Sinerken Üzerime, Beyin Kıvrımlarında Dansetmekte Kelimeler

**Prof. Dr. Sinsi** · 10-21-2012

Sinerken üzerime, beyin kıvrımlarında dansetmekte kelimeler

Anlamsızlık yapışmışken ömrümün sayılı kalan zamanına, tüm ihtişamınla geldin sensiz kıyılarıma

İmkansızlığını soydukça sevdanı giydirdin üzerime

Ben sana aktıkça sen doldun

Sen benimle doldukça taştın

Taştıkça sardın, sardıkça yaktın

Ayazda iki yürek
Yangınlar ortasında
Küllerin içinde
Dansederdi bir zamanlar
Hangi zamanlar

Ne zaman

var mıydı öyle bir zaman…

Yoktu senden öncesi yaşanmışlıklardan arta kalan

Yaşanmamış ne varsa sana dair
Akreple yelkovanın takılı kalmış ucunda

'Sensizliğim

Kalın bir örtü gibiydi yüreğimin üzerini örten

'

Seninle bu kadar doluyken
Her yanım seninle çevriliyken
Ne yöne dönsem sana "sobe"lenirken,
Görünmez ellerin hala yüreğimi sıkarken

De bana sevgili,
Yok sayabilir miyim seni?
De bana…
Yok sayabilir miyim yaşanmış bir sevdanın küllerini eşelendiğimi?
Yok sayabilir miyim sana olan sevgimi?
Peki ya, yok sayabilir miyim sendeki yüreğimi?

Sen gitsen de benden,
Ben yine söküp getiririm seni yaşadığın şehrin kalbinden

Sen öldüm desen de
O aşifte şehrin rahminden sezeryanla alırım seni

Ben bu kadar senken

Sen bu kadar benken

Bizken

Yok say beni diyemezsin,
İsteyemezsin bunu benden

Ama… gittin benden

Gitmemi istedin senden

Korktun belki de aşktan
Hiç yaşamadığın bu tılsımlı duygudan

Affet, yok sayamadım seni sevgili

Ben seni yok sayamadım

Zamanın durduğu bu noktada susuyorum

Kanayan ruhumun tüm kırılmışlığıyla
Hiç yapmadığım bir şeyi yapıyorum
Ve ilk kez yüreğine fısıldıyorum:
"Yok sayabilirsin artık beni"
Yenilgiyi yakıştıramadım kendime, tıpkı gidişleri yakıştıramadığım gibi

Ama bana çok yakıştığını düşünmüş ki hayat, iğneledi üstüme hayal kırıklığını ve terkedişleri

Acaba bir gün

Bir gün hayat eğilip de öper mi beni de alnımdan

alıntıdır*

10-21-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Sinerken Üzerime, Beyin Kıvrımlarında Dansetmekte Kelimeler Sinerken üzerime, beyin kıvrımlarında dansetmekte kelimeler Anlamsızlık yapışmışken ömrümün sayılı kalan zamanına, tüm ihtişamınla geldin sensiz kıyılarıma İmkansızlığını soydukça sevdanı giydirdin üzerime Ben sana aktıkça sen doldun Sen benimle doldukça taştın Taştıkça sardın, sardıkça yaktın Ayazda iki yürek Yangınlar ortasında Küllerin içinde Dansederdi bir zamanlar Hangi zamanlar Ne zamanvar mıydı öyle bir zaman… Yoktu senden öncesi yaşanmışlıklardan arta kalan Yaşanmamış ne varsa sana dair Akreple yelkovanın takılı kalmış ucunda 'Sensizliğim Kalın bir örtü gibiydi yüreğimin üzerini örten' Seninle bu kadar doluyken Her yanım seninle çevriliyken Ne yöne dönsem sana "sobe"lenirken, Görünmez ellerin hala yüreğimi sıkarken De bana sevgili, Yok sayabilir miyim seni? De bana… Yok sayabilir miyim yaşanmış bir sevdanın küllerini eşelendiğimi? Yok sayabilir miyim sana olan sevgimi? Peki ya, yok sayabilir miyim sendeki yüreğimi? Sen gitsen de benden, Ben yine söküp getiririm seni yaşadığın şehrin kalbinden Sen öldüm desen de O aşifte şehrin rahminden sezeryanla alırım seni Ben bu kadar senken Sen bu kadar benken Bizken Yok say beni diyemezsin, İsteyemezsin bunu benden Ama… gittin benden Gitmemi istedin senden Korktun belki de aşktan Hiç yaşamadığın bu tılsımlı duygudan Affet, yok sayamadım seni sevgili Ben seni yok sayamadım Zamanın durduğu bu noktada susuyorum Kanayan ruhumun tüm kırılmışlığıyla Hiç yapmadığım bir şeyi yapıyorum Ve ilk kez yüreğine fısıldıyorum: "Yok sayabilirsin artık beni" Yenilgiyi yakıştıramadım kendime, tıpkı gidişleri yakıştıramadığım gibi Ama bana çok yakıştığını düşünmüş ki hayat, iğneledi üstüme hayal kırıklığını ve terkedişleri Acaba bir günBir gün hayat eğilip de öper mi beni de alnımdan alıntıdır*