Seni Sevmeyi Sürdüreceğiz Ya Rasulallah!

**Prof. Dr. Sinsi** · 09-08-2012

ÇAĞI KOKUTANLARA İNAT
Seni Sevmeyi Sürdüreceğiz Ya Rasulallah! SENİ SEVMEYİ SÜRDÜRECEĞİZ YA RASULALLAH!

1464 doğum yıldönümünü kutlamak Ne saadet!
Tam on dört buçuk asır milyarlarca kadın ve erkeğin göz nuru, gönül süruru, dünya huzuru, ahiret gururu olmak Ne saadet!
Senin nurlu yolunda, çağın putlarına baş eğmeden, “Ey kinleriyle geberenler, çatlasanız da, patlasanız da sevdim o güzeller güzelini!” diyebilmek Ne saadet!
İnandık ya Rasulallah! Senin rehberliğin bize iki cihan mutluluğunun kapısını aralayacak Ki sen Alemler Rabbinin hem kulu, her elçisisin
Kulusun Bize kulluk nasıl yapılır, onu öğrettin Kralların topuğuna erişemediği mülkün vardı, fakat kul gibi yaşadın, kul gibi göçtün Karşında titreyen bedeviye “Ne titriyorsun! Ben de senin gibi kuru et yiyen bir kadının oğluyum!” dediğin için, sultanlar ayak bastığın toprağı başlarında taç diye taşıdılar Sen Allah’ın dinine hizmet ettiğin için, cihangirler kendilerini senin “hizmetçin” bildiler
Kulusun Alemlere rahmet olduğun halde ayakların şişinceye kadar Rabbinin huzurunda durdun “Kendini niçin bu kadar helak ediyorsun?” diyen Aişe’ne “Ya Aişe, ben Rabbime çok şükreden bir kul olmayayım mı?” dedin
Kulusun “Muhteşem bir ahlak üzere” olduğunu Alemlerin Rabbi söyledi “Ey yaratıkların en hayırlısı!” diye çağıran adama “O dediğin İbrahim idi” derken biz haddini bilmezlere ahlak öğretiyordun Osman b Maz’un’un eşine “Sen ne diyorsun be kadın! Vallahi ben dahi yarın nefsime ne yapılacağını bilmiyorum!” derken ne kadar yüce, ne kadar asil, ne kadar büyüktün
Rasulüsün Bize mukaddes emanet nasıl taşınır, onu öğrettin Mukaddes yük belini iki büklüm etse de yıkılmadın, yılmadın Sevenlerini sevindirmek için kendin hüznü zimmetledin ve “Ben hüzünlerin peygamberiyim!” dedin Gülelim diye ağladın Niye ağladığını soranlara da “Benim bildiğimi bilseydiniz çok ağlar az gülerdiniz” dedin
Rasulüsün İnsanlığa Allah’ın verdiği bir sadakasın Onun için Hayber’in fethi arefesinde “Ya Ali, yeryüzünün tamamını fethedip bana teslim etmenden bir kişinin hidayetine vesile olman hayırlıdır!” diyecek âli cenaplığı gösterdin Onun için seni yok etmeye gelenlerin ardından ellerini açıp “İlahi! Onları affet, onlara hidayet et; çünkü onlar bilmiyorlar!” dedin
Güvendik ya Rasulallah! Çünkü sana Allah güvendi Çünkü sana düşmanların bile güvendi Allah’a imanın Allah’a güvenmek olduğunu senden öğrendik Mağara arkadaşın düşmanın ayak seslerini duyduğunda içini derin bir endişe kaplamıştı hani? İşte o zaman sen “Ey Ebubekir! Üçüncüsü Allah olan iki kişiye kim ne yapabilir ki?” diyerek imanın güvenmek demeye geldiğini öğretmiştin
Hendek günü “Biz bir yere gidemiyoruz, bu zat bize yeryüzünün hazinelerini vaat ediyor” diyen kalbi hastalıklıların yüzüne bakarak, balyozun ağzından çıkan kıvılcımı gösterip “Ben bu kıvılcımın içinde Kisra’nın sarayının yıkıntılarını görüyorum!” diyerek öğretmiştin Zamanın seni tasdik ettiğine bütün bir insanlık şahittir ya Rasulallah!
Sevdik ya Rasulallah! Sevince nasıl cennet kesilinir Onu da sen öğrettin ya Rasulallah! Taif’ten kan revan içinde dönerken Rabbine yönelip “Eğer bana gazaplı değilsen, çektiklerimin hiçbirine aldırmıyorum!” diyecek kadar sevgisine sadık kalmayı senden öğrendik
Ve buğz ettik Kötüye, batıla, küfre, zulme, zorbalığa, günaha, hainliğe, alçaklığa, kalleşliğe, kahpeliğe, nemrutluğa, firavunluğa, şeytanlığa buğzetmeyi senden öğrendik “Vallahi ey amca! Güneşi sağ elime, ayı sol elime verseler yine de davamdan vazgeçmem!” diyecek kadar kararlılığı senden öğrendik Seni Uhud’da “At Sa’d, anam babam sana feda olsun!” derken, küfrün bir önderine “Ben seni kahretmek için gönderildim!” derken gördük
Biz seni sevdikçe birileri kininden geberiyormuş; ne gam: Sevdik seni ya Rasulallah!

