Bir Gidişin Öyküsü...

hayatın nefesleri tıkadığı, hüzünleri damlalara bulayıp gönül hanelerine yağdırdığı anlardayım ayrılığın buram buram içime işlediği, eksikliğinin yükünü kaldıramayan yüreğimle, ayrılıkların ve sevdaların başşehri vurgundayım

sağım olmazlar, solum sen içimde derin pişmanlıklar her günün, her saniyenin dayanılmaz azabı delip geçerken yüreğimin ceplerini, bir iç intiharın kanattıklarıyla çaresizliklerdeyim senden arta kalanları topladım götüreceklerim hazırda bir veda cümlesi kurabilmek adına bütün iç çekişlerim dilim, lal çığlıklarım karabasan korkularında, sessiz

söylenecek her veda vurgusu bir vurgun dilime dolanan her söz bir kurşun bir kurşunla vurulan iki kişi vaktim bol, kapı arası cümlelerimi tüketip, yaşanmışlıkları da asarak suratıma yol almalıyım içimde senden çaldıklarım, geride beni bırakarak ayaklarıma dolanan sevdaları da görmezlikten gelmeliyim

geçmişin azaplarını, her günü işgal eden, her anı dayanılmaz atfeden sevgi ve hasret yığınlarını atıp omuzlarımdan, yitmeliyim yine beklemenin dayanılmaz heyecanının yanına eklediğim vicdan azaplarını da alıp gitmeliyim hayat kayıp giderken avuçlarımdan, usumda sana dair yaşanmışlıklar kalsın diliyorum ve dahi gönlümde

hüzünlerim sana doğru gözlerimin pimini çek, yağsın her yanıma hatıralar bir iyi dilek daha tut hakkımda seni terk etmişliğimde ihtiyacım olacak dualarına

susma saniyelerin yıllara özendiği anlar yaşıyoruz, hüzünlerin yaşanmışlıkları katlettiği susma bağır hadi, haykır haksızlığımı! hatta vur bitsin dilimin sevgi sancıları yeter ki susma

susuşun, vurgunum olur