Öteler
 

Gelenler bu dünyaya gidiyor birer birer;
Hergün ruhlara çarpan kederli birkaç haber...

Öteye inanmayan sinelerde burkuntu;
Bunlar için çılgınlık saklanacak tek kuytu.

Perişan dünyalarında herşey malihulya;
Ruhlarında (ebediyet) bir karanlık sevda.

Nasiyelerinde sopsoğuk yokluğun eli,
Ölümden beter mi beter çektikleri; belli...

Bilginler, "gitmek tabiidir!" tesellisinde,
Lâkayd olanlar, henüz bedenin pençesinde:

Birşey duymamak için (çakır-keyf) olmak gerek;
Zavallı! bu hezayanla eriyip gidecek.

Zaman durmadan öğütüyor ve dinmiyor çark,
Bir meçhul ân karşımıza çıkacak, son durak..!

İlimin iddialı huzur tesellileri,
Avutamaz tımarhanedeki delileri...

Bize göre birdir ilk varoluş, son diriliş;
Bu kutlu yolculukta gaye, sonsuza eriş.

Herşey bir başka, inancın pembe dünyasında,
Beklenilen mutluluk ölümün verâsında...