Yarım Yarım...
 

ÇİVİYİ uzatıp çekici unuttuğumda, babam kaşlarını çatar, ters ters yüzüme bakar, "Yarım iş yapma derdi.
İyi ama yaşam yarımların toplamıdır.
Yarım kalmış hayaller...
Yarım kalmış aşklar...
Yarım kalmış işler...
Yarım kalmış projeler...
Yarım kalmış dostluklar...
Yarım kalmış sevgiler...
Yarım kalmış sözler...
*
Bizler yarımın dolu yanında durduğumuzda başarılı, öbür yarısında gözüktüğümüzde başarısız oluveririz sadece.
"Yarım kaldı" deriz:
"Yarım..."
Kaşını çatar babam...
*
Belki de tamam olan hiçbir şey yok...
En keyifli anımızda kahkahalarımız yarımdır, içimizde bir yer somurtur...
En mutlu anımız eksiktir, içimizde bir yer mutsuzdur.
Tadı çıkartılmamış çocuklukların... Bir azar yüzünden keyfi yaşanmamış erik çalmaların... Eski ayakkabılar yüzünden ezik geçmiş ilk kırıştırmaların... İşe yaramıyor diye mutluluğuna erişilmemiş diplomaların...
Binbir sorun yüzünden yeterince yaşanmamış yuvaların...
Yıllar geçer de bir deniz kıyısındaki bankta yorgun oturmanın keyfini kaçıran o ince sancıların...
Ve en sonunda "Yapamadın gitti-göremedin gitti" çığlıklarıyla hiç olmazsa geride kalanların farkına vardıkları yarım yaşamların...
Tümünün toplamıyız biz...
*
Bugün evlerde bayram günü... Bayramınız kutlu olsun...
Dışarıdaki zor günlerin, endişelerin, korkuların, saygısızlıkların, adaletsizliklerin ve sevgisizliğin, içimizdeki umutları yarımlaştırdığı bir zaman...
Sevinçler yarım...
Gülüşler yarım...
Biz...
Yarım yarım...
BEKİR COŞKUN