Vatan Sağ Olsun Skeç, Vatan Sağ Olsun Tiyatro Metni

**Prof. Dr. Sinsi** · 10-24-2012

AYŞE KADIN — (Alaylı bir ifadeyle) Ay siz de sabır denilen şey de mi var

Bak bunu hiç bilmiyordum

KOMUTAN — (Ayşe kadının sözlerine sinirlenir

Hızlı adımlarla kadının burnunun dibine yaklaşarak) Kes sesini

Eğer bir kelime daha konuşacak olursan, dilini kestirmek zorunda kalacağım

AYŞE KADIN — (Korkusuzca) Karşınızda bizim gibi iki ihtiyar buldunuz

Dilediğinizi yaparsınız, (sonra göğsünü kabartarak) Eğer şu anda karşınızda yağız bir Türk askeri olsaydı, kaçacak delik arardınız kendinize

KOMUTAN — (Ellerini yumruk yapar

) Yeter

Kes sesini ihtiyar bunak, (diyerek vurmak için havaya kaldırdığı bir sırada dışarıda silâh sesleri duyulur

Komutan olduğu yerde durur ve Dimitri'ye dönerek) Ne oluyor dışarda?

DİMİTRİ — (İki elini yana açarak) Bilmiyorum komutanım

Gidip bakayım

KOMUTAN — (Dimitri'nin telâşla odadan çıkışını izler

Sonra sahnenin önüne gelerek) Yoksa Türkler mi geldi

Aman Tanrım, eğer Türkler geldiyse hepimizin sonu geldi demektir

(dedikten sonra telaşla odanın içinde sağa sola dolaşıp saklanacak yer arar

)

AYŞE KADIN — Ne o komutan? Bakıyorum birden bire telaşa kapıldınız

Daha bu bir şey değil

Asıl Mustafa Kemal'in askerleri köye girdiğinde yüzünü görmek isterdim

TEĞMEN — (Ayşe kadın sözlerini bitirdiğinde, telaşla içeriye teğmen girer

) Komutanım

komutanım tutsak kaçtı

Osman Ağa'yı elimizden kaçırdık

KOMUTAN — (Hırsla teğmene yürüyerek

) Aptallar

Kocaman bir bölük ihtiyar bir adamı zaptedemediniz demek haa

Yakalamak için arkasından asker gönderdiniz mi?

TEĞMEN — Evet komutanım

Yirmi kadar asker peşine düştü

Öyle sanıyorum ki, tepeyi aşmadan onu yakalarlar

KOMUTAN — Yazıklar olsun size

(diye teğmeni azarlar, sonra birden olduğu yerde durur ve sol elinin işaret parmağını sakağına götürerek) Bana kalırsa bu adam doğru cephaneliğin bulunduğu yere gitmiştir

Çabuk peşine düşelim

Cephaneliği havaya uçurmadan onu yakalayalım

(Komutan duvarda asılı silâhın yanına gider

Silâhını kınından çıkarır ve masanın üzerine bırakır

Sonra Teğmene dönerek) Biz buradan çıkınca kapıyı kadınların üzerine kilitler ve kapıya da bir nöbetçi dikersiniz

(Sonra Çorbacı'ya dönerek) Sen de bizimle geleceksin

ÇORBACI — Komutanım ne olur beni bırakın

Vakit varken ben de başımın çaresine bakayım

KOMUTAN — Seni serbest bırakayım

Sen de doğruca Türkleri bul ve bizi gammazla

iyi olur değil mi? (diyerek palaskasını kuşanmak için masanın yanından ayrılıp aynanın karşısına geçer

)

ÇORBACI — (Şaşkınlık içinde etrafına bakımı: Bu arada gözü masanın üzerindeki silâha takılır

Hızla masaya koşar ve tabancayı kapıp namluyu komutandan yana çevirir

) Artık bana engel olamazsınız komutan, (diye bağırır ve tetiğe basar

Ancak tabancanın emniyeti kapalı olduğundan ateş almaz

) Hay Allah kahretsin niye patlamıyor bu tabanca

TEĞMEN — (Çorbacı'nın duraksamasından yararlanır ve belinden tabancasını çıkarıp peş peşe üç el ateş eder