09-08-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Seni Sevmeyi Sürdüreceğiz Ya Rasulallah! ÇAĞI KOKUTANLARA İNAT Seni Sevmeyi Sürdüreceğiz Ya Rasulallah! SENİ SEVMEYİ SÜRDÜRECEĞİZ YA RASULALLAH! 1464 doğum yıldönümünü kutlamak Ne saadet! Tam on dört buçuk asır milyarlarca kadın ve erkeğin göz nuru, gönül süruru, dünya huzuru, ahiret gururu olmak Ne saadet! Senin nurlu yolunda, çağın putlarına baş eğmeden, “Ey kinleriyle geberenler, çatlasanız da, patlasanız da sevdim o güzeller güzelini!” diyebilmek Ne saadet! İnandık ya Rasulallah! Senin rehberliğin bize iki cihan mutluluğunun kapısını aralayacak Ki sen Alemler Rabbinin hem kulu, her elçisisin Kulusun Bize kulluk nasıl yapılır, onu öğrettin Kralların topuğuna erişemediği mülkün vardı, fakat kul gibi yaşadın, kul gibi göçtün Karşında titreyen bedeviye “Ne titriyorsun! Ben de senin gibi kuru et yiyen bir kadının oğluyum!” dediğin için, sultanlar ayak bastığın toprağı başlarında taç diye taşıdılar Sen Allah’ın dinine hizmet ettiğin için, cihangirler kendilerini senin “hizmetçin” bildiler Kulusun Alemlere rahmet olduğun halde ayakların şişinceye kadar Rabbinin huzurunda durdun “Kendini niçin bu kadar helak ediyorsun?” diyen Aişe’ne “Ya Aişe, ben Rabbime çok şükreden bir kul olmayayım mı?” dedin Kulusun “Muhteşem bir ahlak üzere” olduğunu Alemlerin Rabbi söyledi “Ey yaratıkların en hayırlısı!” diye çağıran adama “O dediğin İbrahim idi” derken biz haddini bilmezlere ahlak öğretiyordun Osman b Maz’un’un eşine “Sen ne diyorsun be kadın! Vallahi ben dahi yarın nefsime ne yapılacağını bilmiyorum!” derken ne kadar yüce, ne kadar asil, ne kadar büyüktün Rasulüsün Bize mukaddes emanet nasıl taşınır, onu öğrettin Mukaddes yük belini iki büklüm etse de yıkılmadın, yılmadın Sevenlerini sevindirmek için kendin hüznü zimmetledin ve “Ben hüzünlerin peygamberiyim!” dedin Gülelim diye ağladın Niye ağladığını soranlara da “Benim bildiğimi bilseydiniz çok ağlar az gülerdiniz” dedin Rasulüsün İnsanlığa Allah’ın verdiği bir sadakasın Onun için Hayber’in fethi arefesinde “Ya Ali, yeryüzünün tamamını fethedip bana teslim etmenden bir kişinin hidayetine vesile olman hayırlıdır!” diyecek âli cenaplığı gösterdin Onun için seni yok etmeye gelenlerin ardından ellerini açıp “İlahi! Onları affet, onlara hidayet et; çünkü onlar bilmiyorlar!” dedin Güvendik ya Rasulallah! Çünkü sana Allah güvendi Çünkü sana düşmanların bile güvendi Allah’a imanın Allah’a güvenmek olduğunu senden öğrendik Mağara arkadaşın düşmanın ayak seslerini duyduğunda içini derin bir endişe kaplamıştı hani? İşte o zaman sen “Ey Ebubekir! Üçüncüsü Allah olan iki kişiye kim ne yapabilir ki?” diyerek imanın güvenmek demeye geldiğini öğretmiştin Hendek günü “Biz bir yere gidemiyoruz, bu zat bize yeryüzünün hazinelerini vaat ediyor” diyen kalbi hastalıklıların yüzüne bakarak, balyozun ağzından çıkan kıvılcımı gösterip “Ben bu kıvılcımın içinde Kisra’nın sarayının yıkıntılarını görüyorum!” diyerek öğretmiştin Zamanın seni tasdik ettiğine bütün bir insanlık şahittir ya Rasulallah! Sevdik ya Rasulallah! Sevince nasıl cennet kesilinir Onu da sen öğrettin ya Rasulallah! Taif’ten kan revan içinde dönerken Rabbine yönelip “Eğer bana gazaplı değilsen, çektiklerimin hiçbirine aldırmıyorum!” diyecek kadar sevgisine sadık kalmayı senden öğrendik Ve buğz ettik Kötüye, batıla, küfre, zulme, zorbalığa, günaha, hainliğe, alçaklığa, kalleşliğe, kahpeliğe, nemrutluğa, firavunluğa, şeytanlığa buğzetmeyi senden öğrendik “Vallahi ey amca! Güneşi sağ elime, ayı sol elime verseler yine de davamdan vazgeçmem!” diyecek kadar kararlılığı senden öğrendik Seni Uhud’da “At Sa’d, anam babam sana feda olsun!” derken, küfrün bir önderine “Ben seni kahretmek için gönderildim!” derken gördük Biz seni sevdikçe birileri kininden geberiyormuş; ne gam: Sevdik seni ya Rasulallah!