Çocuklar İçin Dini Hikayeler - Çocuklara Dini Hikayeler - Dini Hikayeler

**Prof. Dr. Sinsi** · 09-08-2012

Ali Osman’ın Düşü
Raziye SAĞLAM

1960 ların sonuydu

Doğuda küçük bir köyde

Ali Osman birkaç parça eşyasını tahta bavuluna koyup

kapağını kapattı

Odadan çıkmadan

her tarafa son bir kez baktı

Üç göz ker*** evlerinin

bu odasında iki kardeşiyle birlikte yatardı

Bir de kız kardeşi vardı

Ali Osman o sabah erkenden kalkıp hazırlanmıştı

Babasının yanında çömez olarak gurbete gidecekti

14 yaşındaydı ama yaşıtlarından daha büyük gösteriyordu

İlk mektebi geçen yıl bitirmişti

Bütün sene boyunca

kasabadaki ortaokula devam etmek için babasına yalvarmıştı

hatta öğretmeni bile gelip rica etmişti

Ama babası Nuh diyor Peygamber demiyordu

Ali Osman yalvardıkça o aynı acıklı ses tonuyla ‘Ben de isterem oğul

oguyasın

büyük adam olasan ama nidek yoh işte

Paranın gözü kör olsun

’derdi

Aslında para olmadığından değil

okumak ona gereksiz geldiği için göndermemişti okula

Bir gün Ali Osman anasıyla konuşurken duymuştu

‘N’edecek oguyup ta

Tarlada sabanda bana yardım etsin

İlk mektebi bitirdi işte

’O gün karar vermişti Ali Osman ne pahasına olursa olsun düşünü gerçekleştirecekti

Herkesin yaptığı gibi ilk mektep

sonra bağda bahçede çalış

askere gitmeden nişanlanıp evlen

askerlikten sonra köydeki hayatına devam

Ali Osman böyle istemiyordu

Hayatı için kendi istediği şeyleri yapmak istiyordu

Okumak

istediği mesleği seçmek

Köyünü

ailesini çok seviyordu ama burada giderek kaybolduğunu hissediyordu

Köyün bütün erkekleri yazdan güz ortasına kadar tarla işlerini bitirir

güz ortasında gurbete

büyük şehirlere giderlerdi

Ali Osman bu sene ilk gidiyordu

Anası ve gardaşlarıyla vedalaşırken

aslında gurbet için değil de okula gitmek için vedalaşmayı isterdi ama içinden ‘Kader işte

’dedi

Gözleri doldu

İstasyon çok kalabalıktı

Kimileri binmiş

kimileri hala aileleriyle vedalaşıyordu

Ali Osman sırtında yatağı

elinde bavulu ile bineceği sırada son bir kez etrafına bakındı

Uzaktan koşarcasına biri el sallayarak ona doğru geliyordu

Biraz yaklaşınca öğretmeni Kenan olduğunu anladı durup gelmesini bekledi

Yanına gelince eğilip elini öpmek istedi ama sırtında yatağı vardı

Kenan Hoca elini omzuna koyarak nefes nefese;
—Yetişemeyeceğim diye korktum

Sana bu mektubu verecektim

Üzerindeki adrese git Mehmet Hocayı bul

Kendisi beni arkadaşım

Derdini anlat

Gerisini o halleder inşallah

Ali Osman gözleri dolarak hocasına baktı

Bir umut ışığı belirmiş gibiydi

‘Sağ olun var olun Hocam

’derken sesinin titrediğini hissetti

Kompartımanda karşılıklı beşer kişi oturuyordu

İkisi kadındı

Kadınlar ağızlarını örttükleri beyaz tülbentlerinin üstüne büyük yün atkı almışlardı

Çok mahcup duruyorlardı

Hallerinden böyle yolculuklara alışık olmadıkları belliydi

Trenin düdüğü çaldığı anda herkeste bir hareketlenme oldu

Yolcuların çoğu

gurbete gidenler olduğu için

aylar boyunca görüşemeyeceklerdi

Herkes yakınını biraz daha görmek isteğiyle trene yaklaştı

El sallamalar

karşılıklı Allah’a emanet etmelerle birlikte tren hareket etti

Önce yavaş yavaş sonra hızlanarak gardan uzaklaştı

Ali Osman

aynı odada oturduğu bu insanların yüzünde garip bir hüzün hissetti

Kendi de aynı duygular içindeydi ama beraberinde tarif edemediği bir sevinç de vardı

