFETTİŞ — Hey,Yarabbim,çay değil,kahve,kahve…(Kahveci “peki peki” diyerek gider)
ÇIRAK — Müfettiş emmi,hoş geldinBunu da delikanlı öğretti bana
MÜFETTİŞ — Hey,Yarabbim,hoş bulduk,başka yok mu?Üstüm böyle vıcık vıcık olduAt nallarını yere vurup durdu (Her söylediğini şeyin hareketini elleriyle yapacaktır) Baktım,yavaşladı,vurdum kırbacı…Şak,şak…Başladı o zaman koşmayaTakır takır…takır
(Kahvedekiler etrafa bakınırlar,başka kimse kalmadığına karar kılınca)
MUHTAR — Merhaba,müfettiş bey…
MÜFETTİŞ — (Sözüne devam etmektedir) Tekrar çaldım kır…Ha,merhaba,şak şak…
HOCA — (Keser) Merhaba,beyefendi
MÜFETTİŞ — (Sinirli) Merhaba…şak şak kırbacı…
ONBAŞI — (Keser) E,şey merhaba,merhaba
MÜFETTİŞ — (Sinirli) Merhaba…Suya geldik şırıl şırıl,kıvrım kıvrım ak…
DERVİŞ AĞA — (Keser) Meyaba,müfettiş bey
MÜFETTİŞ — Böyle böyle akıyorduHa,merhaba,ağa,merhaba…
ALİ AĞA — (Keser) Efendime söyliyeyim,merhaba…
MÜFETTİŞ — Köye yaklaştık,at başladı uflayıp puflamaya…Merhaba,merhaba…Şöyle şöyle okşadım…
ÇIRAK — Merhaba,müfettiş bey
MÜFETTİŞ — (Kızar) MerhabaBey birader,hâlâ bitmedi mi?Derken,efendim,at şöyle düşer gibi olur,çekerim dizginleri(Tarif ederken,oturduğu sandalyede düşer gibi olurTutarlar) Hop,tutun!Oh…
ALİ AĞA — Efendime söyliyeyim,yani efendim,merhaba
MÜFETTİŞ — Merhaba,merhaba
KAHVECİ — (Yanaşmıştır,çay getirir) Buyrun beyefendi,E,merhaba…
MÜFETTİŞ — Yine sen mi?Merhaba
KAHVECİ — Bir şey demedim,”merhaba” dedim de
MÜFETTİŞ — Peki…(Kahveci gider)
DERVİŞ AĞA — Nasıl oldu da gitti hemen
ÇIRAK — Merhaba,bayımBizim delikanlı öğretti de…
MÜFETTİŞ — Mer…ha…ba…Çıldırmamak imkânsız…Efendim,at,şöyle vıcık vıcık terlemiş…
(Kahvedekiler, “merhaba” diyecek başka adam kaldı mı,kalmadı mı diye bakarlar sonra)
MUHTAR — Nasılsın müfettiş bey,çoluk çocuk?
MÜFETTİŞ — Ha,hamdolsun,ellerinizden öperler
DERVİŞ AĞA — İyisiniz inşallah?
MÜFETTİŞ — Ben mi?Çok iyiyim
DEVİŞ AĞA — Çoluk çocuk?
MÜFETTİŞ — Onlar da iyiSuyunuz ne soğuk,içtim de dişlerim zangır zangır…
HOCA — E,müfettiş bey,hatırı âlinizi sual eylemek bize de nasip ola
MÜFETTİŞ — Bendenizin mi?Çok iyiyimYoksa acayip hâlim mi var?
HOCA — Allah,afiyet versin…
|