Herkes Ve Herşey İçin

Herkes ve Herşey İçin

Hayır

Olamaz

Sevgilim, sen de mi kızdın bana?

Niçin?

Bak

geldim,

çiçek de getirdim,

ama, amaasla bir kötülük

yapmadım sana!

Solgun bir yüzle,

düştüm kaldım sendeleyerek

Sokak döndü durdu çevremde

Duydum kesik kesik fren seslerini

Esiyor rüzgar

acıtıyordu yanaklarımı

Bu denli kargaşa hiç olmamıştı

Başkentin karmaşasında

baktım çevreme

çok sert bir yüzle

Hüzünlü,

sanki ölüm döşeğindeydim

Yüreğim de yitik bu arada

Bir kötülük yapmıyorsun bana,

ama

ilgilenmiyorsun da benimle

Artık

hüç umurunda değilim

Aşk!

Sen vardın usumda hep

Yeter!

Bitirin bu aptalca oyunu

İsterseniz

eleştirin beni,

en görkemli

serseriyim ben

Anımsar mısın?

Sırtındaki haçın altında iki büklümken

bir anlığına durdu İsa

Onu izleyen kalabalık

bağırdı o anda gülerek:

'Yürüsene, aptal! ' dediler

Doğru!

Acımasızsın

En zorlu gününde

bağırırsın bir zavallıya

Rahat vermez, kargışlarsın onu

Ama biz hazırız zaten

buna

Durumlar işte böyle!

Ant içerim ki dürüst olacağım,

bir kız verin bana

Genç

güzel bir şey olsun

Hiçbir kötülük etmeyeceğim,

yalnızca saflığını bozacağım onun

iğneleyici sözlerimle

Göze göz! Dişe diş!

Hiç aralıksız

düşündüm binlerce kez öç almayı

Korkutun

isterseniz beni

Suçlu ortada zaten

değil mi?

Göze göz! Dişe diş!

Öldürün

gömün beni

Kurtulurum oradan,

yaparım elimden geleni

Ama

bir köpek gibi,

geleceğim arkanızdan sizin,

saldıracağım size hep!

Geceleyin birden uyanaksın

Çünkü gürleyeceğim bet sesimle

Hiç rahat yüzü de

vermiyorsun bana

Kalmadı farkım

bir tutsaktan

Ama güçlüyüm yine de ben!

Boynuzları tellere takılmış

bir geyik gibiyim

Gözlerim kan çanağına dönmüş

Bir zavallı da olsam

dikileceğim bütün gücümle

göstereceğim herkese yüzümü

İnsan kaçamaz!

Pis,

pişman bir durumda

Gerekirse yatar soğuk taşlarda

Ben de çizeceğim bir dinsizin resmini

Çar'ın kapısına

Kuruyun ırmaklar, dindiremesin Çar susuzluğunu

Onu ilençleyin!

Güneş, ışığını harcama onun için boşuna!

Binlerce yoldaşım

dışlansın alanlarda!

Ve en sonunda geldiğinde o

çağların ötesinden

üşüyerek,

anlayacak son günlerini tükettiğini

Haydutları, kıyıcıları

kurtaramayacak onu

Gün doğuyor

Açıldıkça açılıyor gökyüzü,

yutuyor geceyi

yavaş yavaş

Pencereler ışıl ışıl

tavalar sımsıcak

Dökülüyor güneş kentin üzerine

Ey kutsal öç!

Önderlik et bana

çok güçlüsün

yaşıyorsun dizelerimde

Benim bu yüreğim,

söyleyecek sana her şeyi

tıka basa dolu o

Geleceğin insanları!

Nasılsınız?

Tanımalıyım sizi

Buradayım,

bütün acılarımla

Yaralarım sızlıyor

Size bırakacağım her şeyimi

o mutlu ülkümü

(1916)

Vladimir Vladimiroviç Mayakovski