Boş...

Bazen ne kadar çok sevsekte an geliyor isyan ediyoruz yaşadıklarımızaZaten ne doğruduydu ki aşk gerçek, doğru olsun diyoruzİşte bu ruh halimizi anlatan bir yazıYaşaması zor bir yazı


İşin kötüsü hızla eskiyor yokluğun

Ki varlığın gün yüzü görmemişken,yepyeni dururken böylesine!

Şöyle bir toparladım da senin için yaptıklarımı,

hani o çok sevdiğin ve masanda tamamlanacağı günü bekleyen puzzle'ın gibi

birleştirmeye çalıştım da verdiklerimi,

daha bir kaç tanesini koyuverince yan yana sen oluşuverdin

Yavaş yavaş anlıyorum şimdi neresinden su alıyormuş senli hayatım

Seni ölüm kadar büyütmüşüm yaşamımdaSanki ölümün zıttı yaşam değilmiş de senmişsin!

Hani olmasan,olmazmışımVar mısın şimdi?E varım işte

Üstüne üstlük yarın nasıl bir seni seveceğim korkusu ve endişesi yok içimde

Yarın,daha yeni tanıştığın bir insan ya da bir arkadaşın mı olacağım,

öbür gün dokunmadan duramadığın sevgilin mi olacağım düşüncesi yok

Ve sen hiç kıpırdamazsın yerinden,bilirim

Elin telefona gidecek olsa,numaramın son tuşuna kadar sürer cesaretin!

Kapımın önüne kadar gelsen,zilim yerine kendini çalarsın kendinden

Sen adım atmaya bile alışık değilsin ki bana ve ben öyle koşmuşum ki sana

Kaç tur atmışım etrafında,kaç kez aşkın hacısı olmuşum bilinmez!

Meğer etrafında döndüğüm seni ben yaratmışım

Sana yamadığım ben parçalarını söktüğümde üzerinden,geriye bir avuç günah kaldı

Şimdi ben yalnızım belki ama sen yoksun!

Ben baştan aşağı bir ah,sen tepeden tırnağa günah

Ve Aşk yerden göğe boş