09-10-2012
|
#40
|
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlıca Sözlük (M Harfi)-Osmanlıca Sözlük (M Harfi)İle İlgili Kelimeler...
RE: Osmanlıca Sözlük (M Harfi) MISKAB Delme âleti
MISKAL Cilâlayan, parlatan âlet * İnce Zarif
MISKAT Su kovası
MISGAR Sarı yüzlü
MISKA' (C: Mesâki) Fasih dilli, güzel sesli kişi
MISR (C: Emsâr) İki şey arasındaki perde, hâil * Memleket Şehir * Afrika'nın şimalinde bir memleket ismi * Bir hububat adı
MISRA' Kapı kanadı * Edb: Bir manzum yazının her bir satırı Tam bir vezin ölçüsüne göre tanzim edilmiş söz
MISRÂ-İ ÂZÂDE Edb: Başlıbaşına mânası bulunan mısra
MISRÂ-İ BERCESTE Edb: En güzel ve en kuvvetli olan mısra
MISRAM (C: Mesârim) Orak
MISRAN Basra ile Kufe şehirleri
MISRÎ (Mısriyye) Mısırlı * Mısır ülkesiyle alâkalı
MISTABA (C: Mesâtıb) Peyke, sedir
MISTABANİŞİN f Sedirde oturan
MISTAR Yazının güzelliğine, düzgünlüğüne yarayan âlet Yazı yazarken satırları doğru gösterebilmek için lâzım olan çizgileri yapmağa yarayan âlet * Sıvacıların bir âleti
MISTAR-I HİKMET Hikmetin mıstarı
MISVA Uylukları zayıf ve etsiz olan kadın
MISVAT Çok haykıran, çok bağıran * Ses kuvveti
MISVELE (C: Mesâvil) Harman süpürgesi
MISYAF Yaz günlerinde çok yağmur yağan yer * Sakalı ağarmayınca evlenmeyen erkek
MISYED(E) Av avlamağa mahsus âlet Tuzak, kapan
MIŞAT (Mışt C) Taraklar
MIŞMIŞ Zerdali, erik veya kayısı
MIŞRAK Güneşi bol olan yer
MI'TA (C: Mıât-Mıâtâ) Bahşişi ve hediyesi çok olan kişi
MIT'AM Çok yemek yediren
MIT'AM Çok yeyici, fazla yiyen
MIT'AN (C: Metâin) At sürücüsü
MI'TAR (C: Meâtır) Devamlı güzel kokular sürünen
MITFEHA Kevgir
MITHAN Değirmen
MITHAR Uzağa giden ok
MITHERE Su kabı Matara
MI'TÎR Güzel kokular sürünen
MITLA (C: Metâli) Dikenli otlar biten yumuşak yer
MITLAK Sık sık kadın boşayan erkek
MITMER Yapı ipi
MITRAB Neşeli adam Neşesi bol kimse
MITRAK(A) (C: Metârık) Sopa, değnek * Tokmak * Mızrak * Çekiç
MITRED (C: Metârıd) Avın ardından atılan kısa süngü
MITREDE Yünden veya haz denilen kumaştan yapılan elbise
MITRÎ Cendereci
MITV (C: Mitâ) Hurma salkımı
MITVA' Çok muti', çok itaatli
MI'VEL (C: Meâvi) Sivri külünk ve balta
MIZFAR Zafer kazanan Galib olan Asma çubuğuna sarmaşık gibi sarılan filiz
MIZMAR (C: Mezâmir) Koşu meydanı Yarışma sahası
MIZRAB (MIZRÂB) (C: Medârib) Saz zahmesi (Onunla saz çalarlar)
MIZRAK Ucu sivri uzun saplı harp âleti Kargı
MIZREB Büyük çadır, oba
MIZYA' Malını çok harcayan kimse Malını fazlaca zâyi eden adam
MIZZ Yemeğin lezzetinden ağzını şapırdatmak
MİA Günlük adı verilen zamk
MİÂ' (C: Em'â) Bağırsak
MİÂ-İ A'VER Körbağırsak
MİÂ-İ GALİZ Kalınbağırsak
MİÂ-İ İSNÂ-AŞER Oniki parmak bağırsağı
MİÂ-İ RAKİK İncebağırsak
MİAD Vaad edilen gelecek zaman veya yer * Müsaade edilen zaman * Kıyâmet Mahşer * Vaad Müddet
MİÂÎ (Miâiyye) Bağırsakla alâkalı
MİAT (Mie C) Yüzler Yüz sayıları
Mİ'BER Suyu geçmeğe yarıyan kayık, sal gibi vâsıtalar * Köprü Su geçme geçidi
