ForumSinsi - 2006 Yılından Beri - Arkadasini Sevindirmeyi İhmal Etme

Birkaç yil önce, Seattle Özel Olimpiyatlari'nda, zihinsel özürlü olan 9 yarismaci 100 metre kosusu için baslama çizgisinde toplandilar.

Baslama isareti ile birlikte hepsi birden yarisa basladilar
Bir hamlede baslamadilar belki ama, yarisi bitirmek ve kazanmak için istekliydiler.

Yaris baslar baslamaz içlerinden genç bir delikanli tökezleyip yere düstü ve aglamaya basladi.

Diger 8 yarismaci genç delikanlinin hiçkiriklarini duydular ve yavaslayarak geriye baktilar.

Sonra hepsi yönlerini degistirdiler. Geriye dönerek genç delikanlinin yanina geldiler.

Içlerinden Down Sendromlu bir genç arkadasinin yanagina bir öpücük kondurdu ve 'Bu onun daha iyi olmasini saglar' dedi.

Sonra dokuzu birden kol kola girdiler ve bitis çizgisine dogru hep birlikte yürüdüler
Stadyumdaki herkes ayaga kalkip dakikalarca bu yürekli insanlari alkisladilar.

O gün orada bulunan herkes hâlâ bu öyküyü anlatiyor.

Neden dersiniz??

Çünkü ögrendikleri bir sey vardi ki; Hayatta önemli olan sey sadece kendimiz için kazanmaktan ziyade, yavaslamak anl----- gelse de kendimizle birlikte digerlerinin kazanmasina yardim etmektir. Bir tebessümle dahi olsa, arkadasini sevindirmeyi ihmal etme.