Osmanlıca Sözlük (E Harfi)-Osmanlıca Sözlük (E Harfi)Osmanlı Terimleri Sözlüğü...

**Prof. Dr. Sinsi** · 09-10-2012

RE: Osmanlıca Sözlük (E Harfi) EŞKAH
Kırmızı yüzlü (adam)

al renkli (at)

EŞKÂL
(Şekil

C

) Şekiller, kılık

EŞKÂL-İ HAYAT
Hayatın şekilleri

EŞKÂL-İ ZEMAN
Zamanın şekilleri

* Ahmet Rasim'in bir romanı

EŞK-ALUD
f

Gözü yaşlı

EŞKAR
Mavi gözlü ve sarı tenli kimse

* Yelesi ve kuyruğu kırmızı olan sarı at

EŞK-BAR
f

Çok ağlayan

Çok gözyaşı döken

EŞK-EFŞAN
f

Çok ağlayan, gözyaşı döken

EŞKEL
Gözlerinin akı kırmızılı olan adam

* Beyaz koyun

EŞKELE
Hâcet

EŞKİYA
Şakiler

Yol kesenler

Asiler

Allah'a veya kanunlara isyan edip kötülük yapanlar

Haydutlar, anarşistler, âsiler

Hak ve kanunlara baş kaldıranlar, Allahın emirlerine karşı gelenler

EŞKİL
Yaban soğanı

EŞK-RÎZ
f

Gözyaşı döken, ağlayan

EŞKU
(şekâ

dan) şikâyet ediyorum (mealindedir)

EŞKU(B)
f

Tavan

* Tabaka, kat, derece, mertebe

EŞK-VER
f

Ağlayan, gözyaşı döken

EŞMAT
Saç ve sakallarına kır düşmüş olan

EŞME
Kumsal yerde kaynayan pınar

EŞMEL
Daha şâmil

Çok şeyleri içine alan

Daha çok kaplamış

EŞNA
f

Yüzücü, yüzgeç

* Kıymeti büyük olan mücevher

EŞNA'
Daha şeni

Çok çirkin ve fena

EŞNE
Ağaç yosunu

EŞNEB
Dişleri inci gibi beyaz olan adam

EŞRAF
(şerif

C

) Şerefliler

İleri gelen büyükler

EŞRAF-I BELDE
Memleketin ileri gelenleri

EŞRAK
Ortaklar

şerikler

EŞRAR
Tahribçiler

Kötülük edenler

* Kötü şeyler

şerliler

EŞRAT
Nişanlar

Alâmetler

şartlar

EŞRAT-I SAAT
Kıyâmet alâmetleri

(Bak: Kıyâmet)

EŞREF
En şerefli

Daha şerefli

En iyi, en güzel

EŞREF-İ MAHLUKAT
Mahlukatın en eşrefi, yaradılmışların en şereflisi

İnsan

EŞREF-İ SAAT
Saatlerin şereflisi

Uğurlu ve işlerin rast gittiği, dua ve dileklerin kabul edildiği an

EVAMİR-İ TEKVİNİYE
Tekvine âit emirler

(Fıtrat yalan söylemez

Bir çekirdekteki meyelân-ı nümuv der: "Ben sünbülleneceğim, meyve vereceğim", doğru söyler

Yumurtada bir meyelân-ı hayat var

Der: "Piliç olacağım", Biiznillâh olur, doğru söyler

Bir avuç su, meyelân-ı incimad ile der: "Fazla yer tutacağım", metin demir onu yalan çıkaramaz, sözünün doğruluğu demiri parçalar

Şu meyelânlar iradeden gelen evâmir-i tekviniyenin tecellileridir, cilveleridir

M

) (Bak: Emr-i tekvinî)

EVAN
(Bak: Avân)

