Keloğlan’İn Sazı - Keloğlan Masalları

**Prof. Dr. Sinsi** · 10-24-2012

Keloğlan’ın Sazı)

Bizim bilmediğimiz çok eski olmayan zamanların birinde, köylerden şirin mi şirin bir köyde, yaşamakta olan ailelerden biri de Keloğlan ile anasıymış

Fakirlik adeta yazgılarıymış

Onca yıl, anası bu fakirlikten kurtulmak için çok uğraşmış, ama, bir türlü kurtulamamış

Keloğlan ne mi yaparmış?

Birkaç keçi ile bir de eşeği varmış

işte her gün, gün doğarken eski püskü evinden çıkar, meralara, çayırlara uzanır, eşeği ve keçilerini bir güzel doyurduktan sonra, türkülerle, şarkılarla evine dönermiş

Keloğlan’ın arkadaşları, kendisini her gördükle rinde:

- Yaşlı kadının Keloğlan’ı, eşeğinin bile yoktur palanı, diyerek dalga geçerler, bir de kahkahalarla kendilerinden geçerlermiş

Her keresinde, şikayet dilli olarak, bütün bunları anasına aktarınca, işittiği sözler ekseriya şöyle olur muş:

- A benim biricik oğulcuğum, ne yapalım? Bizim de kaderimiz böyleymiş

Gelen giden ne olsa söyler

İnsanların ağzı torba değil ki büzeyim

Üzme tatlı canını, hem de bu ihtiyar ananı

Keloğlan, bu sözlere itiraz etmiş:

- Hayır ana, arkadaşlarımın lafları çok dokunu yor bana

Yarından tezi yok ineceğim kasabaya

iş bulacağım kendime, çok para kazanıp döneceğim evime

Görsünler neymiş Keloğlan…

Ne yapsın, ne desin anası:

- Peki oğlum, madem öyle düşündün

Bildiğin gibi yap, ama, beni de unutma

Yolun açık olsun

Vurmuş kasabaya Keloğlan

Tuvalete gitmiş, bekçinin yerinde olmadığını görmüş

Fırsatı değerlendirmiş

Gelenlerden aldığı parayı cebine atmış

On beş kuruş, para kazanmış

Bir miktar yiyecek ve yün almış

Evine gelmiş

10-24-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Keloğlan’İn Sazı - Keloğlan Masalları Keloğlan’ın Sazı) Bizim bilmediğimiz çok eski olmayan zamanların birinde, köylerden şirin mi şirin bir köyde, yaşamakta olan ailelerden biri de Keloğlan ile anasıymış Fakirlik adeta yazgılarıymış Onca yıl, anası bu fakirlikten kurtulmak için çok uğraşmış, ama, bir türlü kurtulamamış Keloğlan ne mi yaparmış? Birkaç keçi ile bir de eşeği varmış işte her gün, gün doğarken eski püskü evinden çıkar, meralara, çayırlara uzanır, eşeği ve keçilerini bir güzel doyurduktan sonra, türkülerle, şarkılarla evine dönermiş Keloğlan’ın arkadaşları, kendisini her gördükle rinde: - Yaşlı kadının Keloğlan’ı, eşeğinin bile yoktur palanı, diyerek dalga geçerler, bir de kahkahalarla kendilerinden geçerlermiş Her keresinde, şikayet dilli olarak, bütün bunları anasına aktarınca, işittiği sözler ekseriya şöyle olur muş: - A benim biricik oğulcuğum, ne yapalım? Bizim de kaderimiz böyleymiş Gelen giden ne olsa söyler İnsanların ağzı torba değil ki büzeyim Üzme tatlı canını, hem de bu ihtiyar ananı Keloğlan, bu sözlere itiraz etmiş: - Hayır ana, arkadaşlarımın lafları çok dokunu yor bana Yarından tezi yok ineceğim kasabaya iş bulacağım kendime, çok para kazanıp döneceğim evime Görsünler neymiş Keloğlan… Ne yapsın, ne desin anası: - Peki oğlum, madem öyle düşündün Bildiğin gibi yap, ama, beni de unutma Yolun açık olsun Vurmuş kasabaya Keloğlan Tuvalete gitmiş, bekçinin yerinde olmadığını görmüş Fırsatı değerlendirmiş Gelenlerden aldığı parayı cebine atmış On beş kuruş, para kazanmış Bir miktar yiyecek ve yün almış Evine gelmiş