Psişik Yetenekler Nasıl Geliştirilir

**Prof. Dr. Sinsi** · 10-21-2012

Psişik yetenekler nasıl geliştirilir

AKTİF İMAJİNASYON

İç tasarımları (zihnî tasavvurları) istekle görünür hâle getiren ve bir amaca göre birleştiren bir melekedir

Bunlar roman, hikâye ve piyesleri yaratmakta rol oynarlar

Hayatın her safhasında mevcuttur

İmajinasyon olaylarının anlaşılması, yaratıcılık ve ‘ruh’un tekâmülünde vazgeçilmez bir kaynaktır

Akıl yürütmenin, fikirlerin ve bir yığın zihinsel olayların temelidir

Eğer onların kanunlarını biliyor ve de tatbik edebiliyorsak, hekim ve ilâç kullanmadan hastalarımızı iyi eder, varlığımızı değiştirir ve kaderimizi gerçekleştirebiliriz

Aktif imajinasyon bütün dünyayı kapsar

PASİF İMAJİNASYON

Bu konu, diğer bir âlemi teşkil eder ki, biz bununla meşgul olacağız

Pasif imajinasyon, imajinasyonun bazı elemanlarını kullanmak suretiyle normalüstü yeteneklerin ortaya çıkmasını sağlayabilir

Pasif imajinasyon, imajların kendiliğinden meydana gelmesidir

Önce doğal bağlar ile kendiliğinden meydana gelebilir (imaj çağrışımı)

Çünki her imaj, kendisi ile zaman ve mekân içinde ilgili olan diğer birtakım imajları görünür hâle getirmek eğilimindedir

Meselâ hiçbir iradî çaba gösterilmese, bahçedeki çimenlik, yan tarafta bir bank olduğu fikrini uyandırır

Böylece, imajlar birbirine yakın olanları uyandırır

Şiddet ve bağlantılar sebebiyle gruplanırlar

Ve eğer hiçbir objektif olay girmez ise, bütün şuur sahasını kucaklayan, birbiriyle az çok ilgili sahneleri oluştururlar

Bu durum, asıl prensibi pasif bir imajinasyon oyunu olan rüya gibidir

İmajların kendiliğinden meydana gelmesinin başka bir sebebi, telepati yoluyladır

Bazı psişik şartlarda imaj, bize tesir eden yabancı bir kimseden yayılır

O anda o imaj, kendi imajlarımızla karışır

Ve iki şuuraltı arasında kendiliğinden bir bağ yaratır

Bu sebeple bazı aşklar, önseziler, çevrenin idraki, durugörü, fikir aktarımları ve diğer normalüstü olaylar ortaya çıkmaktadır

Bu ilk bilgilerle, normalüstü yeteneğin gelişmesine izin veren prensibi anlayabiliriz:

1

Düşünce sakin olmalıdır

İmajı soyutlayabilecek tarzda aktif imajinasyonun faaliyetine engel olmalıdır

Yani aktif imajinasyon bir imajı devamlı olarak işler, onu türlü şekillere sokar

Halbuki imajı soyutlayarak onu sabit, hareketsiz, aynı şekilde tutabiliriz

İmajı bozacak hiçbir tesir ona ulaşmamaktadır

2) Şuuraltını avlamak için bu imajların şiddetini arttırmak gerekir

3) Uygun olan çağrışımı yaratarak imajı yönlendirmek gereklidir

Bu çağrışımın (fikir ya da imaj) yapısı imajın ilk istikametine bağlı olan yeni bir saha içine, şuura çekip getiren akımlara sebep olur

Sonuç olarak, mümkün olan istikamet tarzları ve idrak çeşitleri ortaya çıkar, yeni yetenekler oluşur

Olup biten şeyler sanki sapma ve dönme derecesine göre yalnız bir tek anahtarla açılabilen, çeşitli kilitleri olan bir kapıyla kapatılmış bir dünyaya giriştir

