'' Kaçıncı El'sin Sevgili ''

'

Söze nerden başlayacağımı bilemiyorum

Yazmakta zorlandığım o kadar çok şey var ki;

Ve bunların hepsi canımı fazlasıyla acıtmakta

Keşke en az bir 50 sene önce dünyaya gelseydim

Keşke bugün varLık içinde yaşayacağıma geçmişte yokLuk içinde yaşasaydım

O zaman elimdekilerin, Yanımdakilerin,hayatımdakilerin değerini daha iyi anlayabilirdim

Medeniyet huzur vermiyor Arkadaş,

Yozlaştırıyor insanı

Kişi herşeyden uzak oluyor

Ve en çok ta geçmişinden

Benliğinden

90'lı yılları az buçuk hatırlıyorum

O zamanlar son demini yaşıyordu güzel günler,

Bir Komşu ziyareti vardı,

Annem hergün başka bir komşu ziyaretindeydi

Onlar aralarında muhabbet ederdi,

Biz çocuklar aramızda evcilik oynardık

Ve mutlaka küçük bir oyuncak için kavga ederdik birbirimizle

Babamızın işten gelceği saati sabırsızlıkla beklerdik,

Çünkü mutlaka yiyecek güzel birşeyler getirirdi eve,

O bizi nasıl sevindirceğini çok iyi bilirdi

Paylaşımcıydık biz,

Kendimizden öte mutlaka arkadaşımızı düşünürdük

Yediğimiz Meybuzun mutlaka yarısını;

Şimdilerde nerde olduğunu bile bilmediğimiz Çocukluk arkadaşımıza bırakırdık

Biz kozlarımızı kavgayla değil;

Sokak arasındaki futbol maçlarında paylaşırdık

Ve içimi en çok acıtanlardan biri 'Aşk'ın düştüğü durum

İlk okul Beşinci sınıf öğrencisi bile,

Muhabbet ortamında Sevgilisini öptüğünü, ellediğini, kokladığını anlatıyor

Herkesin aklında tek bir düşünce

'Sevgilim olsun'

Ve amaç %90 oranında aynı 'tek gecelik aşk'

Benim en büyük korkum;

Sevceğim kişinin geçmişinden

Kaç kilometre Aşk yaktığından

Kaç 'kaza' geçirdiğinden

Şimdi hepimiz bunun korkusu içindeyiz

Ve dışa vurmasakta içten içe soruyoruz sevdiğimize

'' Sen kaçıncı elsin sevgili ? '' // EsaRet !

Yazan : Erdal Başıbüyük 'EsaRet'