![]() |
Sensizlikle Başladı Ölüme Yolculuk
Sensizlikle Başladı Ölüme Yolculuk Hangi Tren Garındaydım Bilmiyorum Tek Bildiğim Bir Yere Doğru Sürükleniyorum Bedenime Bağlı Başkalarının Ayaklarıyla Unutmaya Çalıştığım En Büyük Düşlerimin Yüreğime Açtığı Derin Ve İçten içe Kanayan Yaralarla Kıvranıyorum Sessiz Kalıyorum Gecenin En Asi En Başı Boş Karanlığında Ne Yapmaya Çalışıyorum Bilmiyorum Bir Tren Garında Yürüyorum Ardımda Bırakıyorum Bedenimin Taşımaktan Yorulduğu Herşeyi Dönmemek Uğruna Gidiyorum Sensizliğin Bilinmeyen Ülkesine Nasılsa Ben Nerdeysem Yanlızlığın Başkenti Orası Oluyor Sensiz Ve Yağmurlar Bu Gece Benim İçin Yağıyor Uzayan Tren Raylarına Usulca Sessiz... alıntı |
Powered by vBulletin®
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.