Kapı, şahsî fikirlerle yüklü beyindir (medyomun beynidir)

Anahtar somut (objektif eşya) kelimelerle uygun bir tarzda yönetilen bir imajdır

Prensip gayet basittir ve hemen hemen hiç yanılmaz

Akıl, genellikle, zekâmızın çalışışında mevcut bulunan bir karışıklık ve dağınıklık içindedir

Aktif imajinasyon ile pasif imajinasyon oyunundan zevk duymak bizi şaşkın hâle getirir

Fikirlerimizin keşmekeşliği, niteliği anlaşılmamış olan titreşimleri terk etmez

Ve ince titreşimler rastgele şuur sahamıza nüfuz eder

Beynimiz tıka basa dolu bir ambar gibidir

Öyle bir ambar ki baca deliği eşyalarla tıkanmıştır

Dışarıyı görmek ne mümkün

Bütün mesele bu karışıklığı düzenlemek, ışığın gireceği baca yolunu açmak ve buradan çıkacak olanlara yardım maksadıyla diğerlerini kenara çekmektir

TATBİKAT ARAÇLARI

Orta seviyeden kültürlü kadın veya erkek bir kimseyi süje olarak alalım

Bunlar sonra tasfiye olacaklar ve neticede en iyileri kalacaktır

Süje ne kadar kaba ise (hassasiyet bakımından) gelişme o derecede güç olacaktır

Başarıya ulaşmak için imajinasyon kabiliyeti orta derecede olanlar da yeterlidir

Yeter ki, kendini tamamıyla dünya işlerine vermemiş, hayatın küçük taraflarıyla dolmamış, şahsî çıkarlarına bağlanmamış olsun

Şüphesiz ayrıca süjenin hasta ve şiddetli heyecanlara uğramamış olması, şoklar geçirmemiş olması gereklidir

Yani muhtelif manevî şoklar zamanla şuur sahasından şuuraltına kaydırılarak, görünür bir rahatlık ve denge sağlanabilir

Fakat bu çalışmalarda şuuraltı faaliyet açığa çıktığı için şokla ilgili heyecanlar, tıkanıklıklar, marazî hâller nüksedebilir

Önce süjede sükûnet hâli doğması gereklidir

Bunun için loş bir oda ve bir yardımcı ile tecrübeye girişilir

Yardımcı, odanın bir köşesinde sükûnet hâlinde zihnen pasif durumda oturmalıdır

Süje rahatça oturmalı, ışık gözlerine düşmemeli (gözler rahat şekilde bağlanabilir ya da ışığa bir perde veya paravana ile engel olunur)

O andaki zihinsel meşguliyetlerini bertaraf etmek için süjeye zıt imajlar vasıtasıyla yardım edilir

(Yani zihnî sükûnete götürecek imajlar verilir

Meselâ, sakin bir deniz manzarası, ıssız bir çöl manzarası, mavi bir gökyüzü, sükûnet verici bir kır manzarası vs

) Bu imajlar süjenin zihnindeki karışık imajları, günlük endişeleri dağıtmaya yeter

Sonra bütün düşüncelerden ayrılması ve celse içinde sadece en yüksek ruhî bir yükseliş imkânı araması rica edilir

(Yani süjede manevî bir incelik, hassasiyet, manevî alemlere doğru bir çekilme duygusu ihtiyacı ortaya çıkartılır

Hikmetli birkaç cümle, dua vs

kullanılabilir

) Sükûnet elde edildikten sonra açık seçik ve somut bir imaj uyandırmaya elverişli bir kelime söylenir: vazo, bardak yumurta, kaşık, portakal gibi

(Söylenen kelime mümkün olduğu kadar çok kolaylıkla ve zihni dağıtmadan göz önüne getirilebilmelidir, basit olmalıdır

)

