Taşkafa, Boşkafa, Hoşkafa

Taşkafa, Boşkafa, Hoşkafa

Taşkafa, Boşkafa, Hoşkafa
Behlül Dânâ Hazretleri, bir mezarlıkta bulduğu üç kurukafayı zembiline koymuş ve para getirip 'Satıyorum'diye bağırmaya başlamış
'Satıyorum, alan var mı?'

Meraklılar başına toplanıp fiyatını sormuşlar:

' Birincisi parasız, ikincisi ise sudan ucuzdur, demiş Ama üçüncüsünü hiç sormayın O, ağırlığınca paradır

Sebebini merak etmişler Birincisini gösterip:

' Bu gördüğünüz 'Taşkafa'dır demiş, nasihata bile yanaşmazdı O yüzden beş para etmez İkincisi de 'Boşkafa'dır, nasîhat istemesine rağmen onları tutmazdı; üç-beş kuruş verenin elinde kalır Üçüncüsü ise 'Hoşkafa'dır ki, buna 'Kâmil kafa' da diyebiliriz Hem ameli, hem de ihlâsı vardı; hedefi ise Allah rızâsıydı O yüzden kurusu bile Altın değerindedir (2)

Kaynak

Büyük Dini Hkayeler, İbrahim Sıddık İmamoğlu, Osmanlı Yayınevi