EVANİ
Kapkacaklar, kaplar

EVAR(E)
f

Hükümet dairelerine ait defterler, resmî defterler

* İmaret

EVARİN
f

Güzel olmayan, çirkin

EVASIT
(Evsât

C

) Vasatlar, orta hal ve vaziyetler

EVAVİN
(İyvan

C

) Büyük salonlar, sofalar, holler

Kasırlar, köşkler

EVB
Dönülmesi lâzım gelen yere dönmek

* Kasd

İstikamet

EVBAR
f

Yutma, yutuş

EVBAŞ
Mahalle çapkını

Şahısların rezilleri

* Muhtelif yerlerden gelmiş, toplanmış bir cemaat, bir bölük

EVBAŞAN
(Evbaş

C

) Aşağılık kimseler, âdi kişiler, alçak ve rezil insanlar

Ayak takımları

EVBE
Rucu etmek

Geri çekilmek, dönmek

EVC
Bir şeyin en yüksek derecesi, en yüksek noktası

Zirve

* Koz: Seyyare mahreklerinin merkezden en uzak noktaları

EVC-İ BÂLÂ
En yüksek nokta

EVC-İ RİF'AT
Yüksekliğin son noktası, zirvesi, tepesi

EVCA'
(Veca

C

) Ağrılar

Acılar

Sızılar

EVCA-İ BATN
Karın ağrıları

09-10-2012	#29
Prof. Dr. Sinsi	Osmanlıca Sözlük (E Harfi)-Osmanlıca Sözlük (E Harfi)Osmanlı Terimleri Sözlüğü... RE: Osmanlıca Sözlük (E Harfi) EŞKAH Kırmızı yüzlü (adam) al renkli (at) EŞKÂL (Şekil C) Şekiller, kılık EŞKÂL-İ HAYAT Hayatın şekilleri EŞKÂL-İ ZEMAN Zamanın şekilleri * Ahmet Rasim'in bir romanı EŞK-ALUD f Gözü yaşlı EŞKAR Mavi gözlü ve sarı tenli kimse * Yelesi ve kuyruğu kırmızı olan sarı at EŞK-BAR f Çok ağlayan Çok gözyaşı döken EŞK-EFŞAN f Çok ağlayan, gözyaşı döken EŞKEL Gözlerinin akı kırmızılı olan adam * Beyaz koyun EŞKELE Hâcet EŞKİYA Şakiler Yol kesenler Asiler Allah'a veya kanunlara isyan edip kötülük yapanlar Haydutlar, anarşistler, âsiler Hak ve kanunlara baş kaldıranlar, Allahın emirlerine karşı gelenler EŞKİL Yaban soğanı EŞK-RÎZ f Gözyaşı döken, ağlayan EŞKU (şekâ dan) şikâyet ediyorum (mealindedir) EŞKU(B) f Tavan * Tabaka, kat, derece, mertebe EŞK-VER f Ağlayan, gözyaşı döken EŞMAT Saç ve sakallarına kır düşmüş olan EŞME Kumsal yerde kaynayan pınar EŞMEL Daha şâmil Çok şeyleri içine alan Daha çok kaplamış EŞNA f Yüzücü, yüzgeç * Kıymeti büyük olan mücevher EŞNA' Daha şeni Çok çirkin ve fena EŞNE Ağaç yosunu EŞNEB Dişleri inci gibi beyaz olan adam EŞRAF (şerif C) Şerefliler İleri gelen büyükler EŞRAF-I BELDE Memleketin ileri gelenleri EŞRAK Ortaklar şerikler EŞRAR Tahribçiler Kötülük edenler * Kötü şeyler şerliler EŞRAT Nişanlar Alâmetler şartlar EŞRAT-I SAAT Kıyâmet alâmetleri (Bak: Kıyâmet) EŞREF En şerefli Daha şerefli En iyi, en güzel EŞREF-İ MAHLUKAT Mahlukatın en eşrefi, yaradılmışların en şereflisi İnsan EŞREF-İ SAAT Saatlerin şereflisi Uğurlu ve işlerin rast gittiği, dua ve dileklerin kabul edildiği an EVAMİR-İ TEKVİNİYE Tekvine âit emirler(Fıtrat yalan söylemez Bir çekirdekteki meyelân-ı nümuv der: "Ben sünbülleneceğim, meyve vereceğim", doğru söyler Yumurtada bir meyelân-ı hayat var Der: "Piliç olacağım", Biiznillâh olur, doğru söyler Bir avuç su, meyelân-ı incimad ile der: "Fazla yer tutacağım", metin demir onu yalan çıkaramaz, sözünün doğruluğu demiri parçalar Şu meyelânlar iradeden gelen evâmir-i tekviniyenin tecellileridir, cilveleridir M) (Bak: Emr-i tekvinî) EVAN (Bak: Avân) EVANİ Kapkacaklar, kaplar EVAR(E) f Hükümet dairelerine ait defterler, resmî defterler * İmaret EVARİN f Güzel olmayan, çirkin EVASIT (Evsât C) Vasatlar, orta hal ve vaziyetler EVAVİN (İyvan C) Büyük salonlar, sofalar, holler Kasırlar, köşkler EVB Dönülmesi lâzım gelen yere dönmek * Kasd İstikamet EVBAR f Yutma, yutuş EVBAŞ Mahalle çapkını Şahısların rezilleri * Muhtelif yerlerden gelmiş, toplanmış bir cemaat, bir bölük EVBAŞAN (Evbaş C) Aşağılık kimseler, âdi kişiler, alçak ve rezil insanlar Ayak takımları EVBE Rucu etmek Geri çekilmek, dönmek EVC Bir şeyin en yüksek derecesi, en yüksek noktası Zirve * Koz: Seyyare mahreklerinin merkezden en uzak noktaları EVC-İ BÂLÂ En yüksek nokta EVC-İ RİF'AT Yüksekliğin son noktası, zirvesi, tepesi EVCA' (Veca C) Ağrılar Acılar Sızılar EVCA-İ BATN Karın ağrıları