Karanlık (Yakışmıyor)
 

KARANLIK (yakışmıyor)

Son birkez daha yanımda hissetmek istedim seni
Tam elimi uzatmışken, hawada kaldı
Gözlerimin içine baktın
Ellerini uzattın bana doğru
Gözyaşlarımı tam silecekdin ki...
Bir hayal gibi yok oldun
Gittin...
Koskaca dünyada tek başıma bıraktın beni
Sen gittin gideli herşey rengini yitirdi
Sonu gelmez bir uçurumun kıyısında bıraktın beni
Heryer simsiyah, heryer karanlık
Yakışmıyor aşkım o beyaz örtü sana
Adına kefen demişler, bütün hayatımız sarılı olan örtüye
Yakışmıyor sana o toprağın altında yatmak
Bak ben yanı başındayım
Sewdiğin beyaz güllerden getirdim sana
Hiç düşünmezdim şimdi toprağın üzerine bırakacağımı
Hadi kalk artık
'Şaka yaptım prensesim' de yine!
Sil ellerinle gözyaşlarımı
Beraber gidelim burdan
Ne olur uyan artık
Sana yakışmıyor o toprak, o kefen
Artık çekilmiyor bu karanlık
Senin ışığın olmadan yönümü bulamıyorum sewdiğim ...

Karanlık (Yakışmıyor)
 

Zaten tabiatı bile ayrılık üzerine kurmamışmı yaradan, yaprak düşer dalından damla ayrılır bulutlardan seviyorum derken bile ayrılır sözler dudaklardan..

Biri var uzaklarda haykırıyor, biri var uzaklarda seni özlüyor, biri var uzaklarda seni sensiz yaşamaktan korkuyor, biri var uzaklarda seni çok ama çok seviyor...