Süjeden, kelime işittikten sonra göreceği ve hissedeceği duyguları anlatması (görünür hâle getirmesi), açıklaması istenir

Üç durum ortaya çıkabilir:

1

Hiçbir izlenim meydana çıkmaz

2

Ne olduğu anlaşılmayan bir hatıra ortaya çıkabilir

3

Bilinmeyen bir imaj ortaya çıkar

İzlenim yokluğu, açıkça süjenin endişelerinden kurtulamadığını veya şuurdışı bir meşguliyeti bulunduğunu gösterir

Söylenen kelime, gerçekte, şuuraltında titreşimler ortaya çıkaran bir titreşim dalgasıdır

Eğer şuuraltı nötr hâlde kalmışsa hemen hemen hiçbir şey meydana gelmez

Çünki şuuraltına nüfuz edilememiştir

Süje duvarla kapalıdır

Ve kelime bir engele çarpan top gibi geri dönmüştür

Böyle bir durumda, birbirinden farklı bir dizi kelime söyleyerek (ki bu, süjeyi içine alan ön düşünceleri ortadan kaldırmak içindir), eğer bu yeterli değilse, alışılmış bir eşyanın (olayın) hatırasını hatırlatarak o meşguliyetten kurtarılır

Alışılmış bir eşya veya olayın hatırlatılmasıyla yarı hatırlama hâli uyandırılır

Böylece ikinci hâle geçirilir

Eğer bu usul yeterli olmazsa süjeyi küçük bir sahne veya manzara gibi temsilî bir hâli düzenlemeye çeken, onu zorlayan yaratıcı imajinasyondan istifade edilir

Başta da söylediğimiz gibi süje biraz imajinatif karakterde olmalıdır

Yani süjede tecrübeyi kolaylaştıracak sahneleri telkinle tahayyül ettirmek mümkün olmalıdır, meselâ ‘Ben sizi falan yerde görüyorum’ gibi

Sonuç gözükmekte gecikmez

Ön meşguliyet böylece mağlûp edilmiş ve iç imajların meydana çıkması mümkün olmuştur

Çeviren: Üstad Ergün Arıkdal

PSİŞİK YETENEK ve RUHSALLIĞI BÜTÜNLEŞTİRMEK

David FONTANA

Felsefe doktorası olan Prof

David Fontana, psişik araştırmaya yönelik sürekli aktif ilgisiyle birlikte, doğu ve batının ruhsal geleneklerinde geniş uygulamalı deneyime sahip bir psikologtur

(Society for Pscyhical Research’ün eski başkanıdır

) Bu geniş sahalarda, bazıları klâsik olarak kabul edilen birçok kitabın da yazarıdır

Bu makale, 23 Mart 1999’da verdiği bir konferansa dayanarak hazırlanmıştır

RUHSALLIK ve PSİŞİK YETENEKLER

RUHSAL gelişim kendisiyle birlikte psişik ihsanları getirebilmesine rağmen, ruhsallık ve psişik yetenekler aynı şey değillerdir

Budizm ve Hinduizm gibi doğulu ruhsal geleneklerde ruhsal kapasiteler derinleştiğinde zihnin bazı maddesel sınırlamaları aşmaya başladığı ve diğerlerinin zihinleriyle telepatik iletişim içine girebilir hâle geldiği ve böylece durugörü ve psikokinezi gibi (topluca siddhiler denilen) yetenekler tezahür ettirdiği söylenmektedir

Bununla birlikte bu gelenekler, siddhilerin sadece ruhsal büyümenin bir çeşit önemsiz belirtileri oldukları ve asla kişisel çıkar sağlamak için kullanılmamaları ve kendi içlerinde bir son olarak görülmemeleri gerektiği konusunda bizleri uyarmaktadırlar, aksini yapmak benliği güçlendirir ve kişiyi gerçek ruhsal ilerleme yolundan saptırır

İnsan, başkalarına hizmet ederken kullandığında bile, benliği şişiren duygulardan kaçınmalıdır

