Berzah...~Kaçak Cadı~
 

Pesimist_Mode_by_nymph0sis.jpg

Bisikletten düşmüş, kolunu bacağını kanatmış bir çocuğun acı içinde eve dönmesi ve bir de annesinden "Neden düştün sen haa!. Hiç akıllanmıyacak mısın?"; azarları içinde dayak yemesi gibi, her öksürdüğümde bir tütünü daha hayata sokuyordum.

Bugün de huyumdan vazgeçmezken ciğerlerim alarm verdi.. ve ne tesadüftür ki bütün alarmlar gibi kırmızı renkte!..

Ağzımı kapadığım elimde kanımı gördüm, o an sona doğru yaklaştığımı hissettim. Garip bir tebessüm sardı çehremi.. Olmuşla ölmüşe çare yok, hasta oldum ve öleceğim..

Günler aynı geçti, kimselere birşey demedim, hissettirmedim. İnsanların bana acıyan ve üzgün bakışlarının altında tebessüm eden iki dudak görmek istemedim..Allah için de sanırım hayırlı bir kul olamamıştım, emirlerinin çoğunu terketmiştim ve şimdi kalan sayılı günlerimde Hak yoluna dönmedim, dönemedim.. Evet Tanrı'dan utandım..

Sanırım şu an defnediliyorum, ne çok sevenim varmış.. Babamı görüyorum, üzgün,çok üzgün ve ağlıyor.. "Neden?"; diyor hıçkıra hıçkıra!.. Bu zamana kadar hiç bir yaptığımı beğenmeyen babam bu yaptığımı da beyenmemiş anlaşılan.. Napalım... Ne demiştim "olmuşla ölmüşe çare yok" ..

Toprak atılıyor üzerime ve ben artık karanlıktayım, bundan sonrası muamma !..