Atatürk Ve Çocuk Sevgisi - Atatürk'ün Çocuk Sevgisi İle İlgili Bir Anısı Yada Yazısı

**Prof. Dr. Sinsi** · 09-11-2012

Çocukların bayramında Atatürk’ün çocuklarla ilgili anılarından birisine yer vermek istedik

Anıya ; Yarının Kahramanları’nda olduğu gibi, 80′lerden kalan , eşimin “bu kitabın kendisi tarih” diyerek espri yaptığı Avni Altıner’in Her Yönüyle Atatürk kitabından ulaştık

“”"

Mustafa Kemal’in ilk Cumhurreisliğine seçildiği sıraydı

Bir sabah Çankaya sırtlarında arkadaşlarıyla gezmeye çıkmıştı

Gazi yanına sokulan bir çocuğu yakaladı

Çelik bakışlarıyla alemi büyüleyen gözlerini onun yüzüne dikip gülümseyerek sordu;

-Adın ne senin bakayım?

- Cemil

- Çankaya’da mı oturuyorsun?

- Yok

Ayrancı’da

-Mektebe gidiyor musun?

Çocuk başını öne doğru hızla eğdi

-E… Ne okuyorsun mektepte?

-Her bir şey okuyoruz

-Peki ben kimim Cemil?

Çocuk zeki bakışlarını Ata’nın üzerinde gezdirdi:

-Sen Gazi Paşasın

Ata gülümsedi

- Olmadı

Cemil ben senin Gazi Paşa değilim

Beni benzettin sen

- Yok benzetmedim iyi biliyorum, sen Gazi Paşasın

-Nereden biliyorsun?

Çocuk kendinden emin bir tavırla

-Çünkü, dedi sana hiç kimse benzemez…

Çelik gözler bulutlandı

O eşşiz kafanın içinden kimbilir ne düşünceler geçti o anda:

Büyüdüğü zaman ne olacağını konuştular sonrasında

Sonra O’nu oyuna iade edip yoluna devam ederken yanındakilere döndü:

- Milletin bağrında temiz bir nesil yetişiyor

Bu eseri ona bırakacağım ve gözüm arkamda kalmayacak dedi

09-11-2012	#2
Prof. Dr. Sinsi	Atatürk Ve Çocuk Sevgisi - Atatürk'ün Çocuk Sevgisi İle İlgili Bir Anısı Yada Yazısı Çocukların bayramında Atatürk’ün çocuklarla ilgili anılarından birisine yer vermek istedik Anıya ; Yarının Kahramanları’nda olduğu gibi, 80′lerden kalan , eşimin “bu kitabın kendisi tarih” diyerek espri yaptığı Avni Altıner’in Her Yönüyle Atatürk kitabından ulaştık “”" Mustafa Kemal’in ilk Cumhurreisliğine seçildiği sıraydı Bir sabah Çankaya sırtlarında arkadaşlarıyla gezmeye çıkmıştı Gazi yanına sokulan bir çocuğu yakaladı Çelik bakışlarıyla alemi büyüleyen gözlerini onun yüzüne dikip gülümseyerek sordu; -Adın ne senin bakayım? - Cemil - Çankaya’da mı oturuyorsun? - Yok Ayrancı’da -Mektebe gidiyor musun? Çocuk başını öne doğru hızla eğdi -E… Ne okuyorsun mektepte? -Her bir şey okuyoruz -Peki ben kimim Cemil? Çocuk zeki bakışlarını Ata’nın üzerinde gezdirdi: -Sen Gazi Paşasın Ata gülümsedi - Olmadı Cemil ben senin Gazi Paşa değilim Beni benzettin sen - Yok benzetmedim iyi biliyorum, sen Gazi Paşasın -Nereden biliyorsun? Çocuk kendinden emin bir tavırla -Çünkü, dedi sana hiç kimse benzemez… Çelik gözler bulutlandı O eşşiz kafanın içinden kimbilir ne düşünceler geçti o anda: Büyüdüğü zaman ne olacağını konuştular sonrasında Sonra O’nu oyuna iade edip yoluna devam ederken yanındakilere döndü: - Milletin bağrında temiz bir nesil yetişiyor Bu eseri ona bırakacağım ve gözüm arkamda kalmayacak dedi