Sanki yeni bir hayata adım atıyor gibiydi

22 saat süren bir yolculuktan sonra Haydarpaşa’ya vardılar

Yolda acıktıkça anasının koyduğu dürümlerden yediler

Haydarpaşa’nın merdivenlerinden inerken temiz hava yüzlerine çarptı

Önlerinde uzanan masmavi dalgalı deniz

uçuşan martılar

vapur bekleyen insanların attığı ekmekleri

simitleri yiyen güvercinler

Her şey kendi köyünden ne kadar farklıydı

Ali Osman tüm gördüklerine dikkatle bakıyor

sanki ilk günden şehri tanımaya çalışıyordu

Süleymaniye de bir hana yerleştiler

Babası yol boyunca ‘Bura bizim oralara benzemez

Gendine mugayyet ol

dikkat et

’ türünden sözlerle onu tembihlemeye çalıştı

O gün dinlendikten sonra

ertesi günü mal almaya gittiler

Çarşı çok büyük ve kalabalıktı

Ama babası gideceği yerleri iyi biliyordu

Çakı

çakmak

el feneri

gaz lambası

tarak

ayna gibi birçok mal aldılar

Bir de küçük el arabası alarak hepsini özenle yerleştirdiler

Ali Osman babasının gerek mal alırken

gerek arabaya dizerken çok heyecanlandığını görüyor

kendi aynı şeyleri hissetmediği için hafiften bir vicdan azabı duyuyordu

Dizme işi bittikten sonra babası;
—Birkaç gün beraber çıkar

hem sokakları hem işi öğrenirsin

Daha sonra ben ayrı çıkarım

dedi

Ali Osman cevap vermedi

Ama ‘Babam başka araba almadan bir fırsatını bulup

Kenan Hoca’nın dediği okulu bulmalıyım ’diye düşündü

O gün geç olduğu için işe çıkmayacaklardı

Ali Osman bunu fırsat bilip ‘Ben biraz dolaşayım baba

’diyerek çıktı

Babası ‘Gaybolun ha! Bilmiyon buraları ’dediyse de dinlemedi

Birkaç sokak geçtikten sonra adresi birine gösterdi

Adam ‘Ben sana Fatih’i tarif edeyim

Oraya varınca Şehremini’yi sorarsın

’dedi

Yarım saat yürüyerek Fatih’e vardı

Yolda gördüğü binalar

arabalar

insanlar her şey dikkatini çekiyordu

Orada tekrar sordu

Geldiğinden daha az yol yürüyerek okulu buldu

İçerinin kokusu kendi okulunu hatırlattı

Gözleri doldu

Sonra verdiği kesin kararı hatırladı

‘Ne pahasına olursa olsun okuyacağım

’ Biraz yürüyünce kalın bıyıklı

gözleri boncuk gibi bir adam; ‘Buyur gardaş kime baktın?’diye sordu

Ali Osman biraz da çekinerek

‘Müdürü görecedim

’dedi

Adam ‘Senin müdürle ne işin olur?’der gibi baştan aşağı süzdü ve ‘Ne yapacan müdürü?’ ‘O’na bir mektup getirdim arkadaşından

’ ‘Ben veririm

’ Ali Osman

sonradan adının Murtaza olduğunu öğrendiği hademeyi zor ikna ederek birlikte müdürün odasına vardılar

Müdür mektubu alınca Murtaza’ya

‘Sen çık

bize iki çay getir

’dedi

Ali Osman hazır olda beklerken yüzünün kızardığını

kalp atışlarının hızlandığını hissetti

Müdür gülümseyerek oturması için işaret etti

Ali Osman ilişir gibi otururken o da mektubu okudu

Aslında Kenan Öğretmen

Ali Osman’ın babasıyla İstanbul’a gideceğini duyunca müdüre mektup yazmış durumu anlatmış ve sonunda ‘Sen bilirsin ne yapacağını