) Sonunda cezanı buldun

ÇORBACI — Yandım anam

(diye acı içinde kıvranarak yere düşer

)

KOMUTAN — (Hâlâ şaşkınlık içindedir

) Vay namussuz herif vay

Eğer tabancanın emniyeti açık olsaydı, şu anda onun yerine biz öbür dünyayı boylayacaktık

(Hızlı adımlarla Çorbacı'nın yanına gelir ve yaralı gövdesini tekmeler

)

ÇORBACI — (Acı içinde kadınlardan yana bakarak) Yardım edin

Yardım edin bana

AYŞE KADIN — (Öfkeyle Çorbacı'ya bakarak) Ülkemizi düşmana satmaya kalkan adama mı yardım edeceğiz? Teğmen seni vurmakla çok iyi etti

Senin pis kanınla ellerimizi kirletmekten bizi de kurtarmış oldu

FATMA — Ey yüce Allah'ım

Bize bugünü de gösterdiğin için çok mutluyuz

İnşallah Mustafa Kemal'in ordularının da köyümüzü kurtardığını görürüz

(diye bağırır

)

AYŞE KADIN — İnşallah Fatma

Onun da köyümüze girmesi an meselesi

KOMUTAN — (Sinirli bir şekilde yerden silâhını alır ve kınına yerleştirir

Sonra kadınlara dönerek) Döndüğüm zaman da sizinle hesaplaşacağız

AYŞE KADIN — Dönünce yine konuşuruz komutan

KOMUTAN — (Teğmene dönerek) Vakit kaybetmeden adamın peşine düşelim

(Komutan ve Teğmen salondan çıkarken, iki yaşlı kadın onları izler

Kapı kapanır ve üzerlerinden kilitlenir

Çorbacı yattığı yerden doğrulmak ister

Ancak doğrulamaz ve son nefesini verir

Yalnız kalan iki kadın, yan yana gelirler

)

FATMA — Bu adamın vurulması çok iyi oldu

AYŞE KADIN — Hem de çok, çok iyi!

FATMA — Ayşe kadın doğrusunu istersen, Çorbacı'nın ölümüne çok sevindim

AYŞE KADIN — Şimdi Çorbacı'yı bırak

Osman Ağa'nın kurtulması için Allah'a dua edelim

Komutan onu bir eline geçirirse paramparça eder

FATMA — (Üzgün bir ifadeyle) Çok doğru söylersin Ayşe Kadın

AYŞE KADIN — (Kapıya doğru ilerler

Kapının kilitli olup olmadığını kontrol eder

Sonra salonun ortasına doğru ilerleyerek) Fatma

Fatma

FATMA — Ne var? Niçin kapıyı kontrol ettin

AYŞE KADIN — (Parmağı ile sus işareti yapar) Şimdi beni iyi dinle

Burada durup, düşmanın bizi öldürmesini bekleyeceğimize, silâhlanıp biz onlara karşı koyalım

FATMA — (Merakla) Nasıl? Biz silâhı nereden bulacağız?

AYŞE KADIN — Çabuk bana yardım et

Onlar buraya gelmeden, işimizi bitirmemiz gerekiyor

FATMA — Anlayamadım, burada ne işimiz var bizim?

AYŞE KADIN — Şimdi görürsün

(Diyerek orta yerdeki masayı yan tarafa çekmeye çalışır

) Haydi bana yardım et

Çabuk masayı kaldıralım ve bodrumun kapağını açalım

FATMA — Bodruma saklanmayı mı tasarlıyorsun?

