Bilimlerin Nihaî Ufku
 

Bütün bu görünen âlemin temelinde ve ortaya çıkan özelliklerde, atom ve moleküllerin faaliyeti vardır. Besin kaynaklarımız olan şeker, yağ ve protein; atomların bir araya getirilmesiyle teşekkül eder. Meselâ klorofil; karbon, hidrojen, oksijen, azot ve magnezyum gibi atomlardan yapılmış bir fabrika gibi çalışır. Ona sadece ışık, su ve karbondioksit verilir; bir müddet sonra karşılığında kutu kutu şeker, top top kumaş, harika elbiseler, lezzetli yiyecekler alırız. Bu maharet klorofilde değildir; bu ikram ve inayetin arkasında bir şefkat ve kudret eli bulunmaktadır.

Yeni bir dünya

19. yüzyılın sonunda, bilim dünyasında hâkim görüş artık her şeyin keşfedildiği ve geriye ayrıntıların kaldığı şeklinde idi. Fizik ilmi açısından ele aldığımızda Newton Mekaniği varlığın sadece bir boyutunun izahı idi. 20. yüzyılın başlarında gelişen Kuantum Mekaniği ile bakış açımız genişledi ve diğer başka boyutların varlığı ortaya çıktı. Bu gelişmeler yarın daha başka boyutların çıkabileceğini gösteriyordu.Rutherford?un (1871?1937) deneyleri, atomların sert ve parçalanamaz olmadıklarını, içinde küçük taneciklerin dolaştığı büyük boşluklardan meydana geldiklerini gösterdi. Kuantum Teorisi ise atomun, klâsik fizikteki sert nesneler gibi olmadığını; maddenin atomaltı parçacıklarının, müşahhas (soyut) fizikî bir varlıktan ziyade dual (dalga/tanecik) yapıda olduğunu gösterdi. Atomu oluşturan parçacıklar zâtında bir varlığı olmayan, bir biçimden diğerine geçebilen, enerjinin sürekli bir raksı şeklinde görünürler.