Ali Osman’ın emaneti artık sana

’demişti

—Bizim Deli Kenan seni bize emanet etmiş

Eee artık biz de emanete sahip çıkacağız

Peki

söyle bakalım

babanı nasıl ikna edeceksin?
—Şey Efendim

Şu anda bilmiyorum ama muhakkak bir yolunu bulacağım

Siz de bir kapı açarsanız…
—Ben bir şeyler düşündüm ama

Kaç yaşındaydın sen?
—14 Efendim

—O zaman şöyle yapalım

Sen gel bu sene okulda çalış

Hem Murtaza Efendi’ye hem kooperatife bir yardımcı lazım

Biz de sana

ortaokul kitapları ile okulda kalacak yer ayarlayalım

Bu sene hazırlan

Eğer imtihanı geçersen seneye liseye başlarsın

Ali Osman okuldan ayrılırken heyecandan uçacak gibiydi

Yine kalbi çarpmaya başladı

Koşarak merdivenleri indi

Ne yapacağını bilemez bir halde bahçede bir iki tur koştu

Sonra hiç durmadan dışarı çıkıp Süleymaniye’ye doğru yürümeye başladı

Birden hızlı bir yağmur başladı

Ama o farkında bile değildi

Kulaklarına yağmurun sesi yerine müdürün ‘Seneye liseye başlarsın

’diyen sesi yankılanıyordu

Hana vardığında babası oda arkadaşlarıyla beraber aş pişiriyordu

Eriyen yağın kokusunu duyunca çok acıktığını hissetti

Babası ‘Nerde galdın Ali Osman? Merahtan öldürdün beni

’derken o gelip hemen kurulan sofraya oturdu

‘Üstünü değiştireydin bari

’ O pilavı kaşıklarken

‘Boş ver baba sonra değiştiririm

’dedi

Babası bir yandan yerken bir yandan keyifli keyifli

nasıl çalışacaklarından

neyi kaça satacaklarından bahsetmeye başladı

Ali Osman elindeki kaşığı bırakıp babasının gözlerinin içine bakarak; ‘Baba ben bir iş buldum

’dedi

Babası ne işi diye sormadan çabuk çabuk; ‘Bir okulda hademe yardımcısı oldum

’dedi

Babası o konuşurken gözlerinde aynı ışıltıyı gördü

Köyde ‘Okumak istiyorum

’diye yalvardığı zamanlardaki ışıltıyı

O anda artık ne yapsa ona engel olamayacağını anladı

—Eyi oğlum

Get çalış

Daha ben sana bir şey demiyom

O anda Ali Osman sofradan kalkıp babasının elini öptü

Bu kadar kolay olacağını tahmin etmemişti

Yol boyunca babasını nasıl ikna edeceğinin provasını yapmış olumlu bir sonuca ulaşamamıştı

Şimdi ise okullu sayabilirdi kendini

Yalnız babası onu kucaklarken ‘Burada kalıp evini köyünü unutmak yok tamam mı?’demeyi ihmal etmedi

