Kum Gibi..

Yalınayak ezerim uğruna en çılgın alevleri
Adımlarım kadar acıtmaz yokluğun yüreğimi

Serden geçip sır olursan bir gün benden ileri,
Fırtınalar sığdırıp ciğerime, son nefesimi vermeden önce
Aldığın her nefesi haram kılarım mahşerde

Sen benden gidemezsin, tabiatına aykırı yolda ilerleyemezsin! Seni bensiz, beni sensiz Sensiz, kefensiz, bedensiz bırakıp gidemezsin
İçimdeki zehrin panzehirisin Beni çürütemezsin, gidemezsin
Olsan da olmasan da “Aşk-ı Musalla”msın yar Aşkın canısın sen, ardında felçli bir yürek bırakıp gidemezsin
Sen ki; aldığım her nefesin derinliğine hükmeden varlık Sanma ki adın düşer dilimden, sanma ki bir an olsun vazgeçerim senden

Aşka inancımdım, o aşkla Allah’a bağlanışımdın ve sen beni Allah huzurunda affedilmeyenlerden edemezsin! Gidemezsin
Bela düşler koyamazsın hayallerime

Yüreğimin cennet köşelerini leş mezarlarına dönüştüremezsin Kayan her yıldızın kuyruğuna ömrümü iliştiremezsin İçimdeki çocuğu; katıksız hücre hapsine mahkûm edemezsin Sen benim yarınlarımı, gün ışığımı alıp gidemezsin
Günleri renksiz, hayatı anlamsız, yaşamı sebepsiz, beni hissiz bırakıp gidemezsin

Ve ey sevgili hani söylerdim ya hep; gülüşlerinle verdiğin nefesler için teşekkürler diye
Şimdi gülüşlerinden kefen biçtim kendime

Seninle kalıp, seninle yaşlanıp, seninle toprak olmalıydı benim direnişim Gidemezsin

alıntı