AYŞE KADIN — Gevezeliği bırak şimdi

Masanın kenarından tut da şunu yerinden kaldıralım

(İki kadın olanca güçleriyle masayı kaldırırlar

Sonra çabucak altındaki kilimi çekerler ve yine birlikte bodrum kapağını açarlar

Kapak kalktığında Fatma bodruma bakar

Hayretle yerinden fırlayıp)

FATMA — Aman Allah'ım

(diye bağırır)

AYŞE KADIN — Ne bağırıyorsun

Bütün Yunan askerini başımıza mı toplamak istiyorsun,

10-24-2012	#7
Prof. Dr. Sinsi	Vatan Sağ Olsun Skeç, Vatan Sağ Olsun Tiyatro Metni AYŞE KADIN — (Alaylı bir ifadeyle) Ay siz de sabır denilen şey de mi var Bak bunu hiç bilmiyordum KOMUTAN — (Ayşe kadının sözlerine sinirlenir Hızlı adımlarla kadının burnunun dibine yaklaşarak) Kes sesini Eğer bir kelime daha konuşacak olursan, dilini kestirmek zorunda kalacağım AYŞE KADIN — (Korkusuzca) Karşınızda bizim gibi iki ihtiyar buldunuz Dilediğinizi yaparsınız, (sonra göğsünü kabartarak) Eğer şu anda karşınızda yağız bir Türk askeri olsaydı, kaçacak delik arardınız kendinize KOMUTAN — (Ellerini yumruk yapar) Yeter Kes sesini ihtiyar bunak, (diyerek vurmak için havaya kaldırdığı bir sırada dışarıda silâh sesleri duyulur Komutan olduğu yerde durur ve Dimitri'ye dönerek) Ne oluyor dışarda? DİMİTRİ — (İki elini yana açarak) Bilmiyorum komutanım Gidip bakayım KOMUTAN — (Dimitri'nin telâşla odadan çıkışını izler Sonra sahnenin önüne gelerek) Yoksa Türkler mi geldi Aman Tanrım, eğer Türkler geldiyse hepimizin sonu geldi demektir (dedikten sonra telaşla odanın içinde sağa sola dolaşıp saklanacak yer arar) AYŞE KADIN — Ne o komutan? Bakıyorum birden bire telaşa kapıldınız Daha bu bir şey değil Asıl Mustafa Kemal'in askerleri köye girdiğinde yüzünü görmek isterdim TEĞMEN — (Ayşe kadın sözlerini bitirdiğinde, telaşla içeriye teğmen girer) Komutanım komutanım tutsak kaçtı Osman Ağa'yı elimizden kaçırdık KOMUTAN — (Hırsla teğmene yürüyerek) Aptallar Kocaman bir bölük ihtiyar bir adamı zaptedemediniz demek haa Yakalamak için arkasından asker gönderdiniz mi? TEĞMEN — Evet komutanım Yirmi kadar asker peşine düştü Öyle sanıyorum ki, tepeyi aşmadan onu yakalarlar KOMUTAN — Yazıklar olsun size (diye teğmeni azarlar, sonra birden olduğu yerde durur ve sol elinin işaret parmağını sakağına götürerek) Bana kalırsa bu adam doğru cephaneliğin bulunduğu yere gitmiştir Çabuk peşine düşelim Cephaneliği havaya uçurmadan onu yakalayalım (Komutan duvarda asılı silâhın yanına gider Silâhını kınından çıkarır ve masanın üzerine bırakır Sonra Teğmene dönerek) Biz buradan çıkınca kapıyı kadınların üzerine kilitler ve kapıya da bir nöbetçi dikersiniz (Sonra Çorbacı'ya dönerek) Sen de bizimle geleceksin ÇORBACI — Komutanım ne olur beni bırakın Vakit varken ben de başımın çaresine bakayım KOMUTAN — Seni serbest bırakayım Sen de doğruca Türkleri bul ve bizi gammazla iyi olur değil mi? (diyerek palaskasını kuşanmak için masanın yanından ayrılıp aynanın karşısına geçer) ÇORBACI — (Şaşkınlık içinde etrafına bakımı: Bu arada gözü masanın üzerindeki silâha takılır Hızla masaya koşar ve tabancayı kapıp namluyu komutandan yana