|| Ayna Ayna Söyle Bana Kusurum Nerede? ||

**Prof. Dr. Sinsi** · 09-06-2012

Sorunun cevabı masaldakinden farklıdır

"Kusurum nerede" sorusuna verilecek bir cevap mutlaka vardır

Bazen çok küçük bir bedensel sorun

bazen de olmayan bir şey büyütülerek gündelik yaşamın ortasına kuruluverir

Kişi

başkalarından ya da güzelliği kanıtlanmış olan idollerden destek arayarak kusurlarının varlığını garantiler

Ya burnu çok büyüktür ya da aslında oldukça dengeli olan vücudunda basenleri çok geniştir

Bazen daha da ileri giderek doktorlardan

estetik cerrahlardan medet umar

Onu ameliyat edecek bir doktor bulana kadar uğraşır

Ameliyat da sorunu çözmez

Ya eskisinden daha kötü olduğunu söyleyerek doktorlarını suçlar ya da yeni bir hastalığa

olmayan kusurlara yelken açar

Dismorfobi denilen bu bozuklukta beden ya da yüzde gerçekte herhangi bir kusur yoktur Kişi kaygı verici düşüncelerinin etkisi altında; bedeninde ve yüzünde kusurlu bir organ ya da parça arar Aslında vücudu ve yüzü; kaygılarını dile getirmek için kullandığı aracılardır Esas sorun gündelik hayatı içinde ve diğer insanların arasında kendini algılamasındaki yetersizlik duygusudurYetersizlik duygusunun ortaya çıkardığı kaygı o derece artar ki

bazen kusurlu bulduğu organ ya da vücudunun çeşitli bölgelerinin işlevselliği bundan etkilenir

Özellikle ergenlerde ve kadınlarda daha fazla görülen bu rahatsızlık

yaşamın her döneminde ortaya çıkabilir

Kişiler umutsuzca her türlü rejimi deneyerek; akıllarındaki forma kavuşmaya çalışırlar

Buna rağmen

aynalar hiç bir zaman onlara kaygılarını dağıtacak bir şey söylemez

Onların aynaları küçük ya da olmayan kusurları büyüterek gösterir

Onlar

kendilerini her zaman çirkin ve kusurlu görürler

Dismorfik kişiler kendilerini sevmeyen insanlardır İşe yaramadıklarını ve kusurları ile başka insanları rahatsız ettiklerini düşünürler

Bu nedenle insan içine karışmaktan pek hoşlanmazlar

Aile ilişkilerinde yoğun duygusal çatışmalar yaşama olasılıkları yüksektir

Bunun yanında

aile içinde "mükemmel güzellik" anlayışı değer görüyor olabilir

Dismorfik kişilerin başkaları ile sosyal etkileşime girme becerileri de düşüktür Dış görüntünün abartılı ölçüde önemsendiği günümüz dünyası

dismorfik kişilerin kendilerini saklamaları ve hayali kusurlarını beslemeleri için kuvvetli itekleyicilerdir

Günümüzde ne yazık ki dismorfik bozukluğu hem kadın hem de erkekte süratle artmaktadır

Ancak

dismorfik kişiler hasta olduklarını düşünmezler Hayal ettikleri kusurun gerçekte var olduğuna inanırlar

Dismorfik kişilerin ilaç tedavisi ve psikoterapi almaları gerekmektedir

Hastalığın çözümlemesinde grup terapileri de etkilidir

Bununla birlikte

iletişim becerilerini ve problem çözme becerilerini artırmayı sağlayan eğitimlerin de iyileşme sürecinde önemli katkısı vardır

09-06-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	\|\| Ayna Ayna Söyle Bana Kusurum Nerede? \|\| Sorunun cevabı masaldakinden farklıdır "Kusurum nerede" sorusuna verilecek bir cevap mutlaka vardır Bazen çok küçük bir bedensel sorun bazen de olmayan bir şey büyütülerek gündelik yaşamın ortasına kuruluverir Kişi başkalarından ya da güzelliği kanıtlanmış olan idollerden destek arayarak kusurlarının varlığını garantiler Ya burnu çok büyüktür ya da aslında oldukça dengeli olan vücudunda basenleri çok geniştir Bazen daha da ileri giderek doktorlardan estetik cerrahlardan medet umar Onu ameliyat edecek bir doktor bulana kadar uğraşır Ameliyat da sorunu çözmez Ya eskisinden daha kötü olduğunu söyleyerek doktorlarını suçlar ya da yeni bir hastalığa olmayan kusurlara yelken açar Dismorfobi denilen bu bozuklukta beden ya da yüzde gerçekte herhangi bir kusur yoktur Kişi kaygı verici düşüncelerinin etkisi altında; bedeninde ve yüzünde kusurlu bir organ ya da parça arar Aslında vücudu ve yüzü; kaygılarını dile getirmek için kullandığı aracılardır Esas sorun gündelik hayatı içinde ve diğer insanların arasında kendini algılamasındaki yetersizlik duygusudurYetersizlik duygusunun ortaya çıkardığı kaygı o derece artar ki bazen kusurlu bulduğu organ ya da vücudunun çeşitli bölgelerinin işlevselliği bundan etkilenir Özellikle ergenlerde ve kadınlarda daha fazla görülen bu rahatsızlık yaşamın her döneminde ortaya çıkabilir Kişiler umutsuzca her türlü rejimi deneyerek; akıllarındaki forma kavuşmaya çalışırlar Buna rağmen aynalar hiç bir zaman onlara kaygılarını dağıtacak bir şey söylemez Onların aynaları küçük ya da olmayan kusurları büyüterek gösterir Onlar kendilerini her zaman çirkin ve kusurlu görürler *Dismorfik kişiler kendilerini sevmeyen insanlardır* İşe yaramadıklarını ve kusurları ile başka insanları rahatsız ettiklerini düşünürler Bu nedenle insan içine karışmaktan pek hoşlanmazlar Aile ilişkilerinde yoğun duygusal çatışmalar yaşama olasılıkları yüksektir Bunun yanında aile içinde "mükemmel güzellik" anlayışı değer görüyor olabilir Dismorfik kişilerin başkaları ile sosyal etkileşime girme becerileri de düşüktür Dış görüntünün abartılı ölçüde önemsendiği günümüz dünyası dismorfik kişilerin kendilerini saklamaları ve hayali kusurlarını beslemeleri için kuvvetli itekleyicilerdir Günümüzde ne yazık ki dismorfik bozukluğu hem kadın hem de erkekte süratle artmaktadır Ancak dismorfik kişiler hasta olduklarını düşünmezler Hayal ettikleri kusurun gerçekte var olduğuna inanırlar Dismorfik kişilerin ilaç tedavisi ve psikoterapi almaları gerekmektedir Hastalığın çözümlemesinde grup terapileri de etkilidir Bununla birlikte iletişim becerilerini ve problem çözme becerilerini artırmayı sağlayan eğitimlerin de iyileşme sürecinde önemli katkısı vardır