Beydeba - Beydeba Kimdir? Beydeba Eserleri - Beydeba Masalları - Beydeba Hikayeleri

**Prof. Dr. Sinsi** · 09-11-2012

Şahin Ve Kuzgun

Sevgi sessiz bir kuştur, uçar kalp denizinde…

Yıllar, belki yüzyıllar önceydi

Yemyeşil bir orman köyünde, garip bir derviş yaşardı

Gece gündüz Allah’ a ibadette bulundu Derviş

Bir parça ekmek bulursa yer, bir yudum su bulursa içerdi

İçinde sonu gelmez istekler yoktu…

Bir gün ormana gitmişti

Kalın gövdeli tek ağaçlar…Kayaları delmiş incecik kökler…Çiçekler…Kelebekler…

Şırıl şırıl kaynayan pınarlar…

Bir yandan gizemli güzellikte kendisini yitirerek yürüyor, bir yandan da ;

“Allah ne güzel yaratmış”! diyerek duygularının ayaklandığını hissediyordu

Derken, bir şahin gördü, kalın ağacın gövdesinin çevresinde dönüp duruyordu

Garip sesler çıkarıyordu

“Allah Allah, bu hayvanın bir derdi var galiba” diye söylendi

Şahin ‘in gagasında et parçası vardı

Derviş iyice meraklandı

Kenara gizlendi

Şahini izlemeye başladı

Şahin bir süre ağacın çevresinde dolandı durdu

Sonunda, ağaçtaki yuvaya kondu

O da ne! Derviş baktı yuvada bir kuzgun var

gözleri görmüyordu kuzgunun

Tüyleri de dökülmüştü

“Zavallı kuzgun” Diye söylendi Derviş

Hayvanın miskin haline çok acımıştı

Şahin, yuvaya konar konmaz gagasında ki et parçasını çöplerin üzerine koydu

Kuzgun bağırıyordu

Aceleyle et parçasını da küçük lokmalara böldü ve teker teker kuzguna yedirmeye başladı

Derviş beyninden vurulmuşa dönmüştü

“Nasıl olur!” Diyerek şaşkınlığını belirtti

Gözleri görmeyen miskin bir hayvanın yiyeceği bir yırtıcı kuşun eliyle kendisine gönderiliyordu

Ben de oturup beklesem Allah bana yiyecek gönderir diye orada beklemeye başladı

Gece oldu

Vakit bir hayli ilerledi

Derviş hala bekliyordu

Sabah oldu

Kuşlar cıvıldaşmaya başladı

Derviş bekliyordu

Ne gelen vardı ne giden

Güneş ışıklarını çekti yeryüzünden

Karanlık bir perde çöktü

Ay ışıldadı

Yıldızlar göğün yüzünü lacivert bir kıra dönüştürdüler

Ay sessizce çekilde neden sonra

Gün tekrar gülümsedi

Aradan kaç gün geçti, bilinmez

Biz diyelim on siz deyin yirmi gün…Derviş beklemekten bıkmıştı

Açlıktan da güçsüz düşmüştü

Aklı başına geldi neden sonra

“Çalışmayınca Allah bir şey vermiyor insana” diye düşündü

Neredeyse açlıktan ölecek gibiydi

Kalktı yiyecek aramaya koyuldu

Tüccar öyküyü anlattı

Oğullarına bu hikayeden çıkardığı dersten söz etti

Küçük oğlu çok etkilenmişti

- Öğütlerin çok güzel babacığım, dedi

Ama benim bir sorum var

Kazandığımız serveti nasıl koruyacağız?

Tüccar, küçük oğlunun sorusunu dinledi

Bir süre düşündükten sonra:

- Kazandığımızdan fazla harcamamalıyız, dedi

- Doğru, dedi küçük oğlan

Babası devam etti:

- Elde ettiğimiz serveti iyi korumalıyız

Sermayemizi daima bırakmalıyız

Harcamalarımızı karımızdan yapmalıyız

- Böylece sermayemiz elimizden çıkmaz, dedi küçük oğlan,

- Elbette, dedi tüccar

Babanın aklına bir hikaye daha geldi

Gerğinden fazla harcayan farenin hikayesiydi bu

- Anlatayım mı bu hikayeyi? diye sordu tüccar

Çocuklar:

