Ayriliklarin Sairi
 

Ayriliklarin Sairi

Ben ayriliklarin sairi,
Yalnizlarin ozaniyim.
Sen, sen masallar okurken daha,
Ben acilarin yazariyim.

Haklisin, aramizda daglar, denizler var,
Haklisin, aramizda uçurumlar.
Senin sevdalarin, üç günlük masal,
Benim sevdalarim, Allah'ina kadar.

Elma sekeri mi sandin aski,
Ne siirin siir, ne sarkin sarki.
Hele bir kirilsin, hele bir kirilsin felegin çarki,
Iste ben o zaman görürüm seni.

Halâ tahta masalara yaziyorsam adini,
Ask kitaplarinda ariyorsam tarifini askin,
Kahir mektuplarinda yeniden buluyorsam seni,
Islak mendillere siliyorsam gözyaslarimi,
Eyvahlar çekiyorsam her biten askin ardindan,
Bana sor yalnizligi,
Ayriligi bana sor diye haykiriyorsam,
Ve sabahçi kahvelerinde
bir çay gibi demliyorsam hasretini,
Ve inadina özlüyorsam, o çay karasi gözlerini,
Bil ki, bu seni erkekçe sevdigimdendir.

Bu benim ilk aldanisim degil,
Bu benim son yikilisim degil,
Birak bu sahte gözyaslarini,
Birak bu masum bakislarini.
Üzülme, benim için üzülme,
Üzülme bu son için üzülme,
Ben, ben, ben yeterim kendime

Varsin da bir dag gibi büyüsün hasretin içimde,
Varsin da her gece
Bir kemanin tellerinde ezilsin kalbim,
Varsin da bir daha degmesin ellerim ellerine,
Asla pisman degilim.

Hatirla, bir adam diyordun hatirla,
Ömür boyu sevsin beni ömür boyu,
Iste o deli, iste o çilgin, iste o adam benim.
Çünkü ben,
Çünkü ben aski ölümsüz bilenlerdenim.
Ahmet Selçuk Ilkan