Mescid Kuşu

Ebu Ummetu’l-Bahilî ra anlatıyor:

Mescide her gidişimizde hep aynı kişiyle karşılaşıyorduk

Mescide herkesten evvel geliyor,

cemaatle namazları kaçırmamaya çok dikkat ediyordu

Bu kişi Salebe b Hatip idi

Herkes ona gıptayla bakıyordu

İnsanlar ona bu güzel halinden dolayı “mescid kuşu” lakabını takmıştı

Çok fakir biriydi

Salebe bir gün Peygamber sav Efendimiz’e gelerek:

-Ya Rasulallah, Allah’a dua et de bana mal versin, dedi

Peygamber sav:

- Ya Salebe, şükrünü eda ettiğin az mal,

şükrünü yerine getiremiyeceğin çok maldan daha iyidir,

diye karşılık verdi ve onu geri gönderdi

Fakat Salebe, Rasulullah sav’e tekrar gelerek isteğini yineledi:

- Ya Rasulallah, Allah’a dua et de, bana mal versin!

Peygamber sav Efendimiz buyurdu ki:

- Ya Salebe, beni örnek almak istemez misin?

Allah’ın Rasulü gibi olmak istemez misin?

Nefsimi kudret elinde tutan Allah’a yemin ederek söylüyorum ki,

dağların benim için altın ve gümüş olmasını dilesem, olurdu

Salebe vazgeçmedi Bu sefer yalvararak:

- Seni hak dinle peygamber olarak gönderen Allah’a yemin ederim ki,

bana mal versin diye dua edersen,

her hak sahibine hakkını vereceğim, fakirlere ve muhtaçlara çokça yardım edeceğim,

diye vaatlerde bulundu

Bunun üzerine Peygamber sav Efendimiz:

-Allahım, Salebe’ye mal nasip eyle, diye dua buyurdular

Salebe, Peygamber sav Efendimiz’in yanından ayrıldıktan sonra

iki koyun edindi

Koyunlar, üreyerek çoğaldılar ve zamanla Salebe’nin sürüsüne

Medine dar gelmeye başladı

Bunun üzerine sürüsüyle birlikte Medine dışında bir vadiye taşındı

Bu yüzden öğle ve ikindi namazlarını cemaatle kılıp,

diğer vakitler cemaatten geri kalmaya başladı

Bu arada sürü çoğalmaya devam ediyordu

Bir zaman sonra bulunduğu vadi de dar gelmeye başladı

Medine’den daha uzak bir yere taşınmak zorunda kaldı

Artık cumadan başka hiç bir namazı cemaatle kılamıyordu

Gün geçtikçe Salebe’nin sürüsü hızla çoğalmaya devam etti

Salebe, artık cuma namazlarına da gelmez olmuştu

Ara sıra yola çıkarak, geçen kervanlardan

Medine’de olup bitenleri öğreniyordu

Bir gün Peygamber sav Efendimiz:

- Salebe ne yapıyor? diye sordu

Olan biteni anlattılar Bunun üzerine Peygamber sav Efendimiz:

- Yazık Salebe’ye, yazık Salebe’ye, yazık Salebe’ye, buyurdu

Bu sırada,

“Onların mallarından belirli bir sadaka al,

böylece onları temizlemiş ve nefislerini arındırmış olursun

Onlar için dua et, senin duan onları huzura kavuşturur” (Tevbe, 103)

mealindeki ayetler inerek zekât vermek farz kılındı

Peygamber sav, Cüheyne ve Süleym kabilelerinden iki kişiye

yazılı bir emirname verip, zekât toplamakla görevlendirdi

Onlara:

- Salebe b Hatip ile Beni Süleym’den falan adama varıp,

zekâtlarını alın, diye emretti

İki sahabi yola çıkıp Salebe’ye vardılar

Peygamber sav’in emirnamesini okuyarak, zekât vermesini istediler

Salebe, tahsildarları şu sözlerle karşıladı:

- Bu, cizyeden başka birşey değil Bu, cizyenin kardeşidir

Gidin, işiniz bitince bana tekrar uğrayın Bu arada ben de düşüneyim

Bu cevabı alan tahsildarlar, diğer adama, Süleymî’ye yöneldiler

Süleymî onların geldiğini duyunca,

develerinin en semizini seçerek zekât olarak ayırdı

Tahsildarlar bunu görünce:

- Semiz deveyi vermen gerekli değil,

başka bir deve de verebilirsin, dediler

Süleymî:

- Hayır, zekât için ayırdığım deveyi alın

Ben onu gönül hoşnutluğu ile veriyorum

Onu, siz alasınız diye ayırdım, dedi

Tahsildarlar deveyi aldılar, diğer görevlerini de bitirip geri dönerlerken,

Salebe’ye bir daha uğradılar

Zekâtını vermesini istediler Salebe bu sefer:

- Yanınızdaki yazıyı bir daha gösterin dedi

ve yazıya göz atarken de,

bu cizyenin kardeşidir Siz gidin,

ben ne yapacağıma daha sonra karar vereceğim, dedi

Tahsildarlar Medine’ye döndüler

Peygamber sav Efendimiz onları görür görmez,

daha kendileriyle konuşmadan, “Yazıklar olsun Salebe’ye!”

buyurdular Süleymî’ye de çokça dua ettiler

Tahsildarlar Peygamber sav’e,

Salebe’nin ve Süleymî’nin nasıl davrandığını anlattılar

İşte bu esnada şu ayetler nazil oldu:

“Onlardan kimi, Allah’a şöyle kesin söz vermişlerdi:

‘Eğer Allah bize lütfundan verirse,

biz de mutlaka zekât verip teberruda bulunacak

ve mutlaka iyi insanlardan olacağız’

Fakat Allah onlara servet verince cimrilik ettiler, onun hakkını vermediler

Allah’a verdikleri sözden dönmeleri ve yalan söylemeyi adet edindikleri için,

Allah da bu işlerinin sonucunu, huzuruna çıkacakları

güne kadar kalblerinde sürecek nifaka çeviriverdi

Bunlar bilmediler mi ki, Allah onların sırlarını da bilir, fısıltılarını da

Allah bütün gizlilikleri tam tamına bilendir” (Tevbe, 75-78)

Bu sırada Peygamber sav Efendimiz’in yanında bulunan Salebe’nin bir akrabası,

inen ayeti duyunca Salebe’ye gidip dedi ki:

- Ey anası ölesice Salebe!

Yüce Allah senin hakkında şöyle şöyle ayet indirdi

Bunu duyan Salebe korkuya kapılarak derhal yola çıktı

Peygamber sav’e varıp, zekâtını vermek istediğini söyledi

Peygamber sav:

- Allah, bana senden zekat almayı yasakladı

İşte senin amelin! Verdiğim emri yerine getirmedin, diye cevap verdi

Bu cevap üzerine, Salebe başına toprak serperek,

dövünerek evine geri döndü

Peygamber sav ahirete göçünce,

Salebe zekât borcunu Hz Ebu Bekr ra’a getirdi, fakat şu cevabı aldı:

- Allah Rasulü sav’in almadığı zekâtı ben nasıl alabilirim?

Salebe, HzÖmer ra zamanında da zekâtını vermek istedi

Fakat Hz Ömer ra da aynı cevabı vererek reddetti

Hz Osman ra’ın hilafeti zamanında ise,

Salebe’nin malının yarısını kurtlar yedi, yarısı hastalıktan öldü

Derken hiç malı kalmadı ve eski halinden daha da

kötü durumlara düştü ve o halde öldü