Kısacık Ömrümüzde Değermi
 

Kapattık kapılarımızı dostlarımıza
Mesafeler koyduk araya...

Bir merhaba demek için,
Girmeleri gerekti sıraya...

Bize çok ihtiyaçları olduğu an meşguldük.

Not bıraksınlardı,sonra arardık, Başka zaman...

Sınavdan en iyi notu aldıklarında,

Gözlerindeki parıltıyı göremedik,

Ve, bir küçücük armağan veremedik...

Canları yandığında bize koşamadılar nefes nefese,

Ne kadar hasrettiler

bir dost sese...

Görüşürüz; ya salı, ya çarşamba günü,

Diye diye kaçırdık nişanı, düğünü...

Paylaşamadık o en coşkulu anlarını...

Seveceğimiz yanlarını...

Hayat denen suyun akışında, birlikte çağlayamadık...

Ölümlerini bile geç duyduk da...

Vaktinde ağlayamadık!

Bu hikaye hem acı

hem uzun,

Selam vermeden geçiyoruz artık

yanından komşumuzun ...

Herkes ..

Bir yalana kandı.

Ne olursa sebep,

Aslında kapılar hep;

Kendi üstümüze kapandı

Kısacık Ömrümüzde Değermi
 

Başkalarına kendinden fazla değer verme Ya onu kaybedersin, ya da kendini mahvedersin Terk edenden alınacak en büyük intikam , ona kupkuru, sevgisiz gözlerle bakmaktır