İnandım Demek Yeter Mi?
 

İnandım Demek Yeter Mi?
Hakkında İnandım Demek Yeter Mi?




Inandim demek yeter mi?Sual: Hadis-i seriflerde Kelime-i sehadeti getiren Müslüman olur deniyor. Bir kimse, inanmadan kelime-i sehadet söylese veya inansa, ancak Amentü’deki esaslara inanmasa yine Müslüman midir?
CEVAP
Iman tarif edilirken, dil ile ikrar kalb ile tasdik deniyor. Kalb ile tasdik etmedikçe Müslüman olamaz.

Kelime-i sehadet, Allahü teâlânin var ve bir olduguna, Ondan baska ilah olmadigina ve Muhammed aleyhisselamin Allah Resulü ve son Peygamberi olduguna ve bildirdiklerinin hepsine inanmak, hepsini begenmek demektir. Yoksa, tarihi bir olayi anlatir gibi, öyle bir Peygamber vardir demek degildir. Ben O yüce Peygambere ve bildirdiklerinin hepsine iman ettim, hepsini begendim, hepsi dogrudur, yanlis olma ihtimali yoktur diye kesin inanmak demektir. Dolayisiyla, Amentü’deki bütün esaslara inanmasi gerekir. Inanmadikça, hatta inanip da begenmezse yine Müslüman olamaz. Imanin sartlarinin birini kabul etmeyen veya dindeki meshur bir farzi, bir sünneti veya bir harami kabul etmeyen, begenmeyen de Müslüman olamaz. Islamiyet’i bir bütün olarak kabul etmesi ve begenmesi gerekir.

Hadis-i serifler, Islam âlimlerinin açiklamasi olmadan okunup anlamaya çalisilirsa tehlikeli olur, insani küfre kadar götürür. Mesela asagidaki hadis-i serifi, yukaridaki açiklamalar dahilinde anlamak gerekir.
(Rab olarak Allahü teâlâya, din olarak Islâm'a, [son] Resul olarak Muhammed aleyhisselama [Onun bildirdiklerinin hepsine] inanip razi olan, begenen kimse [Müslüman’dir ve bu imanla ölürse] Cenneti hak eder.) [Müslim, Nesai]

Inanmak ve begenmek
Sual: Cennete, Cehenneme ve Allah’a inanan herkes mümindir ve Cennete gider deniyor. Böyle bir sey var midir?
CEVAP
Çok yanlis bu. Seytan da Allah’a inaniyor, o da Cennete Cehenneme inaniyor. Hatta imanin diger sartlarina da inaniyor. Meleklere inaniyor, Peygamberlere inaniyor, gönderilen kitaplara inaniyor. Öldükten sonra dirilmeye inaniyor. Hesaba, kitaba inaniyor yani bunlari biliyor. Demek ki Amentü’ye sadece inanmakla, bunlari bilmekle iman olmuyor. Amentü’de bildirilen alti esasa inanmakla birlikte, Allahü teâlâ tarafindan bildirilen emir ve yasaklarin tamamini kabul etmek ve hepsini begenmek de sarttir. Birini bile begenmeyen müslüman olamaz. Bir de Hubbu fillah bugdu fillah var. Yani Allah dostlarini dost, düsmanlarini düsman bilmek gerekir. Tersi, yani Allah dostlarini düsman, düsmanlarini da dost bilen kimse mümin olamaz.

Demek ki Amentü’ye seytan da inaniyor, hepsini teker teker biliyor. Ancak seytan, inandigi, teker teker bildigi bu seyleri kabul etmiyor, begenmiyor ve Allah dostlarini düsman, düsmanlarini da dost biliyor. Seytan gibi bilen ve inanan kimse mümin olmaz.