|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlıca Sözlük (E Harfi)-Osmanlıca Sözlük (E Harfi)Osmanlı Terimleri Sözlüğü...
RE: Osmanlıca Sözlük (E Harfi) ENGÛR
f Üzüm
ENGÛREK
f Gözbebeği
ENGÜBİN
f Bal
ENGÜJ
f Filcilerin fili idare etmekte kullandıkları ucu eğriltilmiş demir karga burnu
ENGÜRUS
Macar * Macaristan
ENGÜŞT
f Parmak
ENGÜŞT-İ KİHİN
Serçe parmak
ENGÜŞT-İ MUHANNÂ
Kınalı parmak
ENGÜŞT-İ NİL
Fakirlik, fukaralık
ENGÜŞT-İ SÜTÜRG
Baş parmak
ENGÜŞTANE
f Dikiş yüksüğü
ENGÜŞTE
f Ekincilerin harman savurdukları âlet, yaba
ENGÜŞT HAİDEN
f Yok farzetmek, bir an için olmadığını kabul etmek * Mahvetmek * Parmakla göstermek
ENHA
(Nahv C) Nahvlar, taraflar, canibler, cihetler, yanlar * Yollar, tarikler
ENHAR
(Nehr C) Nehirler, çaylar, ırmaklar (Bak: Enhür)
ENHAR-I AMÎKA
Derin olan nehirler
ENHAS
En uğursuz, pek uğursuz Eş'em
ENHÜR
(Nehr C) Nehirler, ırmaklar, çaylar, akarsular (Bak: Enhar)
ENİD
Ham * Henüz olmamış çığ nesne * Değişik olmak
ENİK(A)
Güzel, ince Latif şey Ahsen
ENİN
Acı ve sızıdan inleyiş
ENİNDÂR
f İnleyen, enin eden
ENİR
Çirkin huy, fena tabiat, kötü mizac
ENİS(E)
(Üns den) Dost, arkadaş, ünsiyet edilmiş olan Alışılmış, kendisi ile ülfet edilmiş olan Sevgili * Sulu ve ağaçlı yerlerde bulunan ve sesi gayet hoş bir kuş Çeşitli nağmelerde öter, kâh deve gibi kükrer ve at gibi kişner; insana alışır * Yaban horozu
ENİS-İ DİL
Gönül dostu
ENİSAN
f Boş ve mânasız yalan söz
ENİSE
Ateş, nar, od
ENİSE
f Donmuş, pekişmiş şey
ENİSUN
Türkçede hafifleterek "anason" derler
ENİŞE
f Hafiye, gizli polis * Casus Gizli haberler öğrenerek veya sırları çözerek düşmanlara haber veren kimse * Dalkavuk, yaltakçı
ENİT
Hased etmek
ENKA
Daha temiz, en pâk
ENKAD
Bir alaca kuşun adı
ENKAL
İşkence âletleri Bukağılar, kayıt ve kelepçeler * Nefsin cismani alâkalara ve bedeni lezzetlere bağlanıp kalması
ENKAS
En noksan, çok noksan, pek eksik
ENKAZ
Yıkıntı, yıkılmış şeyin artıkları Harabenin parçaları
ENKAZ-I REMİME
Kazaya uğramış ve esaslı tarafları tahrib olmuş gemi veya tekne enkazı
ENKAZ-I ÜMMİD
Ümit yıkıntısı, ye'se düşme
ENKEB
Omuzunda yük olduğu için eğilip yürüyen * Yanında oku ve yayı olmayan kişi
ENKER
(Neker den) Çok kötü, çok nefret edilen Menfur Müstekreh
ENLEM
(Arz dairesi) t Yer yüzünde herhangi bir noktanın ekvatora olan uzaklığının açı cinsinden değeri Dünyanın büyüklüğü X yy başlarında Sincar sahrasında ve Kûfe civarında bir meridyenin uzunluğunu ölçmek suretiyle bulan Musa Oğulları nâmıyla tanınan Muhammed, Ahmed ve Hasan isimlerindeki üç kardeş İslâm âlimidir Avrupa'da bu ölçme, 800 yıl sonra 1736 yılında yapılmıştır
ENMA
(Nümuv den) En çok, en ziyade bereketli ve büyümüş olmak
ENMAR
(Nimr C) Nimrler, kaplanlar
ENMAS
Kaşının kılları az olan kişi
ENMELE
(C: Enâmil) Parmak ucu
ENMUZEC
Nümune, misâl, örnek
ENNANE
Çok inleyen ve çok şikâyetçi olan kadın
ENNE
Çok inleyen
ENNE
Gr: Kat'iyyet bildirir ve kelimenin başına getirilir (Bak: İnne)
EN-NUR
Cenab-ı Hakk'ın her çeşit nurun Halik'ı olması ve onlara nur vermesi dolayısıyla bir ismi
ENSA
(Nesy C) Unutmalar, nesyler
ENSAB
(Neseb C) Soylar, nesebler Baba tarafından hısımlar
ENSAB
(Nasb C) Dikili taşlar Müşriklerin, yanında kurban kestikleri putlar
ENSAB
Doğru boynuzlu
ENSAC
(Nesc C) Nesicler (Bak: Nesc)
ENSAF
(İnsaf dan) Daha insaflı, çok acıyan, en merhametli
ENSAF
(Nısf C) Nısıflar, yarımlar
ENSAL
(Nesl C) Nesiller Soylar Zürriyetler Sülâleler
ENSAR
(Nâsır C) Yardımcılar Müdâfiler * Peygamberimiz Resul-ü Ekrem (ASM) Mekke'den Medine'ye hicretinde Onun mücadelesine iştirak edip ona yardımcı, müdâfi, muhafız vaziyetini alan ve Cenâb-ı Hak'tan ve Hz Peygamber'den (ASM) yardım ve nusret dileyen Sahabe-i Kiram hazeratı Bu Zevat-ı Kirâm Medine'deki "Evs ve Hazreç" kabilesindendirler (RAnhüm) Ensârullah da denir (Bak: Ashab)
|