Herakleitos- Parmenides Karşıtlığı

**Prof. Dr. Sinsi** · 10-09-2012

Miletosluların doğa felsefeleri Herakleitos’a geldiğinde, “varlık oluştur” düşüncesiyle varlığın inkarı ile sonuçlanır

Herakleitos kendinden önceki doğa filozoflarından farklı olarak varlığı bir oluş olarak görür

O aynı zamanda zıtlıkları da sever, onları zorunlu görür; çünkü oluş ancak onunla mümkündür

Zıtlar aynı zamanda çokluk demektir

Bu çokluk aynı zamanda bir birliğe dayanır

Çokluk olmadan birlik, birlik olmadan çokluk olmaz

Evren bir ve çoktur

Birliği meydana getiren, çokluğun zıtsal gerilimidir

Gerilim ortadan kalkarsa birlik bozulur

Yay ve kiriş arasında bir gerilim vardır örneğin, bu gerilim ortadan kalkarsa yay da bozulur

Herakleitos’a göre her şey akar

Parmenides’e geldiğimizde ise oluşun inkarı ile karşılaşırız

Herakleitos için hareket ve değişme olanaklı tek gerçeklikti; Parmenides içinse hareket olanaksızdır

Gerçeğin tümü tek ve hareketsiz bir maddeden oluşmaktadır

Değişmek O’na göre “var olmayan haline gelmek” anlamına gelir

Var olana, var olmayan demektir bu

Var olanın bir şey olmaması da olanaksızdır; çünkü “olmamak” varlıktan çıkmak anlamına gelir

Parmenides’e göre, O vardır, varlık vardır

Boşluk da yoktur

Boşluk, varolanın var olmadığı yerdir

Varolan herşey değişmez ve devinimsiz bir madde kütlesi olmalıdır

O, ebedi ve değişmez bir durgunluk içinde her zaman kendi kendisiyle aynı kalır

Görüp duyduklarımız bir yanılgıdan ibarettir

Doğruya duyular değil akıl ulaşır

10-09-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Herakleitos- Parmenides Karşıtlığı Miletosluların doğa felsefeleri Herakleitos’a geldiğinde, “varlık oluştur” düşüncesiyle varlığın inkarı ile sonuçlanır Herakleitos kendinden önceki doğa filozoflarından farklı olarak varlığı bir oluş olarak görür O aynı zamanda zıtlıkları da sever, onları zorunlu görür; çünkü oluş ancak onunla mümkündür Zıtlar aynı zamanda çokluk demektir Bu çokluk aynı zamanda bir birliğe dayanır Çokluk olmadan birlik, birlik olmadan çokluk olmaz Evren bir ve çoktur Birliği meydana getiren, çokluğun zıtsal gerilimidir Gerilim ortadan kalkarsa birlik bozulur Yay ve kiriş arasında bir gerilim vardır örneğin, bu gerilim ortadan kalkarsa yay da bozulur Herakleitos’a göre her şey akar Parmenides’e geldiğimizde ise oluşun inkarı ile karşılaşırız Herakleitos için hareket ve değişme olanaklı tek gerçeklikti; Parmenides içinse hareket olanaksızdır Gerçeğin tümü tek ve hareketsiz bir maddeden oluşmaktadır Değişmek O’na göre “var olmayan haline gelmek” anlamına gelir Var olana, var olmayan demektir bu Var olanın bir şey olmaması da olanaksızdır; çünkü “olmamak” varlıktan çıkmak anlamına gelir Parmenides’e göre, O vardır, varlık vardır Boşluk da yoktur Boşluk, varolanın var olmadığı yerdir Varolan herşey değişmez ve devinimsiz bir madde kütlesi olmalıdır O, ebedi ve değişmez bir durgunluk içinde her zaman kendi kendisiyle aynı kalır Görüp duyduklarımız bir yanılgıdan ibarettir Doğruya duyular değil akıl ulaşır