Durak, şiirde Dizelerdeki ölçü Düzenini Kesintiye Uğratan Duraklama.
 

DURAK

Durak, şiirde dizelerdeki ölçü düzenini kesintiye uğratan duraklama.Bazen dizenin biçimsel ölçü yapısını vurgulamak için kullanılır.genellikle doğal konuşma ritmine ve sözcükleri ölçü düzeni içinde gruplama alışkanlıklarına uyar.Şiirde durak çoğunlukla noktalama işaretlerine denk düşer.ama bunun dışında kalan birçok örneğe de rastlamak olanaklıdır.

Germen ve Eski İngiliz aliterasyonlu şiirinde durak,her dizeyi biçimsel olarak ortadan ikiye böler.Biçimsel kuralların önem kazandığı Latin dillerinde yazılmış ortaçağ şiirleriyle yeni-klasik dönem şiirlerinde genellikle dizenin ortasında yer alır.Çağdaş şiirdeyse çeşitli yerlede bulunabilir.dizenin başlarında ya da sonuna yakın olabilir.Bir dizede birkaç durak olabileceği gibi,hiç olmayabilir de .Böylece durak,şiirin düzenli ritmine konuşmanın doğal ritminin eşlik etmesini sağlayarak daha zengin bir etki yaratır.Ayrıca ölçünün tekdüzeliğe düşmesini engeller ve dizenin anlamını vurgular.

Klasik Yunan ve Latin şiirinde durak,ayak sonları ile sözcük bitimlerinin çakıştığı ikilenmeden farklı olarak,bir ayak içinde yer alan,yani ayak sonuyla denk düşmeyen sözcük bitimlerini belirtir.Bir anlatım aracı değil,yalnızca bir ölçü öğesidir.

Türk şiirinde durak için bak.hece ölçüsü.

Kaynak;AnaBritannica cilt 10 frmsinsi.net için derlenmiştir.