|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlıca Sözlük (E Harfi)-Osmanlıca Sözlük (E Harfi)Osmanlı Terimleri Sözlüğü...
RE: Osmanlıca Sözlük (E Harfi) EHLÎ
Munis, alışık Yabancı olmayan Kendisi ile ünsiyet edilen
EHLİYYET
Yeterlik Bir işin ehli olduğuna dâir vesika İktidar Liyâkat İstihkak Meharet ve mensubiyet
EHLULLAH
Allah'a itaat edip, O'nun sevgisi ile O'na yaklaşmış olan Veli Allah'ın sevgisine mazhar olan Evliya
EHME
f Eksik, nâkıs noksan * Bulunuş
EHNAME
f Aşk, muhabbet, sevda * Kendine çekidüzen verme
EHRAM
Mısır'da Firavunların piramit şeklindeki mezarları
EHRAM-I MÜREBBAÎ
Dörtgen piramit Dört köşeli ehram
EHRAM-I MÜSELLESÎ
Üçgen piramit
EHRAMEN
f şeytan, iblis * Dev
EHRAS
Dilsiz (Bak: Ahras)
EHRE
Büyük ağızlı
EHRED
Yırtık şey (Üstbaş hakkında kullanılır)
EHRİMAN
(Ehrimen, Ehremen) f Ateşperestlerin şer ilâhının ismi Bâtıl bir ilâh ismi
EHSA
Şaşmış, şaşa kalmış, hayret etmiş ve taaccübüne gitmiş olan kimse
EHSÂS
(Hiss C) Hisler, duygular
EHSÂS-I RAKİKA
İnce hisler, ince duygular
EHŞA
Karındaki iç uzuvlar Karında olan
EHTAT
Bir bölük cemaat
EHTEM
Ön dişi gedik olan
EHUN
f Toprakta meydana gelen delik, yarık
EHVA
(Havvâ dan) Siyah Kararmış olan
EHVA
(Heva C) Nefsin istek ve arzuları Muhabbetler Hahişler * Kasdetmek * Atmak
EHVAL
(Hevl C) Korkular Korkulacak hâller Fenalıklar
EHVAL-İ MUHAVVİFANE
Dehşetli korkular
EHVAR
f Şaşkın, şaşırmış kimse Alık, sersem adam
EHVEC
En muhtaç, pek muhtaç (Bak: Ahvec)
EHVEC
Uzun boylu ahmak adam
EHVEK
Ahmak kimse
EHVEL
Korkunç nesne
EHVEN
Daha aşağı Daha ucuz Bayağı Adi * Zararı az olan En zararsız
EHVEN-ÜŞ ŞER
Ehven-i şerreyn de denir İki şerli işin veya şeyin daha az zararlısı (Bak: Adalet-i izafiye)
EHVENİYET
Ucuzluk, ehvenlik, daha hafif, daha zararsızlık
EHVER
f Sevgili, mâşuk
EHYA
(Bak: Ahyâ)
EHYA
Ucuzluk
EHYAN
(Hîn C) Zamanlar (Bak: Ahyân)
EHYEB
Daha heybetli, daha büyük
EHYEF
İnce belli ve yakışıklı genç * Çelimli at
EHYEMİN
(Heyeman C) Âşık olmalar, şaşkınlıklar
EHYUN
Örümcek, ankebut
EHZA'
Ok mahfazası içinde sona kalan ok
EHZAB
(Bak: Ahzab)
EİMME
(İmam C) İmamlar (Bak: İmam)
EİMME-İ ÂLÎŞAN $
Çok yüksek mertebesi ve büyük kıymeti olan imamlar İmam-ı A'zam, İmam-ı Şâfiî gibi
EİMME-İ DİN
Din imamları, müçtehidler, müceddidler
EİMME-İ EHL-İ BEYT
Ehl-i Beyt'ten yetişen, saltanata bilfiil girmeyen ve karışmayan en salâhiyetli, mânevi nüfuz ve ilim ve riyaset sahibi imamlar
EİMME-İ ERBAA