- Çok iyi olur, dediler

Baba, hikayeyi anlatmaya başladı

09-11-2012	#15
Prof. Dr. Sinsi	Beydeba - Beydeba Kimdir? Beydeba Eserleri - Beydeba Masalları - Beydeba Hikayeleri Şahin Ve Kuzgun Sevgi sessiz bir kuştur, uçar kalp denizinde… Yıllar, belki yüzyıllar önceydi Yemyeşil bir orman köyünde, garip bir derviş yaşardıGece gündüz Allah’ a ibadette bulundu DervişBir parça ekmek bulursa yer, bir yudum su bulursa içerdiİçinde sonu gelmez istekler yoktu… Bir gün ormana gitmişti Kalın gövdeli tek ağaçlar…Kayaları delmiş incecik kökler…Çiçekler…Kelebekler… Şırıl şırıl kaynayan pınarlar… Bir yandan gizemli güzellikte kendisini yitirerek yürüyor, bir yandan da ; “Allah ne güzel yaratmış”! diyerek duygularının ayaklandığını hissediyordu Derken, bir şahin gördü, kalın ağacın gövdesinin çevresinde dönüp duruyordu Garip sesler çıkarıyordu “Allah Allah, bu hayvanın bir derdi var galiba” diye söylendiŞahin ‘in gagasında et parçası vardıDerviş iyice meraklandıKenara gizlendiŞahini izlemeye başladıŞahin bir süre ağacın çevresinde dolandı durduSonunda, ağaçtaki yuvaya konduO da ne! Derviş baktı yuvada bir kuzgun vargözleri görmüyordu kuzgununTüyleri de dökülmüştü “Zavallı kuzgun” Diye söylendi DervişHayvanın miskin haline çok acımıştı Şahin, yuvaya konar konmaz gagasında ki et parçasını çöplerin üzerine koyduKuzgun bağırıyorduAceleyle et parçasını da küçük lokmalara böldü ve teker teker kuzguna yedirmeye başladı Derviş beyninden vurulmuşa dönmüştü “Nasıl olur!” Diyerek şaşkınlığını belirtti Gözleri görmeyen miskin bir hayvanın yiyeceği bir yırtıcı kuşun eliyle kendisine gönderiliyordu Ben de oturup beklesem Allah bana yiyecek gönderir diye orada beklemeye başladı Gece oldu Vakit bir hayli ilerlediDerviş hala bekliyordu Sabah olduKuşlar cıvıldaşmaya başladı Derviş bekliyorduNe gelen vardı ne giden Güneş ışıklarını çekti yeryüzünden Karanlık bir perde çöktü Ay ışıldadı Yıldızlar göğün yüzünü lacivert bir kıra dönüştürdüler Ay sessizce çekilde neden sonra Gün tekrar gülümsedi Aradan kaç gün geçti, bilinmez Biz diyelim on siz deyin yirmi gün…Derviş beklemekten bıkmıştıAçlıktan da güçsüz düşmüştü Aklı başına geldi neden sonra “Çalışmayınca Allah bir şey vermiyor insana” diye düşündü Neredeyse açlıktan ölecek gibiydi Kalktı yiyecek aramaya koyulduTüccar öyküyü anlattıOğullarına bu hikayeden çıkardığı dersten söz etti Küçük oğlu çok etkilenmişti - Öğütlerin çok güzel babacığım, dedi Ama benim bir sorum var Kazandığımız serveti nasıl koruyacağız? Tüccar, küçük oğlunun sorusunu dinledi Bir süre düşündükten sonra: - Kazandığımızdan fazla harcamamalıyız, dedi - Doğru, dedi küçük oğlan Babası devam etti: - Elde ettiğimiz serveti iyi korumalıyızSermayemizi daima bırakmalıyızHarcamalarımızı karımızdan yapmalıyız - Böylece sermayemiz elimizden çıkmaz, dedi küçük oğlan, - Elbette, dedi tüccar Babanın aklına bir hikaye daha geldiGerğinden fazla harcayan farenin hikayesiydi bu - Anlatayım mı bu hikayeyi? diye sordu tüccar Çocuklar: - Çok iyi olur, dediler Baba, hikayeyi anlatmaya başladı