Sevmek Özlemektir..Öyle Mi?
 

Kırılan bir ses camekanımda
Uzaklarda kalanların feryadı.
Dağlardan esen rüzgârların ninnisi
yalnızlıklarımda.

Dikenler içinde bir gül, gülümseyen umut
Dert ortağımdır, kağıt ve kalem.
Hüznün iğneleri batarken yüreğime
Yapraklarını dökerken sonbahar
İçime.

Karın sesidir sessizliği
Sokak lambalarında ölen ışığın
Ayak izlerinde yiten bakışlar
Kan tüküren gecelerin ateşi
Örtünür, beyaz bir tül gibi karanlığın büyüsü
Umutlarıma.

Kan kırmızısı şafak, doğum sancısı çekerken güne
Uykusuzluğun erdemine sarınmış gözler
Sabahı gözlemezler.

Körükteki közdür gönül
Sabahları içinde taşıyan
Günden, parlak umutları toplayan bulut
Gözlerimde, yağmur damlası mı olacak?
İçime yağan hüzünler
Sensiz geçen mevsimlerin özlemi.

“Sevmek; özlemektir”
Öyle mi?

Sevmek Özlemektir..Öyle Mi?
 

Bazen anlatmak zor geldi korktum, bazen cesurdum sen yoktun Ve artık söylüyorum "SENİ SEVİYORUM"