Seni Seviyorumlar Yetmiyor, Ben Tutkunum Sana...
 

Ben seni işliyorum şimdi satırlarıma
Ince ince
Masallar anlatıyorum ya uzaklardan,
Hepsi seni sevdiğimce…
Ya da bir düş kuruyorum korkusuzca
Ama yürüdüğüm yollar
Her zamankinden avare…
Hayal ediyorum seni
Sırtının çizgisi boyunca
Methiyeler düzüyorum dudaklarının köşelerine
Her bir kıvrımını ezberliyorum yüzünün,
Hiç doymayacak bir susuzlukla…
Ana dilini bilmediğim bir coğrafyada
Senin adını veriyorum gördüğüm her kuşa
bizim martılarımız kadar kırılganlar mı bilmeden…
-ben martıdan başka kuş bilmeyen bir cahilim aslında-
Ve kendi yarattığım bu düş girdabında
Herşeye varken,
ama aşkımızı garipsemeden
Içime çekiyorum kırgınlığını soluğunla
Ben bu hiçbir şeyi umursamaz aşk masalının
Hayal ettiğince var kahramanlarından biriyim…
Kalbim işgal edilmiş, kimin umurunda?
Danışıklı dövüş bir savaş bu aramızdaki
Ben beyaz bayraklar biriktiriyorum senin için
Ben sana ‘gel’ diyemiyorum ya
Gel beni al istiyorum aslında
-bu kadar basit-

Ben seni istiyorum şimdi hayatima
Sımarık bir çocuk,
Hüzünbaz bir aşık,
kırılgan bir şair gibi en fazla
‘Seni seviyorum’lar yetmiyor ki
Ben,
Tutkunum sana…

alıntıdır

Seni Seviyorumlar Yetmiyor, Ben Tutkunum Sana...
 

Özlediğin Gidip Göremediğindir

Özlediğin Gidip Göremediğindir

Özlediğin, gidip göremediğindir;

ama, gidip görmek istediğin

Özlem, gidip görememendir; ama

gidip görmek istemen

Özlediğin, gidip görmek istediğin-

ama gidip göremediğin

Özlem, gidip görmek istemen-

ama, gidememen, görememen;

gene de, istemen