10-09-2012
|
#1
|
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Öteler
Gelenler bu dünyaya gidiyor birer birer;
Hergün ruhlara çarpan kederli birkaç haber  
Öteye inanmayan sinelerde burkuntu;
Bunlar için çılgınlık saklanacak tek kuytu
Perişan dünyalarında herşey malihulya;
Ruhlarında (ebediyet) bir karanlık sevda
Nasiyelerinde sopsoğuk yokluğun eli,
Ölümden beter mi beter çektikleri; belli  
Bilginler, "gitmek tabiidir!" tesellisinde,
Lâkayd olanlar, henüz bedenin pençesinde:
Birşey duymamak için (çakır-keyf) olmak gerek;
Zavallı! bu hezayanla eriyip gidecek
Zaman durmadan öğütüyor ve dinmiyor çark,
Bir meçhul ân karşımıza çıkacak, son durak !
İlimin iddialı huzur tesellileri,
Avutamaz tımarhanedeki delileri  
Bize göre birdir ilk varoluş, son diriliş;
Bu kutlu yolculukta gaye, sonsuza eriş
Herşey bir başka, inancın pembe dünyasında,
Beklenilen mutluluk ölümün verâsında 
|
|
|
|