Sustuğun Yerden Ben Senli Bir Şiire Başlıyorum

**Prof. Dr. Sinsi** · 10-09-2012

Bu kaçıncı selâ adımın boylu boyuna uzatıldığı ?
Bu kaçıncı musalla cesedimin yatırıldığı ?
Dudağında sevdamı yakıp
Suskunluğunu hayra yoruyorum sevgili
Sonra da yokluğunun tüm harflerinin
Uykularını uyandırıp
Bir kum saatini sana kuruyorum
Hani o bana hediye etmek için beklettiğin
Kum saatini

Ellerimle doldurup boşaltıyorum
Mürekkebimin sana varmayan hallerini
Suskunluğunun baş harfini giydiriyorum parmak uçlarıma
Yokluğununun kanına girip
Suskunluğunun tetiğini düşürüyorum gözlerimde
Sonra da bir bulutun içinden geçip
Gözlerinin hayat rengine bulanıyorum
Bulandıkça hayata,
Bir nebze olsun susturuyorum
Ölümün ölümle tazelenen cümlelerini

Sen sevgili
Eteklerinde baharları taşıyan kadın
Sen suskunluğuna bir yokluk anlamnıı yükledikçe
Benden uzakta aldığın her bir nefesi
Varlığıma adanmış bir hediye kabul ettim
Seni özledikçe,
Çocukluğumu kundakladım sesinin iç yanına
Şimdi suskunluğunu sür de dudaklarıma,
Hayatlansın en kısır sandığım yaralarım
Yokluğundan geçeyim varlığına
Hadi göm dudaklarına sesini
Susabildiğin kadar " sus" beni
Beni sustuğun yerden
Senli bir şiire başlayayım yeniden

Ey sustuğun kadar büyüyen harf
Acını minnet bildim mutluluklarıma,
Sonra da suskunluğuna ses olan
Bir cümle oldum dudaklarının her iki yakasında
Ey suskunluğunla
Acılarımı terbiye etmeye yeltenen kadın,
Kafiyelerden düşer gözlerim gözlerine
Harf harf dudaklarına yaslanır
En topraksı yanım
Ve ellerim ellerine dolanır,
Yüreğin yüreğine yanaşır
Bir nefes yakınlığında akarız en dar zamanlara

Bende varlığın bir hayata tekabül ederken
Suskunluğunla
Kaç harfimin katili olursun söylesene ey yar
Nefesinden geçerken Cennetin ırmaklarına
Sesinden feragat edilişim
Kaç şiirime konu edilir dillendirsene ey yar

Kollarını sıvamış,
Bir şiire niyet etmişken yüreğim,
Daha kaç gecenin vebalini üstleneceksin
Yokluğun bende
Bir varlık sebebi iken,
Suskunluğuna
Ölü doğmuş kaç harfin defnini reva göreceksin

Diz çöktüm dudaklarına
Yüreğinin tam orta yerine bağdaş kurdum
Hayatından bir sevdayı nasiplendim
Ve de umuda niyetlendim
Mutluluğun safında
Suskunluğunu kendime bir mutluluk payesi bildim

" Varlığın bende yirmi dokuz harf iken
Suskunluğun kaç harf eder sevgili "

ALINTI

10-09-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Sustuğun Yerden Ben Senli Bir Şiire Başlıyorum *Bu kaçıncı selâ adımın boylu boyuna uzatıldığı ?* Bu kaçıncı musalla cesedimin yatırıldığı ? Dudağında sevdamı *yakıp* Suskunluğunu hayra yoruyorum sevgili *Sonra da yokluğunun tüm harflerinin* Uykularını uyandırıp Bir kum saatini sana kuruyorum Hani o bana hediye etmek için beklettiğin Kum saatini Ellerimle doldurup boşaltıyorum *Mürekkebimin sana varmayan hallerini* Suskunluğunun *baş harfini giydiriyorum parmak uçlarıma* Yokluğununun kanına girip Suskunluğunun tetiğini düşürüyorum gözlerimde *Sonra da bir bulutun içinden geçip* Gözlerinin hayat rengine *bulanıyorum* Bulandıkça hayata, Bir nebze olsun susturuyorum Ölümün *ölümle tazelenen cümlelerini* Sen sevgili Eteklerinde baharları taşıyan kadın Sen suskunluğuna bir yokluk anlamnıı yükledikçe Benden uzakta aldığın her bir nefesi Varlığıma adanmış bir hediye kabul ettim Seni *özledikçe,* Çocukluğumu kundakladım sesinin iç yanına Şimdi suskunluğunu sür de dudaklarıma, *Hayatlansın en kısır sandığım yaralarım* Yokluğundan *geçeyim varlığına* Hadi göm dudaklarına sesini Susabildiğin kadar " sus" *beni* Beni sustuğun yerden Senli *bir şiire başlayayım yeniden* Ey sustuğun kadar büyüyen harf Acını *minnet bildim mutluluklarıma,* Sonra da suskunluğuna ses *olan* Bir cümle oldum dudaklarının her iki yakasında Ey suskunluğunla Acılarımı *terbiye etmeye yeltenen kadın,* Kafiyelerden düşer gözlerim gözlerine Harf harf dudaklarına yaslanır En topraksı yanım Ve ellerim ellerine dolanır, Yüreğin *yüreğine yanaşır* Bir nefes yakınlığında akarız en dar zamanlara Bende varlığın bir hayata *tekabül ederken* Suskunluğunla Kaç harfimin katili olursun söylesene ey yar *Nefesinden geçerken Cennetin ırmaklarına* Sesinden feragat edilişim Kaç şiirime konu edilir dillendirsene ey yar Kollarını sıvamış, Bir şiire niyet etmişken yüreğim, Daha kaç gecenin vebalini üstleneceksin Yokluğun bende Bir varlık sebebi iken, Suskunluğuna Ölü doğmuş kaç harfin defnini reva göreceksin Diz çöktüm dudaklarına Yüreğinin tam orta yerine bağdaş kurdum Hayatından bir sevdayı nasiplendim Ve de umuda niyetlendim Mutluluğun safında Suskunluğunu kendime bir mutluluk payesi bildim " Varlığın bende yirmi dokuz harf iken Suskunluğun kaç harf eder sevgili " ALINTI**