çevirir) Artık bana engel olamazsınız komutan, (diye bağırır ve tetiğe basar Ancak tabancanın emniyeti kapalı olduğundan ateş almaz) Hay Allah kahretsin niye patlamıyor bu tabanca TEĞMEN — (Çorbacı'nın duraksamasından yararlanır ve belinden tabancasını çıkarıp peş peşe üç el ateş eder) Sonunda cezanı buldun ÇORBACI — Yandım anam (diye acı içinde kıvranarak yere düşer) KOMUTAN — (Hâlâ şaşkınlık içindedir) Vay namussuz herif vay Eğer tabancanın emniyeti açık olsaydı, şu anda onun yerine biz öbür dünyayı boylayacaktık (Hızlı adımlarla Çorbacı'nın yanına gelir ve yaralı gövdesini tekmeler) ÇORBACI — (Acı içinde kadınlardan yana bakarak) Yardım edin Yardım edin bana AYŞE KADIN — (Öfkeyle Çorbacı'ya bakarak) Ülkemizi düşmana satmaya kalkan adama mı yardım edeceğiz? Teğmen seni vurmakla çok iyi etti Senin pis kanınla ellerimizi kirletmekten bizi de kurtarmış oldu FATMA — Ey yüce Allah'ım Bize bugünü de gösterdiğin için çok mutluyuz İnşallah Mustafa Kemal'in ordularının da köyümüzü kurtardığını görürüz (diye bağırır) AYŞE KADIN — İnşallah Fatma Onun da köyümüze girmesi an meselesi KOMUTAN — (Sinirli bir şekilde yerden silâhını alır ve kınına yerleştirir Sonra kadınlara dönerek) Döndüğüm zaman da sizinle hesaplaşacağız AYŞE KADIN — Dönünce yine konuşuruz komutan KOMUTAN — (Teğmene dönerek) Vakit kaybetmeden adamın peşine düşelim (Komutan ve Teğmen salondan çıkarken, iki yaşlı kadın onları izler Kapı kapanır ve üzerlerinden kilitlenir Çorbacı yattığı yerden doğrulmak ister Ancak doğrulamaz ve son nefesini verir Yalnız kalan iki kadın, yan yana gelirler) FATMA — Bu adamın vurulması çok iyi oldu AYŞE KADIN — Hem de çok, çok iyi! FATMA — Ayşe kadın doğrusunu istersen, Çorbacı'nın ölümüne çok sevindim AYŞE KADIN — Şimdi Çorbacı'yı bırak Osman Ağa'nın kurtulması için Allah'a dua edelim Komutan onu bir eline geçirirse paramparça eder FATMA — (Üzgün bir ifadeyle) Çok doğru söylersin Ayşe Kadın AYŞE KADIN — (Kapıya doğru ilerler Kapının kilitli olup olmadığını kontrol eder Sonra salonun ortasına doğru ilerleyerek) Fatma Fatma FATMA — Ne var? Niçin kapıyı kontrol ettin AYŞE KADIN — (Parmağı ile sus işareti yapar) Şimdi beni iyi dinle Burada durup, düşmanın bizi öldürmesini bekleyeceğimize, silâhlanıp biz onlara karşı koyalım FATMA — (Merakla) Nasıl? Biz silâhı nereden bulacağız? AYŞE KADIN — Çabuk bana yardım et Onlar buraya gelmeden, işimizi bitirmemiz gerekiyor FATMA — Anlayamadım, burada ne işimiz var bizim? AYŞE KADIN — Şimdi görürsün (Diyerek orta yerdeki masayı yan tarafa çekmeye çalışır) Haydi bana yardım et Çabuk masayı kaldıralım ve bodrumun kapağını açalım FATMA — Bodruma saklanmayı mı tasarlıyorsun? AYŞE KADIN — Gevezeliği bırak şimdi Masanın kenarından tut da şunu yerinden kaldıralım (İki kadın olanca güçleriyle masayı kaldırırlar Sonra çabucak altındaki kilimi çekerler ve yine birlikte bodrum kapağını açarlar Kapak kalktığında Fatma bodruma bakar Hayretle yerinden fırlayıp) FATMA — Aman Allah'ım (diye bağırır) AYŞE KADIN — Ne bağırıyorsun Bütün Yunan askerini başımıza mı toplamak istiyorsun,