Söz Yangını '

İsmini Vermek İstemeyen Zehirleyici

dudaklarım bir akarsuydu

karışırdı dudaklarında denize

döküle döküle şiirler kalırdı

kalırdı şiirler dudaklarının eşiğinde

ağlaya ağlaya çıkamazdım

çıkamazdım dışarı kurmadığın cümlelerin gürültüsünde

dudaklarım bir akarsuydu

dudaklarım dudaklarınla açılmış bir kuyuydu kurudu!

kurudu kelimelerini kaybeden bir dilden nasıl bahsedilirse

kalp nakli gerekirken birine

bir başkasının ölmesi nasıl beklenirse öyle!

dudaklarım

geceden masada unuttuğun bir bardak suydu belki de

bir bir silinirdi haritadan

tüm umut köyleri

ben sabahı bekledikçe

telefonun ucunda da kimse yok!?

sürekli dövüyorum dudaklarımı sessizlikle

sessizlik

dudaklarımın tapusu gibi asılı duruyor gözlerinde