Dört imâm Müslümanların en büyük ve yüksek âlimleri ve müctehidlerinden hak mezheb müessisleri olan ve ehl-i imâna rehberlik eden büyük imâmlar İsimleri şöyle sıralanabilir: İmâm A'zam Ebu Hanife, İmâm-ı Şâfii, İmâm-ı Mâlik, İmâm-ı Ahmed ibn-i Hanbel (RA)
EİMME-İ İSNÂ AŞER
On iki imâm Silsile-i sâdâttan olup müceddit olan imâmlar hakkındaki bir tâbirdir Bu zâtlar esasât-ı İslâmiye ve hakaik-i Kur'âniye ve imâniyenin, dini esasların ve şeriatın muhafazasına çalışan, saltanat işlerine karışmayan mânevi riyâset ve ilim sahibi şahsiyetlerdir
EİMME-İ SELÂSE
Üç imâm Fıkıh kitablarında ekseriyetle İmâm-ı A'zam, İmâm-ı Şâfi'i, İmâm-ı Malik için söylenir Hanefi Mezhebine dâir mes'elelerin bahsolduğu kitablarda "Eimme-i Selâse"den maksad; İmâm-ı A'zam ile iki talebesi olan İmâm-ı Muhammed ve İmâm-ı Ebu Yusuf'dur
EİMME-İ VERESE
Vâris olan imamlar Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmın mânevi vârisi olan büyük zâtlar, mürşidler, imamlar
EİNNE
(İnân C) Yularlar Dizginler
EİZZE
(Aziz C) Azizler
EJAH
f Vücutta ve bilhassa ellerde çıkan ufak urlar, siğil, sivilce
EJDER
(Ejderha) f Büyük canavar Büyük yılan
EJGAN
(Ejgehân) : f Tenbel, miskin, iş yapmaktan hoşlanmayan
EJHAN
f Tenbel
EJİR
f Akıllı, uyanık, açık göz
EKABB
İnce belli
EKÂBİR
(Ekber C) En büyükler Pek büyükler Devlet ricali Rütbece büyük olanlar
EKÂBİR-İ ULEMÂ
En büyük âlimler, en büyük İslâm âlimleri Âlimlerin en ileri derecede olanları
EKADİH
(Kıdh C) Kıdhlar, oklar
EKAHİ
(Ukhuvan C) Papatyalar, papatya çiçekleri
EKALİM
(İklim C) İklimler, memleketler, mıntıkalar
EKALİM-İ BÂRİDE
Soğuk iklimler, soğuk memleketler
EKALİM-İ HÂRRE
Sıcak iklimler, ülkeler
EKALİM-İ SEB'A
Yedi iklim * Yedi kıt'a
EKALL
Daha az, en az, pek az En küçük (Bak: Akall)
EKALL-İ KALİL
Azın azı, pek az, en az
EKALLİYET
(Akalliyet) Bir hükümetin tebaiyyeti altında yaşayan, yabancı din ve milliyete mensub olup, ekseriyeti teşkil etmeyen halk Azlık Azınlık
EKAM
(Ekme C) Tepeler, bayırlar
EKANİM
(Uknum C) Asıllar, rükünler, zatlar
EKANİM-İ SELÂSE
Üç unsur (Bak: Teslis)
EKARİB
Akrabalar Yakın hısımlar
EKARİM
(Kerim C) Kerem sâhibi olanlar
EKASIR
(Akser C) En kısalar, pek kısalar
EKASİ
(Aksâ C) En uzaklar, pek uzaklar
EKASİ-İ BİLÂD
Uzak beldeler, en uzak şehirler
EKASİM
(Aksam C) Aksamlar, paylar, kısmetler
EKASİRE
(Kisrâ C) Kisralar, şahlar Eski Acem padişahları
EKASİS
(Kıssa C) Kıssalar, ibretli hikâye ve dersler
EKATİ
(Kati C) Sürüler, koyun sürüleri
|