09-08-2012	#3
Prof. Dr. Sinsi	Çocuklar İçin Dini Hikayeler - Çocuklara Dini Hikayeler - Dini Hikayeler Ali Osman’ın Düşü Raziye SAĞLAM 1960 ların sonuydu Doğuda küçük bir köyde Ali Osman birkaç parça eşyasını tahta bavuluna koyup kapağını kapattı Odadan çıkmadan her tarafa son bir kez baktı Üç göz ker*** evlerinin bu odasında iki kardeşiyle birlikte yatardı Bir de kız kardeşi vardı Ali Osman o sabah erkenden kalkıp hazırlanmıştı Babasının yanında çömez olarak gurbete gidecekti 14 yaşındaydı ama yaşıtlarından daha büyük gösteriyordu İlk mektebi geçen yıl bitirmişti Bütün sene boyunca kasabadaki ortaokula devam etmek için babasına yalvarmıştı hatta öğretmeni bile gelip rica etmişti Ama babası Nuh diyor Peygamber demiyordu Ali Osman yalvardıkça o aynı acıklı ses tonuyla ‘Ben de isterem oğul oguyasın büyük adam olasan ama nidek yoh işte Paranın gözü kör olsun’derdi Aslında para olmadığından değil okumak ona gereksiz geldiği için göndermemişti okula Bir gün Ali Osman anasıyla konuşurken duymuştu ‘N’edecek oguyup ta Tarlada sabanda bana yardım etsin İlk mektebi bitirdi işte ’O gün karar vermişti Ali Osman ne pahasına olursa olsun düşünü gerçekleştirecekti Herkesin yaptığı gibi ilk mektep sonra bağda bahçede çalış askere gitmeden nişanlanıp evlen askerlikten sonra köydeki hayatına devam Ali Osman böyle istemiyordu Hayatı için kendi istediği şeyleri yapmak istiyordu Okumak istediği mesleği seçmek Köyünü ailesini çok seviyordu ama burada giderek kaybolduğunu hissediyordu Köyün bütün erkekleri yazdan güz ortasına kadar tarla işlerini bitirir güz ortasında gurbete büyük şehirlere giderlerdi Ali Osman bu sene ilk gidiyordu Anası ve gardaşlarıyla vedalaşırken aslında gurbet için değil de okula gitmek için vedalaşmayı isterdi ama içinden ‘Kader işte’dedi Gözleri doldu İstasyon çok kalabalıktı Kimileri binmiş kimileri hala aileleriyle vedalaşıyordu Ali Osman sırtında yatağı elinde bavulu ile bineceği sırada son bir kez etrafına bakındı Uzaktan koşarcasına biri el sallayarak ona doğru geliyordu Biraz yaklaşınca öğretmeni Kenan olduğunu anladı durup gelmesini bekledi Yanına gelince eğilip elini öpmek istedi ama sırtında yatağı vardı Kenan Hoca elini omzuna koyarak nefes nefese; —Yetişemeyeceğim diye korktum Sana bu mektubu verecektim Üzerindeki adrese git Mehmet Hocayı bul Kendisi beni arkadaşım Derdini anlat Gerisini o halleder inşallah Ali Osman gözleri dolarak hocasına baktı Bir umut ışığı belirmiş gibiydi ‘Sağ olun var olun Hocam’derken sesinin titrediğini hissetti Kompartımanda karşılıklı beşer kişi oturuyordu İkisi kadındı Kadınlar ağızlarını örttükleri beyaz tülbentlerinin üstüne büyük yün atkı almışlardı Çok mahcup duruyorlardı Hallerinden böyle yolculuklara alışık olmadıkları belliydi Trenin düdüğü çaldığı anda herkeste bir hareketlenme oldu Yolcuların çoğu gurbete gidenler olduğu için aylar boyunca görüşemeyeceklerdi Herkes yakınını biraz daha görmek isteğiyle trene yaklaştı El sallamalar karşılıklı Allah’a emanet etmelerle birlikte tren hareket etti Önce yavaş yavaş sonra hızlanarak gardan uzaklaştı Ali Osman aynı odada oturduğu bu insanların yüzünde garip bir hüzün hissetti Kendi de aynı duygular içindeydi ama beraberinde tarif edemediği bir sevinç de vardı Sanki yeni bir hayata adım atıyor gibiydi 22 saat süren bir yolculuktan sonra Haydarpaşa’ya vardılar Yolda acıktıkça anasının koyduğu dürümlerden yediler Haydarpaşa’nın merdivenlerinden inerken temiz hava yüzlerine çarptı Önlerinde uzanan masmavi dalgalı deniz uçuşan martılar vapur bekleyen insanların attığı ekmekleri simitleri yiyen güvercinler Her şey kendi köyünden ne kadar farklıydı Ali Osman tüm gördüklerine dikkatle bakıyor sanki ilk günden şehri tanımaya çalışıyordu Süleymaniye de bir hana yerleştiler Babası yol boyunca ‘Bura bizim oralara benzemez Gendine mugayyet ol dikkat et’ türünden sözlerle onu tembihlemeye çalıştı O gün dinlendikten sonra ertesi günü mal almaya gittiler Çarşı çok büyük ve kalabalıktı Ama babası gideceği yerleri iyi biliyordu Çakı çakmak el feneri gaz lambası