![]() |
Duada Ağız Ve Kalp Birliğiniz Olsun
Bir adam sahrada el açmış ALLAH'a dua ediyordu. Oradan geçmekte olan Musa aleyhisselam adamın duasını işitip memnun oldu.Aradan zaman geçti;tekrar aynı yerden geçen Hz.Musa, adamın yine el açmış halde, duasına devam ettiğini gördü.İsteğinin hala verilmediğini düşünerek o da yalvarmaya başladı: - Ya Rab, bu adamın uzun zamandır böyle ısrarla dua ettiğini görünce duasının kabul edilmediğini anladım. Şayet benden bu kadar ısrarlı bir istekte bulunsaydı, ben onun isteyini geri çevirmez kabul ederdim. Öyleyse, sen bunun duasını geri çevirme,kabul buyur artık. Rabbimizden gelen cevap şöyle oldu: - Ya Musa, o ısrarcı kulumun duasını dilindedir,kalbinde değil. Dilini alıştırmış öyle yalvarmaya, hepsi ondan ibaret. Kalbi ise koyunlarıyla meşgul. Diliyle bana dua edip, kalbiyle de koyunlarını gütmeyi sürdüren adamın duasını kabul etmem ben. Bu, duaların kabulüyle ilgili bir altın kuraldır.Resulü Ekrem Efendimizde: -Gafil kalbin duası kabul olmaz, hadisiyle buna işarette bulunurken, bizzat kendisi de yaptığı duasında: -Ya Rab, ağızı sana dua yaptığı halde kalbi senden gafil halde olmaktan sana sığınırım, diye niyaz etmiştir. DİPNOT: Demek ki, yaptığımız dualarda ağızımızdan çıkanı kalbimizin tasdik etmesi lazımdır. Ağız bir şey sölerken kalp başka bir şeyle meşgul bulunmamalıdır. |
Powered by vBulletin®
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.