Siddhiler bize emanet edilmiş hediyelerdir, kişisel servetimiz değillerdir

10-21-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Psişik Yetenekler Nasıl Geliştirilir Psişik yetenekler nasıl geliştirilir AKTİF İMAJİNASYON İç tasarımları (zihnî tasavvurları) istekle görünür hâle getiren ve bir amaca göre birleştiren bir melekedir Bunlar roman, hikâye ve piyesleri yaratmakta rol oynarlar Hayatın her safhasında mevcuttur İmajinasyon olaylarının anlaşılması, yaratıcılık ve ‘ruh’un tekâmülünde vazgeçilmez bir kaynaktır Akıl yürütmenin, fikirlerin ve bir yığın zihinsel olayların temelidir Eğer onların kanunlarını biliyor ve de tatbik edebiliyorsak, hekim ve ilâç kullanmadan hastalarımızı iyi eder, varlığımızı değiştirir ve kaderimizi gerçekleştirebiliriz Aktif imajinasyon bütün dünyayı kapsar PASİF İMAJİNASYON Bu konu, diğer bir âlemi teşkil eder ki, biz bununla meşgul olacağız Pasif imajinasyon, imajinasyonun bazı elemanlarını kullanmak suretiyle normalüstü yeteneklerin ortaya çıkmasını sağlayabilir Pasif imajinasyon, imajların kendiliğinden meydana gelmesidir Önce doğal bağlar ile kendiliğinden meydana gelebilir (imaj çağrışımı) Çünki her imaj, kendisi ile zaman ve mekân içinde ilgili olan diğer birtakım imajları görünür hâle getirmek eğilimindedir Meselâ hiçbir iradî çaba gösterilmese, bahçedeki çimenlik, yan tarafta bir bank olduğu fikrini uyandırır Böylece, imajlar birbirine yakın olanları uyandırır Şiddet ve bağlantılar sebebiyle gruplanırlar Ve eğer hiçbir objektif olay girmez ise, bütün şuur sahasını kucaklayan, birbiriyle az çok ilgili sahneleri oluştururlar Bu durum, asıl prensibi pasif bir imajinasyon oyunu olan rüya gibidir İmajların kendiliğinden meydana gelmesinin başka bir sebebi, telepati yoluyladır Bazı psişik şartlarda imaj, bize tesir eden yabancı bir kimseden yayılır O anda o imaj, kendi imajlarımızla karışır Ve iki şuuraltı arasında kendiliğinden bir bağ yaratır Bu sebeple bazı aşklar, önseziler, çevrenin idraki, durugörü, fikir aktarımları ve diğer normalüstü olaylar ortaya çıkmaktadır Bu ilk bilgilerle, normalüstü yeteneğin gelişmesine izin veren prensibi anlayabiliriz: 1 Düşünce sakin olmalıdır İmajı soyutlayabilecek tarzda aktif imajinasyonun faaliyetine engel olmalıdır Yani aktif imajinasyon bir imajı devamlı olarak işler, onu türlü şekillere sokar Halbuki imajı soyutlayarak onu sabit, hareketsiz, aynı şekilde tutabiliriz İmajı bozacak hiçbir tesir ona ulaşmamaktadır 2) Şuuraltını avlamak için bu imajların şiddetini arttırmak gerekir 3) Uygun olan çağrışımı yaratarak imajı yönlendirmek gereklidir Bu çağrışımın (fikir ya da imaj) yapısı imajın ilk istikametine bağlı olan yeni bir saha içine, şuura çekip getiren akımlara sebep olur Sonuç olarak, mümkün olan istikamet tarzları ve idrak çeşitleri ortaya çıkar, yeni yetenekler oluşur Olup biten şeyler sanki sapma ve dönme derecesine göre yalnız bir tek anahtarla açılabilen, çeşitli