tarak ayna gibi birçok mal aldılar Bir de küçük el arabası alarak hepsini özenle yerleştirdiler Ali Osman babasının gerek mal alırken gerek arabaya dizerken çok heyecanlandığını görüyor kendi aynı şeyleri hissetmediği için hafiften bir vicdan azabı duyuyordu Dizme işi bittikten sonra babası; —Birkaç gün beraber çıkar hem sokakları hem işi öğrenirsin Daha sonra ben ayrı çıkarım dedi Ali Osman cevap vermedi Ama ‘Babam başka araba almadan bir fırsatını bulup Kenan Hoca’nın dediği okulu bulmalıyım ’diye düşündü O gün geç olduğu için işe çıkmayacaklardı Ali Osman bunu fırsat bilip ‘Ben biraz dolaşayım baba’diyerek çıktı Babası ‘Gaybolun ha! Bilmiyon buraları ’dediyse de dinlemedi Birkaç sokak geçtikten sonra adresi birine gösterdi Adam ‘Ben sana Fatih’i tarif edeyim Oraya varınca Şehremini’yi sorarsın’dedi Yarım saat yürüyerek Fatih’e vardı Yolda gördüğü binalar arabalar insanlar her şey dikkatini çekiyordu Orada tekrar sordu Geldiğinden daha az yol yürüyerek okulu buldu İçerinin kokusu kendi okulunu hatırlattı Gözleri doldu Sonra verdiği kesin kararı hatırladı ‘Ne pahasına olursa olsun okuyacağım’ Biraz yürüyünce kalın bıyıklı gözleri boncuk gibi bir adam; ‘Buyur gardaş kime baktın?’diye sordu Ali Osman biraz da çekinerek ‘Müdürü görecedim’dedi Adam ‘Senin müdürle ne işin olur?’der gibi baştan aşağı süzdü ve ‘Ne yapacan müdürü?’ ‘O’na bir mektup getirdim arkadaşından’ ‘Ben veririm’ Ali Osman sonradan adının Murtaza olduğunu öğrendiği hademeyi zor ikna ederek birlikte müdürün odasına vardılar Müdür mektubu alınca Murtaza’ya ‘Sen çık bize iki çay getir’dedi Ali Osman hazır olda beklerken yüzünün kızardığını kalp atışlarının hızlandığını hissetti Müdür gülümseyerek oturması için işaret etti Ali Osman ilişir gibi otururken o da mektubu okudu Aslında Kenan Öğretmen Ali Osman’ın babasıyla İstanbul’a gideceğini duyunca müdüre mektup yazmış durumu anlatmış ve sonunda ‘Sen bilirsin ne yapacağını Ali Osman’ın emaneti artık sana’demişti —Bizim Deli Kenan seni bize emanet etmiş Eee artık biz de emanete sahip çıkacağız Peki söyle bakalım babanı nasıl ikna edeceksin? —Şey Efendim Şu anda bilmiyorum ama muhakkak bir yolunu bulacağım Siz de bir kapı açarsanız… —Ben bir şeyler düşündüm ama Kaç yaşındaydın sen? —14 Efendim —O zaman şöyle yapalım Sen gel bu sene okulda çalış Hem Murtaza Efendi’ye hem kooperatife bir yardımcı lazım Biz de sana ortaokul kitapları ile okulda kalacak yer ayarlayalım Bu sene hazırlan Eğer imtihanı geçersen seneye liseye başlarsın Ali Osman okuldan ayrılırken heyecandan uçacak gibiydi Yine kalbi çarpmaya başladı Koşarak merdivenleri indi Ne yapacağını bilemez bir halde bahçede bir iki tur koştu Sonra hiç durmadan dışarı çıkıp Süleymaniye’ye doğru yürümeye başladı Birden hızlı bir yağmur başladı Ama o farkında bile değildi Kulaklarına yağmurun sesi yerine müdürün ‘Seneye liseye başlarsın’diyen sesi yankılanıyordu Hana vardığında babası oda arkadaşlarıyla beraber aş pişiriyordu Eriyen yağın kokusunu duyunca çok acıktığını hissetti Babası ‘Nerde galdın Ali Osman? Merahtan öldürdün beni’derken o gelip hemen kurulan sofraya oturdu ‘Üstünü değiştireydin bari’ O pilavı kaşıklarken ‘Boş ver baba sonra değiştiririm’dedi Babası bir yandan yerken bir yandan keyifli keyifli nasıl çalışacaklarından neyi kaça satacaklarından bahsetmeye başladı Ali Osman elindeki kaşığı bırakıp babasının gözlerinin içine bakarak; ‘Baba ben bir iş buldum’dedi Babası ne işi diye sormadan çabuk çabuk; ‘Bir okulda hademe yardımcısı oldum’dedi Babası o konuşurken gözlerinde aynı ışıltıyı gördü Köyde ‘Okumak istiyorum’diye yalvardığı zamanlardaki ışıltıyı O anda artık ne yapsa ona engel olamayacağını anladı —Eyi oğlum Get çalış Daha ben sana bir şey demiyom O anda Ali Osman sofradan kalkıp babasının elini öptü Bu kadar kolay olacağını tahmin etmemişti Yol boyunca babasını nasıl ikna edeceğinin provasını yapmış olumlu bir sonuca ulaşamamıştı Şimdi ise okullu sayabilirdi kendini Yalnız babası onu kucaklarken ‘Burada kalıp evini köyünü unutmak yok tamam mı?’demeyi ihmal etmedi