Özerk Türk Toplulukları

TATARİSTAN CUMHURİYETİ

Tataristan Bayrağı



Resmi diller

Tatar Türkçesi ve Rusça

Ülke

Tataristan Cumhuriyeti

Başkent

Kazan

Cumhurbaşkanı

Mintimer Şeymiyev

Başbakan

Rustam Minnihanov

Yüzölçümü

68,000 km²

Nüfus

– Total (2005)

Nüfus yoğunluğu

tahmini

3,642,000

40/km²

Para birimi

Ruble

Tataristan Cumhuriyeti (Tatar Türkçesi: Tatarstan Respublikası; Rusça: Респу блика Татарстан veya eski adıyla Татария), Rusya Federasyonuna bağlı bir cumhuriyettir

İdil Nehri havzasının orta kesiminde Moskova'nın yaklaşık 700 kilometre doğusunda, 68 bin kilometrekare büyüklüğünde, İdil Nehri ve Kama nehirlerinin birleştiği noktanın çevresinde yer alır Bölgede yaşayan Tatarlara, Kazan veya İdil Tatarları ismi verilir

Federasyon içindeki ikinci büyük etnik ve dini grubu teşkil ederler Önemli şehirleri Bugulma, Almetyevsk, Çistopol'dur Nüfus yoğunluğu 54'tür Nüfusun % 48'ini Tatarlar, % 43'ünü Ruslar, % 4'ünü Çuvaşlar, % 5'ini diğer milletler meydana getirir

Başkent Kazan 1000 yıllık bir şehirdir ve ilginç mimarisiyle ilgi çekmektedir

Coğrafik özellikler

Tataristan toprakları genelde alçak ve engebelidirİdil Irmağının batısında yüksekliği 235 metreye ulaşan arazi İdil Tepelerinin en kuzey ucunu meydana getirir Doğu'da Ural Dağlarına doğru yükselen bölgenin güneydoğusunda, yaklaşık 338 m yükseklikteki Bugulma-Belebey Platosu yer alırİdil Irmağı bölge topraklarının batı ucundan kuzey-güney doğrultusunda akar Toprakların büyük bölümünü İdil'in bir kolu olan Kama Nehri sular Vyatha ve Byelaya nehirleri Kama Nehrinin en önemli kollarıdır

Tataristan'da kara iklimi hakimdir Kışlar uzun ve sert, yazlar ise sıcak geçer Senelik yağış miktarı ortalama 420-510 mm'dirEn çok yağış yaz aylarında görülürKar kalınlığının 60 santimetreye ulaştığı olur

Cumhuriyet topraklarının % 16'sı ormanlarla kaplıdır Nehir kenarlarındaki taşkın ovalarında geniş çayırlar yer alır

Zaman Dilimi

Tataristan Moskova Zaman Dilimindedir (MSK/MSD) UTC'e göre saat farkı +0300 (MSK)/+0400 (MSD)

Kazan Kremlini

Tarihçe

Kazan Tatarları, İdil-Kama Bulgarlarıyla 13 yüzyılda Orta Asya'dan bu bölgeye gelen Kıpçak Türklerinin torunlarıdır Bir Türk boyu olan Bulgarlar 7 asırda bu bölgeye yerleşmeye başladılar Dokuzuncu asırda bir devlet kurdular İslamiyeti resmen 922'de kabul ettiler Moğol istilasından sonra bölgede kurulan Altınordu Devletinin hakimiyeti altına girdiler On beşinci asrın ikinci yarısında Altınordu Devleti yıkıldı ve hakim olduğu bölgelerde Kazan, Kırım, Kasım, Astırahan, Sibir Hanlıkları ve bağımsız Nogay Uruğları ortaya çıktı Uzun mücadelelerden sonra Ruslar Kazan Hanlığını yıkarak bölgeye hakim oldular (15 Ekim 1552)

On sekizinci asırda Müslüman Tatarlar, Rusların siyasi iktisadi ve dini baskıları yüzünden yurtlarını terk ederek bugünkü Başkortostan'a Urallara ve ötesine göç etmek mecburiyetinde kaldılar 1774'te çıkan Pugaçev isyanı sonunda Tatarlar, Ruslardan bir takım dini ve ticari serbestlik aldılar 1789'da yayınlanan bir kararnameyle Orenburg'da müftülük kuruldu ve İslamiyet resmen Ruslar tarafından tanınmış oldu Bu durum ancak yarım asır sürdü 1860'lı yıllarda Tatarlar devletin Hıristiyanlaştırma ve Ruslaştırma politikalarına ufak çapta isyanlarla cevap verdiler Bir kısmı da çeşitli bölgelere ve Anadolu'ya göç ettiler Fakat buna taviz vermediler

