Son Mektup

Son mektup

çok sevdim
Sevildim sandım
Tatlı bir rüya’dan uyandım
Her şeyi anladım
Ağladım,kırıldım
Masal bitti
Kuruyup dökülen yapraklar gitti
Bekledim dönmedi
ölümü istedim gelmedi
Aradım bulamadım
Yâr nereye gitti göremedim

Değerim neydi bilemedin
Beni sensizliğe ter kettin
Göz yaşlarımı hiç görmedin
Hoş çakal bebeğim
Bari kalbimi geri verseydin
Birden fazlası sığmaz yüreğine
Vermek için dönersen geri
Bekliyor bu beden seni
Huzurlu sıcacık topraklarda
Koy yerine ve Üzülme
Daha ne kafiyeler eskitirler ömrüne
Daha ne ömürler gider aşkına