kilitleri olan bir kapıyla kapatılmış bir dünyaya giriştir Kapı, şahsî fikirlerle yüklü beyindir (medyomun beynidir) Anahtar somut (objektif eşya) kelimelerle uygun bir tarzda yönetilen bir imajdır Prensip gayet basittir ve hemen hemen hiç yanılmaz Akıl, genellikle, zekâmızın çalışışında mevcut bulunan bir karışıklık ve dağınıklık içindedir Aktif imajinasyon ile pasif imajinasyon oyunundan zevk duymak bizi şaşkın hâle getirir Fikirlerimizin keşmekeşliği, niteliği anlaşılmamış olan titreşimleri terk etmez Ve ince titreşimler rastgele şuur sahamıza nüfuz eder Beynimiz tıka basa dolu bir ambar gibidir Öyle bir ambar ki baca deliği eşyalarla tıkanmıştır Dışarıyı görmek ne mümkün Bütün mesele bu karışıklığı düzenlemek, ışığın gireceği baca yolunu açmak ve buradan çıkacak olanlara yardım maksadıyla diğerlerini kenara çekmektir TATBİKAT ARAÇLARI Orta seviyeden kültürlü kadın veya erkek bir kimseyi süje olarak alalım Bunlar sonra tasfiye olacaklar ve neticede en iyileri kalacaktır Süje ne kadar kaba ise (hassasiyet bakımından) gelişme o derecede güç olacaktır Başarıya ulaşmak için imajinasyon kabiliyeti orta derecede olanlar da yeterlidir Yeter ki, kendini tamamıyla dünya işlerine vermemiş, hayatın küçük taraflarıyla dolmamış, şahsî çıkarlarına bağlanmamış olsun Şüphesiz ayrıca süjenin hasta ve şiddetli heyecanlara uğramamış olması, şoklar geçirmemiş olması gereklidir Yani muhtelif manevî şoklar zamanla şuur sahasından şuuraltına kaydırılarak, görünür bir rahatlık ve denge sağlanabilir Fakat bu çalışmalarda şuuraltı faaliyet açığa çıktığı için şokla ilgili heyecanlar, tıkanıklıklar, marazî hâller nüksedebilir Önce süjede sükûnet hâli doğması gereklidir Bunun için loş bir oda ve bir yardımcı ile tecrübeye girişilir Yardımcı, odanın bir köşesinde sükûnet hâlinde zihnen pasif durumda oturmalıdır Süje rahatça oturmalı, ışık gözlerine düşmemeli (gözler rahat şekilde bağlanabilir ya da ışığa bir perde veya paravana ile engel olunur) O andaki zihinsel meşguliyetlerini bertaraf etmek için süjeye zıt imajlar vasıtasıyla yardım edilir (Yani zihnî sükûnete götürecek imajlar verilir Meselâ, sakin bir deniz manzarası, ıssız bir çöl manzarası, mavi bir gökyüzü, sükûnet verici bir kır manzarası vs) Bu imajlar süjenin zihnindeki karışık imajları, günlük endişeleri dağıtmaya yeter Sonra bütün düşüncelerden ayrılması ve celse içinde sadece en yüksek ruhî bir yükseliş imkânı araması rica edilir (Yani süjede manevî bir incelik, hassasiyet, manevî alemlere doğru bir çekilme duygusu ihtiyacı ortaya çıkartılır Hikmetli birkaç cümle, dua vs kullanılabilir) Sükûnet elde edildikten sonra açık seçik ve somut bir imaj uyandırmaya elverişli bir kelime söylenir: vazo, bardak yumurta, kaşık, portakal gibi (Söylenen kelime mümkün olduğu kadar çok kolaylıkla ve zihni dağıtmadan göz önüne getirilebilmelidir, basit olmalıdır) Süjeden, kelime işittikten sonra göreceği ve hissedeceği duyguları