Mİ'BER (Mi'bere) İğne kutusu, iğne kabı
MİBLA' (Bel' den) Obur
MİBNAH Heybe
MİBRED Eğe * Eğe cinsinden bir yazı âleti
MİBREE Kalemtraş Kalem açmağa yarıyan âlet
MİBTAN Çok yemekten karnı şişen etli ve yağlı kişi
MİBVEL (Mibvele) Sidik kabı Küçük abdest edilecek delikli taş veya oluk
MİBZA' Kan almakta kullanılan âlet Neşter
MİBZAG Nişter, kan alacak âlet
MİBZEL (C: Mebâzil) Süzgeç
MİBZELE (C: Mebazil) Her gün giyilen kaftan, günlük elbise
MİBZER Tohum ekmekte kullanılan bir âlet
MİCDAF (C: Mecâdif) Sandal, kayık küreği
MİCDAH (C: Mecâdih) Kavut karıştırdıkları ağaç * Menazil-i Kamerden bir yıldız
MİCDAR Bostan korkuluğu Korkuluk
MİCDEL (C: Mecâdil) Köşk, kasır, kâşâne
MİCENE (C: Mevâcin-Meyâcin) Kassar tokmağı
MİCENN Kalkan, siper
Mİ'CER Bir cins kadın başörtüsü Eşarp
MİCERR Gem çenberi * Matkap kayışı
MİCERRE (C: Mecirr) Yer düzeltilen sürgü * Demir kürek ("Bel" denir)
MİCESSE Ağaç budamada kullanılan keskin demir
MİCEŞŞ El değirmeni
MİCHAR Yüksek sesle konuşan
MİCLAT Ağaç budamada ve bağ filizini kesmekte kullanılan demir
MİCMER İçinde tütsü yakılan bakır yahut bronzdan küçük şamdan şeklindeki aletin adıdır "Buhurdan" da denilir
MİCR Çenber
MİCREFE (C: Micref-Mecarif) Ateş küreği
MİCSED Cesede yapışık olan elbise
MİCVAD Güzel şiirler söyliyen şâir
MİCVEB Bir şey kesmeye yarıyan demir
MİCVEL Gömlek * Küçük esvap * Kalkan
MİCZAF (C: Mecâzif) Gemi küreği
MİCZAM Pek keskin kılıç
MİCZEM Çok keskin kılıç
MİDA' Bir şeyin son bulduğu yerin sonu * Yolun sıklaştığı yeri
MİDA' (MİDEA) (C: Mevadi') Eski kaftan, eski elbise
MİD'A(T) Şehrin burcu
MİDAD Yazı mürekkebi Mürekkeb
MİDADİYE Mürekkep konan şey Mürekkep hokkası
MİDAE Kırba Deriden su kabı İbrik Matara * Çeşme lülesi * Abdest alınan yer
MİDAKA (MİDAKKA) Kendisiyle bir şey dövülüp ezilen şey Havan
MİDANEM f Biliyorum
MİDARE Çuvaldız gibi bir demir (Kadınlar onunla saç düzeltirler)
MİD'AS Çok işlek olduğundan yumuşamış olan yol
MİDAS Pabuç
MİDDE Cerahat, irin
Mİ'DE (C: Miad) İnsan ve hayvanlarda, yenen şeyleri hazmetmek vazifesi olan bir iç uzvu
MİDE-NÜVAZ Mide okşayan (maydanoz)
MİDEVÎ Mide ile alâkalı mideye ait * Mideye yarar
MİDFA' (C: Medâfi') Ask: Top
MİDHANE Buhurdan
MİDHAT Medhetme, övme
MİDHATGER f Övücü, medhedici
MİDİLLİ At cinsinin küçük çaptaki nev'ine verilen addır Bu türlü atlar Midilli adasında yetiştirildiği için bu adı almıştır
MİDKAS İpek
MİDLES (C: Medâlis) Def'edecek yer
MİDMAK Binanın iskeleti
MİDMEK (C: Medâmik) Ziynet verecek âlet * Haberi şâyi eden, duyuran nesne
MİDRA Boynuzdan veya demirden çuvaldız gibi bir nesne (Kadınlar onunla saçlarını düzeltip islâh ederler ve tarakla da tararlar)
MİDRAR Yağmur yağdıran bulut * Çok su döken
MİDRAS Okuma yeri * İçinde Tevrat dersi verilen ev
MİDRE Bahadır, kahraman
MİDREBE Demir yerine ucuna boynuz takılan süngü
MİDVEK Bir şey ezmekte kullanılan taş
MİDYAN (C: Medâyin) Daima borç eden kimse
|
|
|
|