1917 İhtilali Rusya'da çarlığın devrilmesine ve geniş politik faaliyetlere sebep oldu Bütün Rusya Müslümanlarının kurultayı toplandı ve ilk defa çarın tayin etmediği bir müftü seçildi 1917 Haziran ayında Kazan'da toplanan kurultaydaysa “İç Rusya ve Sibirya Müslüman Türk-Tatarlarının” medeni muhtariyeti ilan edildi Ardından 120 kişilik Millet Meclisi için seçimler yapıldı Bu meclis 29 Kasım 1917'de İdil-Ural Devleti projesini ilan etti Bu Devlet 1918'de Bolşevikler tarafından ortadan kaldırıldı Bolşevikler Sovyet Sosyalist Tatar-Başkurt Cumhuriyetini kurduklarını açıkladılar 23 Mart 1919'da Başkurt, 27 Mayıs 1920'de de Tatar muhtar cumhuriyetleri kuruldu Böylece Tatar-Başkurt Cumhuriyetinin yerine iki ufak muhtar cumhuriyetin kurulması bölgede Türk birliğinin parçalanmasına sebep oldu

Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliğinin dağılması sürecinde, 1990'da Tataristan'da tam siyasi bağımsızlığını ilan etti Rusya'dan ayrılma niyetini bildirince Rusya Parlamentosu buna ret cevabı verdi Bu bağımsızlık halen hiçbir devlet tarafından tanınmamıştır Rusya Federasyonu içerisinde Tataristan Cumhuriyeti olarak bulunmaktadır

Eğitim

Eğitim Tatarca ve Rusça yapılmaktadır İlk ve orta öğretimde Tatarca, yüksek öğrenimde ise Rusça kullanılır Ülkede okuma-yazma bilmeyen yoktur Ülkede 13 üniversitede, 70000 öğrenci bulunmaktadır Kazan Devlet Üniversitesi, Rusya Federasyonu'nun ikinci en eski üniversitesidir Kazan Üniversitesi 1804'te kurulmuştur Üniversiteye bağlı 17 fakülte vardır Tatarlar genelde müslüman bir toplum olmakla beraber evrensel insanlık değerlerini benimseyebilmiş farklılıklara açık aydın bir toplumdur

Ekonomi

Tataristan tarım ve sanayi ülkesidir Tatar ekonomisi tarım ve hayvancılığa bağlı olmakla birlikte, endüstri de gelişmiştir Deri, kumaş, metal işleme ve petrol üretimi, doğal gaz, uçak fabrikası, bilgisayar ve optik aletler fabrikaları bulunmaktadır Ortalama yılda 100 milyon ton petrol üretmektedir

Ülkenin en büyük tabii zenginliği petrol ve doğal gazdır Petrol ve doğal gaz Elmet, Leningorsk, Alabuga, Mendelyevsk şehirlerinde çıkarılır Çıkarılan petrol boru hattıyla Moskova, Perm, Gorkiy, Kuybişev, Yaroslav, Rezon ve Başkırdistan'daki rafinerilere gönderilir Petrol ve doğal gaz sanayiinin yanında kimya ve petrokimya sanayii de gelişmiştir Kimya fabrikalarında polietilen, aseton, sentetik kauçuk, film gibi dört bine yakın kimyevi madde imal edilmektedir Ayrıca Kazan'da uçak, bilgisayar, kamyon ve dizel motor fabrikaları vardır

Ülkede tarım faaliyetleri eski Sovyetler Birliğinin diğer bölümlerinde olduğu gibi devlet çiftliği (Sovhoz) ve kollektif çiftlik (Kolhoz) ler tarafından yürütülür Başlıca tarım ürünleri çavdar, buğday, mısır, bunak, keten, şekerpancarıdır Ayrıca sebzecilik ve meyvecilikle, hayvancılık ve buna bağlı olarak mandıracılık gelişmiştir

Tataristan'da ulaşımda nehirlerden faydalanılırIrmak limanlarıyla Moskova ve İdil Nehri havzasının diğer şehirlere düzenli yolcu taşımacılığı yapılır Demiryolu ulaşımı fazla gelişmemiştir Ülkenin kuzeybatı ve güneydoğu ucundan Moskova ve Urallara uzanan iki ana hat geçer Birçok merkeze karayolu bağlantısı vardır