Oyunun Adı Sabahattin Ali

Anlamaya çalışıyor gibiydi olanları Ben de ona sarılıyorum Öylece kaldık Eylemsiz, bekliyoruz Gemilerin yanına yöresine bombalar düşmeye başladı Denize düşen bombaların ardından, denizden beyaz minare gibi su sütunları yükseliyor gökyüzüne Gemiler kaçmaya çalışıyor Bir gemi isabet aldı!
(Birden bir uğultu kopar gökyüzünden)
Uçaklar geliyor Aman allahım babam nerde? Neden gelip de kurtarmıyor bizi?
İsabet alan gemiden insanlar atlıyor denize Sahile yüzerek kurtarmaya çalışıyorlar kendilerini Fikret iyice sarılmış bana Yalnızca titriyor Buna titreme denmez aslında Zangır zangır sallanıyor Önce babam, ardından annem geldi koşarak yanımıza Annem Fikret’i yakaladı elinden Babam da beni Kucaklarına aldılar bizi Sokağa çıkıyoruz İnsanlar kaçışıyor yaylı arabalara binerek Kenti terk ediyorlar Bir yaylıya da biz biniyoruz Annem gene babamı suçluyor: “Battaniyeleri unuttun!” Babam hiçbir şey söylemeden yeniden dönüyor eve Biraz sonra elinde battaniyelerle geliyor
Çılgın gibi kaçışan insanlarla birlikte kentten epeyce uzaklaşıyoruz Artık sesler çok uzaklardan geliyor Biraz sonra da duyulmaz oluyor sesler Fikret: “Üüüüşüyorum” diyor anneme İşte o gece kekeme oldu Fikret
Babam da birkaç ay sonra istifa etti Çünkü kalp hastasıydı artık Annemin histeri krizleri de iyice artmıştı İçlerinde en sağlamı bendim Babam bir gün:
“Artık bu koşullarda bu kentte kalamayızBu bombardımanın durması mümkün değilİzmir’e gidiyoruz” dedi