Kısa Öyküler - Bir Masal Gibi

Kısa Öyküler - Bir Masal Gibi

Dondurucu soğukta bir an önce evime varabilmek için

hızla yürürken, ayağımın ucunda bir cüzdan gördüm

Hemen aldım Sahibini gösteren bir kimlik vardır diye

acele acele açtım İçinde üç dolar ve sararıp kat yerleri

yıpranmış eski bir zarftan başka birşey yoktu

Sol üst köşede yalnızca gönderenin adresi, alıcı adresi

yerinde bir posta kutusu numarası vardı Bir ipucu

bulabilmek belki biraz da merakımı giderebilmek için

zarfı açtım ve içindeki mektubu okumaya başladım

Mektup, sol yanı çiçek resmiyle süslenmiş bir kağıda,

özenli bir el yazısıyla yazılmıştı ve "Sevgili Michael"

diye başlıyordu Ve "Annesi yasakladığı için

onu bir daha göremeyeceğini" anlatarak

devam ediyor "Ama sakın unutma, seni daima

seveceğim" diye bitiyor İmza Hannah!

Elimde yalnızca, mektubu yazan kişiyle, mektubun

yazıldığı kişinin birinci adları vardı Eve gider gitmez

hemen telefon idaresini aradımGörevli kisi, kendisine

bildirdiğim adreste yaşayanların telefon numarasını

vermesinin yasalara aykırı olduğunu söyledi Fakat

ısrarım karşısında: "Belki, size yardımcı olabilirim" dedi

"Bu adreste bulunan numaraya telefon ederim ve onlar

Kabul ederlerse, sizi görüştürebilirim lütfen bekleyin"

dedi İki üç dakika sonra görevlinin sesi geldi

"Bağlıyorum efendim" Telefonda, karşıdaki hanıma

"Hannah diye birini tanıyıp, tanımadığını" sordum

"Bu evi, 30 yıl evvel, Hannah diye kızları olan bir aileden

aldık" dedi "Peki yeni adreslerini biliyor musunuz?"

"Hannah annesini bir huzurevine yatıracaktı Oradan takip

ederseniz, belki adres bulursunuz" deyip bana huzurevinin

adını verdi Hemen aradım Yaşlı anne yıllar önce ölmüş

Ama kızına ait eski bir telefon numarası var Belki ordan

bilirlermiş "Bunların hepsi aptalca aslında" dedim

kendi kendime İçinde sadece 3 dolar ve 60 yıl önce

yazılmış bir mektup bulunan cüzdanın sahibini aramak

için bunca zahmete ne gerek var ki Aradım numarayı

Bir kadın "Şimdi Hannah'nın kendisi bir huzurevinde"

dedi ve numarayı verdi Hemen orayı çevirdim Ses;

"Evet, Hannah burda yaşıyor" dedi Saat ona geliyordu

ama hemen yola çıktım, Hannah'yı görmek için

Devasa bir binanın üçüncü katında şirin bir oda Gümüş

saçlı, sıcak tebessümlü bir yaşlı kadın Gözlerinin içi ışıl

ışıl ama Anlattım olanları Cüzdanı ve mektubu gösterip

Derin bir iç çekti mektuba bakarken ve "Genç adam" dedi,

"Bu mektup, Michael ile son kontağımdı Onu öyle

seviyorum ki Sean Connery gibi yakışıklıydı Hani şu

meşhur aktör Ama ben 16 yaşındaydım Çok küçüğüm

diye annem kesinlikle izin vermedi" Derin bir nefes daha

"Michael Goldstein harika bir insandı Eğer bulabilirseniz

ona söyleyin lütfen Onu hep düşündüm Hep" Bir ufak

sessizlik Bir derin nefes daha "Ve onu hep sevdim"

İki damla yaş damladı elindeki mektuba, ıslanan gözlerden

"Ve hiç evlenmedim Michael gibi birisini bulamadım ki"

Hannah'ya teşekkür edip odadan çıktım