anlatması (görünür hâle getirmesi), açıklaması istenir Üç durum ortaya çıkabilir: 1 Hiçbir izlenim meydana çıkmaz 2 Ne olduğu anlaşılmayan bir hatıra ortaya çıkabilir 3 Bilinmeyen bir imaj ortaya çıkar İzlenim yokluğu, açıkça süjenin endişelerinden kurtulamadığını veya şuurdışı bir meşguliyeti bulunduğunu gösterir Söylenen kelime, gerçekte, şuuraltında titreşimler ortaya çıkaran bir titreşim dalgasıdır Eğer şuuraltı nötr hâlde kalmışsa hemen hemen hiçbir şey meydana gelmez Çünki şuuraltına nüfuz edilememiştir Süje duvarla kapalıdır Ve kelime bir engele çarpan top gibi geri dönmüştür Böyle bir durumda, birbirinden farklı bir dizi kelime söyleyerek (ki bu, süjeyi içine alan ön düşünceleri ortadan kaldırmak içindir), eğer bu yeterli değilse, alışılmış bir eşyanın (olayın) hatırasını hatırlatarak o meşguliyetten kurtarılır Alışılmış bir eşya veya olayın hatırlatılmasıyla yarı hatırlama hâli uyandırılır Böylece ikinci hâle geçirilir Eğer bu usul yeterli olmazsa süjeyi küçük bir sahne veya manzara gibi temsilî bir hâli düzenlemeye çeken, onu zorlayan yaratıcı imajinasyondan istifade edilir Başta da söylediğimiz gibi süje biraz imajinatif karakterde olmalıdır Yani süjede tecrübeyi kolaylaştıracak sahneleri telkinle tahayyül ettirmek mümkün olmalıdır, meselâ ‘Ben sizi falan yerde görüyorum’ gibi Sonuç gözükmekte gecikmez Ön meşguliyet böylece mağlûp edilmiş ve iç imajların meydana çıkması mümkün olmuştur Çeviren: Üstad Ergün Arıkdal PSİŞİK YETENEK ve RUHSALLIĞI BÜTÜNLEŞTİRMEK David FONTANA Felsefe doktorası olan Prof David Fontana, psişik araştırmaya yönelik sürekli aktif ilgisiyle birlikte, doğu ve batının ruhsal geleneklerinde geniş uygulamalı deneyime sahip bir psikologtur (Society for Pscyhical Research’ün eski başkanıdır) Bu geniş sahalarda, bazıları klâsik olarak kabul edilen birçok kitabın da yazarıdır Bu makale, 23 Mart 1999’da verdiği bir konferansa dayanarak hazırlanmıştır RUHSALLIK ve PSİŞİK YETENEKLER RUHSAL gelişim kendisiyle birlikte psişik ihsanları getirebilmesine rağmen, ruhsallık ve psişik yetenekler aynı şey değillerdir Budizm ve Hinduizm gibi doğulu ruhsal geleneklerde ruhsal kapasiteler derinleştiğinde zihnin bazı maddesel sınırlamaları aşmaya başladığı ve diğerlerinin zihinleriyle telepatik iletişim içine girebilir hâle geldiği ve böylece durugörü ve psikokinezi gibi (topluca siddhiler denilen) yetenekler tezahür ettirdiği söylenmektedir Bununla birlikte bu gelenekler, siddhilerin sadece ruhsal büyümenin bir çeşit önemsiz belirtileri oldukları ve asla kişisel çıkar sağlamak için kullanılmamaları ve kendi içlerinde bir son olarak görülmemeleri gerektiği konusunda bizleri uyarmaktadırlar, aksini yapmak benliği güçlendirir ve kişiyi gerçek ruhsal ilerleme yolundan saptırır İnsan, başkalarına hizmet ederken kullandığında bile, benliği şişiren duygulardan kaçınmalıdır Siddhiler bize emanet edilmiş hediyelerdir, kişisel servetimiz değillerdir